Toυ Γιώργου Παππά, προέδρου Οικονομικού Επιμελητηρίου Δυτ. Ελλάδας

 

Με αφορμή τρία θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν σήμερα, θα ήθελα να εκφράσω τις απόψεις μου και τους προβληματισμούς μου.

Σχετικά με τον θάνατο του οικογενειάρχη  λογιστή, ετών 51, αλλά και των δύο άλλων συναδέλφων που έχασαν τη ζωή τους το τελευταίο διάστημα, θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους τους.

Τελικά η ανθρώπινη ζωή και οι αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, ώστε να υπάρχει οικογενειακή γαλήνη και προσωπική ηρεμία, είναι πιο κάτω στην ιεράρχηση των αναγκών και των προτεραιοτήτων της σύγχρονης κοινωνίας και της δημόσιας διοίκησης; τα απλά καθημερινά πράγματα (να δεις την οικογένειά σου, να αφιερώσεις χρόνο σε μια δραστηριότητα σου η οποία θα λειτουργεί αγχολυτικά για σένα τον ίδιο και θα σε κάνει πιο αποδοτικό και χαμογελαστό) τοποθετούνται χαμηλότερα από τις ευθύνες που αναλαμβάνουν εξ'ολοκλήρου οι λογιστές (και γενικότερα πολλοί επαγγελματίες), από τις ασφυκτικές προθεσμίες και από το καταστροφικό άγχος το οποίο τους έχει κυριεύσει, απολογούμενοι είτε στο κράτος, είτε στους πελάτες, με συνέπειες που μπορεί είναι καταστροφικές; και με την προέκταση τους στην οικογενειακή και προσωπική ζωή, όπου επηρεάζονται και οι ζωές άλλων ανθρώπων;

Από την άλλη, έχουμε το θλιβερό συμβάν της δολοφονικής επίθεσης ατομου με τσεκούρι στην εφορία Κοζάνης, όπου τρεις εφοριακοί συνάδελφοι χτυπήθηκαν πολύ άσχημα, με αποτέλεσμα το ένα άτομο να χαροπαλεύει, το άλλο να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση και το τρίτο να είναι τραυματισμένο. Ως γνωστόν το συγκεκριμένο επάγγελμα είναι ένα από τα λιγότερο αγαπητα επαγγέλματα διεθνώς από το κοινό στο οποίο απευθύνεται (πολίτες). Πόσω μάλλον δε όταν καλείσαι να ασκήσεις αυτό το επάγγελμα, εφαρμόζοντας τους όχι και τόσο δίκαιους και αντικειμενικούς νόμους,  σε μια εξαθλιωμένη κοινωνία έπειτα από μια δεκαετή κρίση. Με αμοιβές εξευτελιστικές οι νεοδιόριστοι υπάλληλοι (υψηλών τυπικών προσόντων, που καλούνται να εργασθούν με 730 ευρώ!!!) και οι παλιότεροι, προσπαθούν να διασφαλίσουν τα φορολογικά έσοδα του κράτους, ώστε το κράτος να εισπράττει και να μπορεί  να προβαίνει σε κοινωνική πολιτική, με σκοπό την ευημερία των πολιτών και την κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν μπορεί όμως να καταλογίζονται όλα τα δεινά του κράτους στους εφοριακούς. Σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί επαγγελματίες, αλλά αυτό δεν δίνει τη δικαίωμα σε κανέναν να απειλεί τη ζωή των συναδέλφων. Τα κενά της πολιτείας όσον αφορά την ασφάλεια των εφοριακών είναι πολλά. Δεν νοείται μια δημόσια οικονομική υπηρεσία να μην έχει φύλαξη στην είσοδο, με έναν σεκιούριτι ή έναν θυρωρό/κλητήρα, όπου θα πραγματοποιεί έναν βασικό έλεγχο των εισερχομένων και έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού. Όποιος θέλει μπαίνει και ότι θέλει κάνει. Από το να τοποθετήσει μια βόμβα μέχρι να εκτελέσει όποιον βρει στο δρόμο του. Γιατί εκείνη τη στιγμή, στα μάτια αυτού που κάνει αυτή την πράξη φαίνεται το "κακό και άδικο κράτος". 

Όμως ο υπάλληλος πρέπει να προστατεύεται με όλα τα μέσα, νόμιμα και ασφαλείας. Δεν νοείται στις εποχές που βιώνουμε να μην υπάρχει η απαραίτητη προστασία που είναι αναφαίρετο δικαίωμα του πολίτη και του εργαζομένου.

