Τα χθεσινά δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών είναι αντίστοιχες με αυτές των μαθητών στη Χιλή, στη Σλοβακία και στη Βουλγαρία, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της διεθνούς εκπαιδευτικής έρευνας PISA 2015, δείχνουν το κυρίαρχο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Κι αυτό αφορά το εκπαιδευτικό της σύστημα.   

Η ίδια έρευνα αναφέρει ότι περισσότεροι από τους μισούς 15χρονους στην Ελλάδα δεν καταφέρνουν να αναλύσουν και να αξιολογήσουν ένα κείμενο και να το συσχετίσουν με την καθημερινή ζωή ή στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες αδυνατούν να οργανώσουν ένα σχέδιο επίλυσης ενός προβλήματος, που απαιτεί συνδυασμό γνώσεων και πηγών. Η έρευνα αυτή έρχεται να μας προσγειώσει στην πραγματι9κότητα και να επιβεβαιώσει κάτι που όλοι ψιθυρίζαμε αλλά δεν θέλαμε να το παραδεχτούμε.

Η έλλειψη και μόνον μιας ενιαίας εκπαιδευτικής πολιτικής στη χώρα μας αποτελεί τη βασική αιτία του κατάρρευσης του συστήματος. Το υπουργείο Παιδείας είναι ίσως και το μόνο που το σύνολο των πολιτικών στελεχών που αναλαμβάνουν τη διοίκησή του, ταυτίζονται και με την παραγωγή ενός, τουλάχιστον, νομοσχεδίου. Ελάχιστοι είναι αυτοί που αξιολόγησαν τα όσα είχαν νομοθετήσει οι προκάτοχοί τους και διατήρησαν αυτά τα οποία έκριναν θετικά για το εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Απειρα νομοσχέδια, άπειρες αποφάσεις και αναποτελεσματικές διαβουλεύσεις χαρακτηρίζουν τον ευαίσθητο χώρο της παιδείας.           

Έτσι φτάνουμε στα αποτελέσματα της έρευνας PISA που αποτυπώνει πλήρως την αποτυχία της ακολουθούμενης μέχρι σήμερα τακτικής. Η εκπαίδευση αποτελεί από τα ιερότερα κεφάλαια μιας χώρας. Αυτό σημαίνει ότι το σύνολο του πολιτικού μας συστήματος όφειλε να το αντιμετωπίζει με το δέοντα σεβασμό. Σύσσωμες οι πολιτικές δυνάμεις του κόσμου να ενώνονται γύρω από το τραπέζι που έχει ως αντικείμενο το σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής στη χώρα μας. Φυσικά σε αυτό το τραπέζι τον πρώτο λόγο πρέπει να το έχει ο ακαδημαϊκός κόσμος της χώρας και ο κυβερνητικός μηχανισμός να μεριμνά για την υλοποίηση ενός σταθερού σχεδιασμού που εν θα έχει μόνο παρόν αλλά και μέλλον.  

Δεν μπορεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα να στηρίζεται σε εκπαιδευτικούς που πληρώνονται με ευρωπαϊκά προγράμματα και οι οποίοι προσλαμβάνονται τον Σεπτέμβριο και απολύονται τον Ιούνιο με άγνωστο που θα βρίσκονται την επόμενη σχολική χρονιά.  

Αν η παιδεία μας στέκει σήμερα όρθια οφείλεται καθαρά στους χιλιάδες εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων που αντιμετωπίζουν την παρουσία τους μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας, ως λειτούργημα. Κι αυτό το πράττουν από καρδιάς διότι η ανταμοιβή τους κυμαί8νεται στα χαμηλότατα επίπεδα σε σχέση με το έργο που προσφέρουν.   

Η σωτηρία της εκπαίδευσης απαιτεί διακομματική συνεννόηση και συνεργασία ώστε να οδηγηθούμε σε μία ενιαία εκπαιδευτική πολιτική που θα βασίζεται σε γερά θεμέλια.