Κλείνοντας, δεν μπορώ να μην εκφράσω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του 16χρονου που τόσο άδικα έφυγε από τη ζωή, που αλλού: στην καρμανιόλα της Πατρών-Πύργου..

Δεν μπορώ να δεχθώ ότι συνεχίζεται και θα συνεχίζεται αυτός ο φόρος αίματος..

Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο, ας συνεισφέρουμε στο κοινωνικό σύνολο, ας αφήσουμε τον ατομισμό, ας βάλουμε όλοι μας ένα λιθαράκι στην καλυτέρευση της κοινωνίας...

Ακολουθούν τα παιδιά μας και οι επόμενες γενιές, ας τους δείξουμε το σωστό δρόμο, ας αφήσουμε κάτι γι'αυτούς..αλλιώς ας τα παρατήσουμε να γίνουμε αποικία...

Κατ’ αρχάς τα στοιχεία:

 

Τα χρόνια της δεκαετούς κρίσης ο τουρισμός και η εστίαση κράτησαν όρθια την ελληνική οικονομία. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να προστατέψουμε αυτούς που δίνουν εργασία και που κινούν μια τεράστια αγορά γύρω από τη φιλοξενία που περιλαμβάνει τις μεταφορές, τον αγροτικό τομέα, το εμπόριο και τις προμήθειες. 

 

Στην ελληνική πραγματικότητα, μόλις το 20% των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων ξεπερνά τα 50 δωμάτια ενώ το 80% των μονάδων διαθέτει μέχρι 50 δωμάτια. Άρα η μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα αποτελεί ουσιαστικά τη «ραχοκοκαλιά» του ελληνικού τουριστικού προϊόντος και απασχολεί το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου δυναμικού. 

 

Το κόστος λειτουργίας έχει αυξηθεί λόγω και της τήρησης των απαραίτητων υγειονομικών πρωτοκόλλων ενώ οι τιμές είναι στο μείον 30%. Είναι ξεκάθαρο, λοιπόν, ότι η χρονιά είναι χαμένη αφού ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας και πολλές επιχειρήσεις δεν θα λειτουργήσουν ενώ οι υποχρεώσεις τρέχουν και οι άνεργοι αυξάνονται. 

 

Τι έχει γίνει μέχρι σήμερα:

 

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «ακούει και αποκωδικοποιεί τα μηνύματα, ότι τα μέτρα δεν είναι στατικά και μεταβάλλονται». Πολύ απλά, δεν υπάρχει σχέδιο. 

 

Αν στην προ Covid-19 περίοδο το υπουργείο Τουρισμού ήταν ανύπαρκτο, σήμερα το μόνο που προκαλεί σε επιχειρήσεις, εργαζόμενους, επισκέπτες και πολίτες είναι σύγχυση. 

 

Προχειρότητα και ανικανότητα χαρακτηρίζουν την κυβέρνηση στον τομέα του τουρισμού, αφού καμία ουσιαστική προετοιμασία δεν έγινε για την υγειονομική ασφάλεια με το άνοιγμα του. Ανεπαρκής και ασαφής ενημέρωση των τουριστών και των επαγγελματιών του τουρισμού -από την κυβέρνηση- προκαλούν οι παλινωδίες και οι αιφνιδιαστικές αποφάσεις της που θέτουν εμπόδια στο ομαλό άνοιγμα. 

 

Το φιάσκο του προγράμματος εσωτερικού τουρισμού δεν χρειάζεται επεξηγήσεις αφού τα νούμερα είναι αδιάψευστα. Μόλις το 4% των καταλυμάτων της χώρας εκδήλωσε ενδιαφέρον συμμετοχής. 

 

Η μη έγκαιρη στήριξη επιχειρήσεων και εργαζομένων παραπέμπει σε μια πολιτική που δεν είναι ξένη στη Δεξιά. 

 

Από τη μία, η ΝΔ δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την εκτίναξη της μερικής απασχόλησης που μαζί με την εκ περιτροπής εργασία αποτελεί πλέον τον κανόνα και όχι την εξαίρεση. Από την άλλη, οι τουριστικές επιχειρήσεις δεν στηρίχθηκαν ουσιαστικά.

 

Οι επιχειρήσεις θα «τελειώσουν»και η ανεργία θα εκτοξευθεί. Η άνοδος των εισαγόμενων κρουσμάτων είτε από ασυμπτωματικούς ασθενείς, είτε από ασθενείς που δεν υποβλήθηκαν σε έλεγχο προβληματίζει τους επιδημιολόγους. 