 

* Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας.  

 

 

 

 

 

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΖΑΝΑΚΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΠΑΤΡΑ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ


Από την 3η θέση το 2010, με ελεύθερη πτώση, στην 329η  σε σύνολο 332 Δήμων.

 

   Από το 1991 έως το 2010 η Πάτρα αποτελούσε ‘οδηγό’ για όλη την Ελλάδα όσον αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων. Ήταν ίσως η μοναδική πόλη, η οποία δεν βρέθηκε ούτε μια ημέρα σε αδιέξοδο. Με βάση διεθνώς αποδεκτές μετρήσεις βρισκόταν μόνιμα στις 3 πρώτες θέσεις ανάμεσα σε 1.034 τότε Καποδιστριακούς Δήμους.

   Το 2011 ο σχεδιασμός της χώρας, δίνει προτεραιότητα στην ανακύκλωση, προκειμένου να μειωθούν δραστικά οι όγκοι των απορριμμάτων, να διευκολυνθεί η διαχείριση τους,  να επιτευχθεί  οικονομία, αλλά κυρίως για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος. Δεκάδες επιδοτούμενα προγράμματα και δράσεις καλούνται να υλοποιήσουν οι Δήμοι όλης της χώρας. Περισσότερα από 50 εκ. ευρώ σε προγράμματα αντιστοιχούσαν στην Πάτρα.

   Η Πάτρα αρνείται στην πράξη να ανταποκριθεί.   Προτιμά να επικεντρώνει τη δραστηριότητά της μονοδιάστατα, σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας μπροστά στην πόρτα της Ξερόλακκας και στο θέμα του τρόπου κατασκευής του εργοστασίου.

 Πλήρης αδιαφορία για την ανακύκλωση, (η οποία περνά σε δεύτερη μοίρα και παραμένει για χρόνια σταθερά στο 5%) παρόλο που σε όλους τους τόνους οι αρμόδιοι  προειδοποιούν πως εκεί βρίσκεται η καρδιά της λύσης του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων.

    Το 2015 η σημερινή Δημοτική Αρχή ψηφίζει «Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων» και δεσμεύεται πως έως το 2019 θα ξεπεράσει και αυτόν τον κρατικό σχεδιασμό.

  Θα φθάσει την ανακύκλωση σε ποσοστό 30%, δηλαδή θα αφαιρέσει 30.000 τόνους απορρίμματα ανά έτος.  (σελίδα 31 του δικού της σχεδίου).

Δεσμεύεται επίσης πως μαζί με τη εφαρμογή και άλλων μεθόδων, τις οποίες λεπτομερώς περιγράφει, στο τέλος του 2019 θα ανακτώνται 55.000 τόνοι και θα οδηγούνται προς ταφή μόνο 45.000 από τους 100.000 τόνους παραγόμενα από την Πάτρα απορρίμματα. (στη ίδια σελίδα).

Με συγκεκριμένο σχεδιασμό 70 σελίδων βεβαιώνει πως έχει τις λύσεις, εξηγεί λεπτομερώς πως θα πετύχει τους στόχους της, δεσμεύεται απέναντι στους πατρινούς. 

  Εξηγεί με αυτόν τον τρόπο γιατί επέλεξε εργοστάσιο(ΦΛΟΚΑ)  μόνο με 53.000 τόνους δυνατότητα διαχείρισης απορριμμάτων.

    Να επισημάνουμε πως οι βασικές δράσεις της ανακύκλωσης είναι ανεξάρτητες από την κατασκευή του εργοστασίου.

Τι έκανε όμως στην πράξη τα τελευταία 6 χρόνια;

Αδιαφόρησε για την ανακύκλωση, άφησε το σύστημα να καταρρεύσει.

    Στον βαρύ πολιτικό της  λόγο θεωρεί την ανακύκλωση μέσο πλουτισμού του συστήματος και πρακτικά αρνείται να την εφαρμόσει.

   Πολιτικά την απεχθάνεται!

Να θυμίσουμε πως ήδη  το 2018 η Πάτρα είχε πέσει στην 95η θέση σε σύνολο 330 Δήμων!

       Ανεξάρτητα λοιπόν αν συμφωνεί κάποιος ή όχι μαζί της τα αποτελέσματα είναι αδιαμφισβήτητα και τραγικά για την πόλη.

   Η ανακύκλωση αντί να φθάσει τους 30.000 τόνους, όπως η δημοτική αρχή έχει δεσμευθεί, έχει μειωθεί, στους 3.500 τόνους (κάτω και από τους τόνους του 2011-7.000 τόνοι)!!

   Επισημαίνουμε πως για το 2020 ο στόχος είναι 37.000 τόνοι ανακυκλώσιμα υλικά. Η Πάτρα βρίσκεται στους 3.500!!

    Είμαστε ο μοναδικός Δήμος στην Ελλάδα ο οποίος κατάφερε να μειώσει τα ποσοστά της ανακύκλωσης τα τελευταία χρόνια. Αρνητική πρωτιά και αυτή!

    Προφανώς αντιλαμβανόμενη και η ίδια η Δημοτική Αρχή το αδιέξοδο στο οποίο έφθασε την πόλη και συνειδητοποιώντας  πως ακόμα και αν αύριο παραδιδόταν το εργοστάσιο των 53.000 στου ΦΛΟΚΑ, θα χρειαζόταν άλλο ένα εργοστάσιο για τους υπόλοιπους  67.000 τόνους απορρίμματα (μην ξεχνάμε και τους Δήμους Ερυμάνθου και Δυτικής Αχαΐας) αποφασίζει την κατασκευή του περίφημου τοίχου αντιστήριξης στην Ξερόλακκα. (Εκείνον τον τοίχο για τον οποίο είχε διαπομπεύσει το Δήμαρχο Γιάννη Δημαρά).

  Εξηγεί ευθαρσώς στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο, πως εκτός των άλλων ο τοίχος χρειάζεται προκειμένου να δημιουργηθεί στην Ξερόλακκα τεράστια λεκάνη υποδοχής απορριμμάτων, στην ουσία νέος ΧΥΤΑ (σ.σ. τουλάχιστον για 5 χρόνια). Συγχρόνως στο ίδιο κείμενο ισχυρίζεται πως θα κλείσει την Ξερόλακκα!!!

    Τις τελευταίες ημέρες προφανώς αντιλαμβανόμενη τα αδιέξοδα και την τραγικότητα στην οποία οδηγεί την πόλη, προσπαθεί να δημιουργήσει αντιπερισπασμό αναφερόμενη μονοδιάστατα στο εργοστάσιο του ΦΛΟΚΑ.

    Ξεκαθαρίζουμε ευθέως. Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Το εργοστάσιο πρέπει να προχωρήσει τάχιστα με τον τρόπο που έχει σχεδιαστεί και ανταποκρίνεται στον περιφερειακό και κρατικό σχεδιασμό. Τελεία και παύλα.

    Επισημαίνουμε όμως προς κάθε κατεύθυνση! Ακόμα και μετά την κατασκευή και λειτουργία του εργοστασίου, η πόλη θα ζήσει τραγικές στιγμές, θα αντιμετωπίσει σοβαρότατα προβλήματα με τα απορρίμματά της. 

    Στα παραπάνω πρέπει να υπολογίσουμε και τα τεράστια πρόστιμα τα οποία θα κληθούμε μετά το 2021 (2.000.000 ευρώ το χρόνο, συνεχώς αυξανόμενα) να πληρώνουμε λόγω της άρνησής μας να εφαρμόσουμε τους κανόνες της ανακύκλωσης και να επιμένουμε να συνεχίσουμε να θάβουμε τα σκουπίδια μας.