 

Με άλλοθι, λοιπόν, ένα δεύτερο lockdownπου κατά πολλούς επιστήμονες χαρακτηρίζεται πιθανό, η κυβέρνηση καλλιεργεί το έδαφος ώστε να δημιουργηθούν νέες στρατιές ανέργων που θα εξαρτώνται από μιας νέας μορφής επιδοματική πολιτική και που θα υποκύπτουν σε απαράδεκτες συνθήκες εργασίας προκειμένου να εργαστούν. 

 

Μετά το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ, και αφού η Ν.Δ.εκποίησε το περιβάλλον στο όνομα των επενδύσεων, ήρθε και η σειρά να «ξεπουλήσουμε» τους κατοίκους αυτής της χώρας. 

 

Η επόμενη μέρα:

 

Ο σχεδιασμός της επόμενης μέρας βέβαια -κατά την κυβέρνηση- είναι άψογος. Σχεδιάζει ένα ποιοτικό άλμα με τουρισμό φιλικό στο περιβάλλον που δεν θα φθείρει όλους αυτούς τους πόρους για τους οποίους έρχονται οι επισκέπτες! 

 

Παρακολουθώντας τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πως θα είναι αυτή η επόμενη μέρα αφού είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει καμία στρατηγική και ακόμα δεν έχουμε αποφασίσει πως θέλουμε να εξελιχθεί ο τουρισμός μας. Πάντως μπορούμε να είμαστε ήσυχοι αφού προσφάτως ανακοινώθηκε ότι στήνεται μια φιλόδοξη πλατφόρμα για σοβαρή διαδικτυακή παρουσία… του τίποτα.  

 

 

 

*Η Ολυμπία Λόη είναι αρχιτέκτονας -μηχανικός, αναπληρώτρια Γραμματέας Τουρισμού του Κινήματος Αλλαγής. 

 

 

 

 

 

«Το καράβι σταμάτησε κοντά στο Ντολμά Μπαχτσέ και η μητέρα που ήταν Κωνσταντινοπολίτισσα -πηγαίναμε στην Κωστάντζα να δει τα αδέλφια της- σήκωσε το δάχτυλο και μου έδειξε συγκινημένη την Αγία Σοφία, ήμουν τότε, το 1935, εννέα ετών,… μάλλον γι' αυτό έγινα βυζαντινολόγος». Τάδε έφη (προχθές) Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.

Μόλις, δηλαδή από το 1934, η Αγία Σοφία είχε γίνει Μουσείο. Φαντάζομαι ότι η μητέρα της θα έκλαιγε… διπλά, εάν ήταν (τότε) ακόμα τζαμί.

Και τώρα… κλαίει όλος ο Ελληνισμός, γιατί μια δεύτερη φορά θα γίνει η Αγιά Σοφιά μας τζαμί!!! Από το μεσημέρι της 10ης Ιουλίου 2020… μαύρισε ο ουρανός πάνω από τον Κεράτιο κόλπο, … στα πόδια της Αγιά-Σοφίας. Κι από …κοντά, σα να μαρμάρωσε ο κόλπος του Μαρμαρά και ο θρυλικός Βόσπορος σα να ασχήμυνε ξαφνικά. Η Βασιλίδα των πόλεων θρηνεί, κλαίει βουβά για την βεβήλωση, για τη νέα αυτή ιεροσυλία.

Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς, από το σημείο εκείνο που… χάθηκε μέσα, στο μέσον της Αγιά-Σοφιάς, παλεύει πιο πολύ να... ξεμαρμαρωθεί από προχθές!

Και η Πλατυτέρα, που μόνον αυτή παρέμεινε αναλλοίωτη, πάνω από το Ιερό το κατεστραμμένο από την Άλωση και πέρα, κοίταζε θλιμμένη κάτω στο μαρμάρινο δάπεδο της μεγάλης εκκλησιάς, ίδιο και απαράλλαχτο κι αυτό, από την εποχή του Ιουστινιανού. Πάντα κοίταζε με θλίψη από την Αλωση και δώθε, αλλά προχθές θα… θρηνεί κι αυτή γι' αυτήν τη νέα «Σταύρωση» της του Θεού Σοφίας. Αλλά φυσικά η Σοφία του γιου της δεν μπορεί να …σταυρωθεί στην πραγματικότητα. Είναι παντοτινή και αναλλοίωτη.