 Ενημερώνουμε πως ο στόχος είναι σε δέκα χρόνια να θάβουμε μόνο 20.000 τόνους απορρίμματα από τους 100.000 τόνους που παράγουμε. Στόχο που έχει ψηφίσει η σημερινή Δημοτική Αρχή! 

Με όλα τούτα δεν είναι παράξενο που βρισκόμαστε ήδη στους 7 Δήμους (από τους συνολικά 332) στους οποίους η συνολική κατάσταση στη διαχείριση απορριμμάτων έχει φθάσει στο απροχώρητο (όπως περιγράφεται από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος και ενέργειας), ενώ προβλέπεται δυσοίωνο το μέλλον μας, αφού αρνούμεθα στην πράξη και δεν ακολουθούμε κανένα σχεδιασμό και κανένα κανόνα.

   Είναι φανερό πως δεν πρόκειται για ανικανότητα των υπηρεσιών του Δήμου μας να εφαρμόσουν τον Περιφερειακό και κρατικό σχεδιασμό. Πρόκειται για συνειδητή ‘αντίσταση’ σε ότι δεν συμφωνεί με την κομματική γραμμή της Δημοτικής Αρχής.

 

Ανακάλυψε η ελάσσονα ανυπότακτη συμπολίτευση του Δήμου Πατρέων το colpo grosso στο οποίο παίρνουν μέρος όλοι πλην αυτής και του τιμημένου. Με βάση λοιπόν ένα καλά επεξεργασμένο σχέδιο θα κατασκευαστεί με χρήματα του δημοσίου εργοστάσιο επεξεργασίας απορριμμάτων και μετά θα δοθεί με Σύμβαση Παραχώρησης στον ιδιωτικό τομέα.

Ευφυές! Σατανικό!

Και ποιος είναι ο αντίλογος σε αυτό το σχέδιο; Καμία παραχώρηση στους ιδιώτες. Μα καλά το φτιάξαμε το εργοστάσιο, κάποιος πρέπει να το λειτουργήσει. Μήπως να το λειτουργήσει ο Δήμος Πατρέων, ίσως ένα διαδημοτικό σχήμα των Δήμων που θα ωφεληθούν από αυτό το εργοστάσιο; Και αν μπορούμε να το κάνουμε αυτό με το εργοστάσιο απορριμμάτων γιατί να μην το κάνουμε και με τη διαχείριση του φράγματος Πείρου-Παραπείρου;

-Όοοχι, απαντάει η συμπολίτευση, ανυπότακτη και τιμημένη. Να το κάνει το Κράτος.

Το Κράτος του Μητσοτάκη που ονειρεύεται λιγότερο δημόσιο και ογδοντάχρονους διοικητές: Δεν τους λέμε καλύτερα ότι δεν έχουμε σκουπίδια και ότι πίνουμε μόνο κρασί, το νερό δεν το ακουμπάμε στα χείλη μας;

Σε αυτό το Κράτος θέλετε να δώσετε τη διαχείριση του εργοστασίου απορριμμάτων και του φράγματος; Κατά τα άλλα εμείς προωθούμε τους ιδιώτες!

Ουαί, Γραμματείς, Φαρισαίοι, Υποκριτές.

Ξέρετε πολύ καλά ότι η πρότασή σας δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρά μόνο στον άλλο κόσμο, τον σοσιαλιστικό. Άλλα λόγια ν΄ αγαπιόμαστε δηλαδή.

Για τα επόμενα τουλάχιστον τέσσερα - όπως τα υπολογίζουν πρόσφατες δημοσκοπικές μετρήσεις – κάθε απεμπόληση ευθύνης από την πλευρά της Αυτοδιοίκησης προς το κεντρικό κράτος σημαίνει υποψηφιότητα για την εμπλοκή ιδιωτών. Περισσότερο κράτος οδηγεί σε λιγότερο δημόσιο αν δεν το έχετε καταλάβει.

Αλλά τι λέω, δεν το καταλάβατε σε εποχές και μέρη που τα πάντα ήσαν κρατικά και τίποτα δημόσιο…   

Γιάννης Λάμπρου
Μέλος του Συντονιστικού της ΩΡΑ Πατρών

 Η ολική επαναφορά του κομματικού κράτους της δεξιάς δοξάστηκε και στο χώρο της Υγείας. Η εξαντλητική διαδικασία αξιολόγησης και επιλογής που έγινε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αντικαταστάθηκε από fast track επιλογή ημετέρων. 

Από τις πολλές κομματικές επιλογές Διοικητών και αναπληρωτών Διοικητών στα δημοσία νοσοκομεία της χώρας, ξεχωρίζουν οι περιπτώσεις της ανταλλαγής Νοσοκομείων μεταξύ ΝΟΔΕ Άρτας και ΝΟΔΕ Πρέβεζας, δυο διευθυντών πολιτικών γραφείων Βουλευτών της ΝΔ, μιας φιλολόγου - προσωπικής φίλης Βουλεύτριας της ΝΔ, ενός 80χρονου πρώην Γυμνασιάρχη και μια νηπιαγωγού - συζύγου γνωστού αντι-ΣΥΡΙΖΑ δημοσιογράφου. 

Ξεχωρίζουν, επίσης, οι έξι [6] τον αριθμό επιλογές απόστρατων στρατηγών και αντιστράτηγων.

Ειδικότερα:

Ο πρόεδρος της ΝΟΔΕ Άρτας Δημήτρης Σκανδάλης ανέλαβε τη θέση του διοικητή στο Γενικό Νοσοκομείο Πρέβεζας, ο δε πρώην πρόεδρος της ΝΟΔΕ Πρέβεζας Βαγγέλης Ντάκουλας, ανέλαβε τη θέση του διοικητή στο Νοσοκομείο Άρτας.

O Αναπληρωτής Διοικητής στο Σισμανόγλειο - Αμαλία Φλέμινγκ, Αδαμάντιος Γάκης, ήταν ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του βουλευτή Βασίλη Οικονόμου, ο οποίος υπήρξε επί σειρά ετών Τομεάρχης Υγείας της ΝΔ.

Η Φωτεινή Βρυνά, Αναπληρώτρια Διοικήτρια του ΓΝΝΠ «Ο Αγ. Παντελεήμων» – ΓΝΔΑ «Η Αγ. Βαρβάρα», ήταν η διευθύντρια του πολιτικού γραφείου του βουλευτή της ΝΔ Γιώργου Βλάχου.

Η Μάγδα Γιαμουστάρη, φιλόλογος, που ανέλαβε Διοικήτρια στο Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής, είναι στενή φίλη της βουλευτού Ντόρας Μπακογιάννη.

Στέλεχος με μακρά εμπειρία επέλεξε η κυβέρνηση Μητσοτάκη για να διοικήσει τα Νοσοκομεία εάν κρίνουμε από την επιλογή του νέου διοικητή Κωνσταντίνου Πατέρα στο Γενικό Νοσοκομείο Καρδίτσας. Ο 80χρονος νέος διοικητής, τέως γυμνασιάρχης, ενώ διάγει την 9η δεκαετία της ζωής του κατέθεσε αίτηση και επιλέχθηκε για να διοικήσει το Νοσοκομείο Καρδίτσας.

H  Όλγα Μπαλαούρα σύζυγος του δημοσιογράφου Γιώργου Παπαχρήστου, νηπιαγωγός στο επάγγελμα, διορίστηκε διοικήτρια στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας.

Και σα να μην έφταναν αυτές οι επιλογές, σε αρκετά Νοσοκομεία διορίστηκαν μια σειρά από γαλάζιοι απόστρατοι στρατηγοί και αντιστράτηγοι:

Ειδικότερα, στο ΓΝΑ ΚΑΤ-ΕΚΑ τοποθετήθηκε ο Ιωάννης Ηλιόπουλος, αντιστράτηγος εν αποστρατεία και Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού.