Οπως κι αυτή, η Πλατυτέρα, έμεινε αναλλοίωτη, παρά τις προσπάθειες των Οθωμανών να την καλύψουν, να την σβήσουν, την αγιογράφηση αυτή. Όσα τεχνικά μέσα κι αν χρησιμοποίησαν οι βάρβαροι, στέκει πάντα ίδια πάνω από το «Ιερό» της μεγάλης Εκκλησιάς, για να δείχνει πάντοτε σε ποιόν ανήκει! Θεϊκό το σημείο, η Αγία Σοφία είναι ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΝΑΟΣ, ο μέγιστος ναός της Χριστιανοσύνης. Και βασίλισσα της Βασιλίδας των πόλεων, θα παραμείνει!

Αλλά εμείς οι Ελληνες σε ικετεύουμε κυρά Δέσποινα: «Δάκρυσε», Υπέρμαχε του Γένους Στρατηγέ, μήπως ο Βάρβαρος… λογικευθεί!

*Ο Γιάννης Ν. Μεντζελόπουλος είναι δικηγόρος.

Αργότερα από κάθε άλλη σχολική χρονιά έπεσε φέτος η σχολική αυλαία. Μια περιπετειώδης και αγχώδης σχολική περίοδος έφτασε στο τέλος της. Η επαναλειτουργία των σχολείων τον τελευταίο μήνα μετά την τρίμηνη περίπου διακοπή τους φαίνεται πως λειτούργησε ευεργετικά για τους μαθητές. Τα σχολεία λειτούργησαν ικανοποιητικά με τις φιλότιμες προσπάθειες όλων των εκπαιδευτικών.

Η επάνοδος των μαθητών στο σχολείο, λειτούργησε επ' ωφελεία τους, γιατί πρωτίστως επανήλθαν στο φυσικό τους χώρο και βρέθηκαν δίπλα στους συμμαθητές τους και τους δασκάλους τους. Η μαθησιακή διαδικασία στο σχολείο δεν μπορεί, άλλωστε, να υποκατασταθεί με την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, που ήταν εξ ανάγκης διαδικασία.

Η λειτουργία των σχολικών τμημάτων με λιγότερους μαθητές βοήθησε ώστε το διδακτικό αποτέλεσμα να είναι πιο ικανοποιητικό. Ο δάσκαλος, εφόσον διδάσκει σε ολιγομελή τμήματα, έχει περισσότερο χρόνο να ασχολείται με τον κάθε μαθητή, με αποτέλεσμα να ωφελούνται ιδιαίτερα οι πιο αδύναμοι μαθητές και εκείνοι που εμφανίζουν δυσκολίες. Οι μαθητές, επίσης, είναι περισσότερο προσηλωμένοι στο μάθημα, εφόσον κάθονται μόνοι τους στο θρανίο και έτσι περιορίζεται η διάσπαση προσοχής τους.

Η προσήλωση, ακόμη, μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών στη μεγιστοποίηση και τήρηση των κανόνων υγιεινής και καθαριότητας καταγράφεται στα θετικά σημεία της επαναλειτουργίας των σχολείων.

Επιπλέον, τα σχολεία μοσχοβόλησαν με την παρουσία καθαριστών καθ' όλη τη διάρκεια λειτουργίας τους, με αποτέλεσμα όλοι να αισθάνονται πιο ασφαλείς και καθαροί στο σχολικό χώρο. Η καθαριότητα των σχολείων στο μέγιστο βαθμό πρέπει να παγιωθεί ως τακτική από την ελληνική πολιτεία και να αποτελεί αυτονόητη υποχρέωσή της.

Στα αρνητικά αυτής της περιόδου ήταν η εναλλάξ προσέλευση στο σχολείο, που αποσυντονίζει το μαθητή, διακόπτει το παιδαγωγικό έργο και δημιουργεί προβλήματα με τη διαχείριση της διδακτέας ύλης.

Η μη λειτουργία των ολοήμερων τμημάτων, καθώς και της πρωινής ζώνης επιβαρύνει τους γονείς που εργάζονται και επηρεάζει κυρίως τις πιο αδύναμες και ευάλωτες οικογένειες.

Τα περιοριστικά μέτρα αποτελούν εμπόδιο στην κοινωνικοποίηση των μαθητών. Στα διαλείμματα οι μαθητές του κάθε τμήματος οδηγούνται σε συγκεκριμένο σημείο του αύλειου χώρου και δεν έρχονται σε επαφή με άλλα παιδιά, με αποτέλεσμα να διαπιστώνεται αμηχανία και αποξένωση από τους μαθητές των υπολοίπων τμημάτων.

Οι αρχές της παιδαγωγικής, επίσης, υποχώρησαν μπροστά στις απαγορεύσεις και τους περιορισμούς, δημιουργώντας ενίοτε ένα ψυχρό περιβάλλον. Το παιχνίδι, η πρωινή σύναξη, η ελευθερία στο διάλειμμα, ο συνωστισμός στο κυλικείο απουσίασαν, με αποτέλεσμα να υπάρξει περιορισμός της ελεύθερης επικοινωνίας των μαθητών και της ανάπτυξης μορφών κοινωνικού παιχνιδιού.

Η περιορισμένη επικοινωνία ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς μαζί με τον περιορισμό της μαθητικής επικοινωνίας διαφοροποιούν τον τρόπο λειτουργίας του σχολείου και επαναπροσδιορίζουν την επίδραση του ψυχολογικό-κοινωνικού περιβάλλοντος της σχολικής τάξης στη μάθηση και την ανάπτυξη.

Από τη βραχύβια λειτουργία των σχολείων σύμφωνα με τη νέα κανονικότητα θα πρέπει να αξιοποιηθούν για την επόμενη σχολική χρονιά, όλα εκείνα τα οφέλη που θα συμβάλουν στην καλύτερη λειτουργία τους, αλλά και θα αποτελέσουν αντίδοτο στην ενδεχόμενη νέα απειλή της πανδημίας.

* Ο Τάσος Σταυρογιαννόπουλος είναι πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών Πάτρας.

«Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα, δεν είχε απομείνει κανείς να αντιδράσει»…

Σήμερα περισσότερο παρά ποτέ, δεν πρέπει να λησμονούμε αυτά που γράφτηκαν λίγο πριν τη λαίλαπα του Δεύτερου Μεγάλου Πολέμου Μεσοπολέμου.

«Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν τσιγγάνος.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν Εβραίος.

Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,

Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…». Τα λόγια αυτά αποδίδονται στο Γερμανό πάστορα Martin Niemöller αν και έχουν από πολλούς αποδοθεί στον Μπρέχτ.

Η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να μετατρέψει τον πιο εμβληματικό ναό της Ορθοδοξίας σε μουσουλμανικό τέμενος έχει προκαλέσει την παγκόσμια, λεκτική μέχρι τώρα, κατακραυγή. Η Τουρκία φέρει την αποκλειστική ευθύνη για την βαθύτατη προσβολή και την ύβρη για την εποχή μας, μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.

Όμως η απόφαση Ερντογάν για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, αν και ένα χρόνο πριν, την περίοδο των δημοτικών εκλογών, είχε απορρίψει ο ίδιος αυτό το ενδεχόμενο ως μία λανθασμένη και επιζήμια επιλογή.

Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά εντάσσεται στην γενικότερη προσπάθεια αναθεωρητισμού από πλευράς της κυβέρνησης της Τουρκίας.

Ήδη από το 2007 μόνιμο στόχο της αποτελούν οι εκκλησίες της Αγίας Σοφίας που βρίσκονται στην Τουρκία και μετατρέπονται σταδιακά σε μουσουλμανικά τεμένη. Το 2007 η Αγία Σοφία της Βιζύης (Ανατολική Θράκη), το 2011 η Αγία Σοφία της Νίκαιας (Ιζνικ) και το 2013 η Αγία Σοφία της Τραπεζούντας.

Ο Τούρκος πρόεδρος την Παρασκευή 10 Ιουλίου, στο διάγγελμα του για την αναγγελία της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, δεσμεύτηκε να «απελευθερώσει» το τέμενος Αλ-Ακσα από το Ισραήλ, ενώ συνέδεσε την απόφασή του με την αναβίωση του Ισλάμ από την Μπουχάρα του Ουζμπεκιστάν μέχρι την Ανδαλουσία της Ισπανίας.

Θα πρέπει επίσης να σημειωθούν δύο ακόμη ζητήματα πολιτικού συμβολισμού που προσπάθησε να επιχειρήσει με το διάγγελμά του ο Τούρκος πρόεδρος. Πρώτον, ο χρόνος της ανακοίνωσης του διαγγέλματος (20.53 μ.μ.) αποτελεί σύμφωνα με το θρύλο την ώρα Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τα στρατεύματα του Σουλτάνου Μωάμεθ το 1453 (επίσης, το 2053 συμπληρώνονται 600 χρόνια από την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως).

Δεύτερον, η αναγγελία ότι η