Αναπληρωτής Διοικητής του ΓΝΑ Ελ. Βενιζέλου ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ διορίσθηκε ο Πρόεδρος της ΕΑΑΑ Αντιπτέραρχος Σπυρίδων Καββούρης.

Στο ΓΝΑ «ΕΛΠΙΣ» καθήκοντα διοικητή ανέλαβε ο Ιωάννης Κοτσαρίδης, Οικονομικός Αξιωματικός ε.α. από την ΣΣΑΣ.

Στο Νοσοκομείο Κεφαλληνίας τοποθετήθηκε ο απόστρατος αντιστράτηγος Φώτιος Μεσσάρης.

Στο Νοσοκομείο Ρόδου ο αντιστράτηγος ε.α. Γρηγόριος Ρουμάνης.

Στο ΓΝ Μυτιλήνης τοποθετήθηκε ο αντιστράτηγος ε.α. Γεώργιος Καμπούρης.

Ήδη παρατηρείται χαμός στις ανά την επικράτεια ΝΟΔΕ για τους διορισμούς αυτούς (Τρίκαλα, Καρδίτσα), ακόμα και παραιτήσεις (Κύθηρα).

Στην Αχαΐα δε οι αντικαταστάσεις μόνο θυμηδία προκαλούν στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ». Μια απλή συγκριτική ματιά στα βιογραφικά (εύκολα προσιτά στο διαδίκτυο) των αντικαταστημένων Διοικητών  «Καρμανδάνειου», «Άγ. Ανδρέα» και υποδιοικήτριας «Άγ. Ανδρέα» αναδεικνύει την θηριώδη διαφορά τους με τους καινούριους. Πολλώ δε μάλλον που οι 2 από τους 3 δεν είχαν καμιά σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η δε υποδιοικήτρια του Νοσ. Καλαβρύτων, αξιόλογη και αποτελεσματική, «γλίτωσε» γιατί θεωρήθηκε φίλα προσκείμενη στη ΝΔ. Είχε επιλεγεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ!

Η σκέψη όλων μας αυτές τις μέρες –και γενικά τους τελευταίους μήνες- είναι κοντά σε όσους διαμαρτύρονταν τα προηγούμενα χρόνια για τα νέα παιδιά με τα πολλά πτυχία που μεταναστεύουν στο εξωτερικό και οι οποίοι παραμένουν ακόμα αδιόριστοι. Η «αξιοκρατία» της ΝΔ στο προσκήνιο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών σήμερα Δευτέρα 25 Νοεμβρίου. Η σκέψη και αλληλεγγύη μας δεν μπορεί παρά να βρίσκεται στις γυναίκες του κόσμου που έχουν υποστεί ή συνεχίζουν να υπόκεινται οποιαδήποτε μορφή βίας (σωματική, ψυχολογική, οικονομική και σεξουαλική).

Τα στοιχεία για τη χώρα μας συνεχίζουν όχι μόνο να είναι ανησυχητικά, αλλά απογοητευτικά. Την τετραετία 2014 - 2018, τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας αυξήθηκαν κατά 34,45%, εκ των οποίων η πλειοψηφία αφορά σε κακοποίηση γυναικών. Η μόνη παρήγορη κατάσταση είναι η μείωση του ποσοστού των γυναικών που πέφτουν θύματα trafficking. Χρειάζεται ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όλων για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Είναι πολύ θετικό ότι από τις αρχές Νοεμβρίου, λειτουργεί ειδικό επιτελικό Τμήμα Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας, στην Διεύθυνση Γενικής Αστυνόμευσης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, σε κάθε Γενική Αστυνομική Διεύθυνση στις δεκατέσσερις  περιφέρειες της χώρας αλλά και στις Διευθύνσεις Αστυνομίας κάθε νομού. Χρειάζεται δράση στην κοινωνία για να γίνει κατανοητό ότι είναι αδύνατον να υπάρξει πραγματική δημοκρατία και ισότητα, χωρίς το σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών, το άλλο «μισό του ουρανού».

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE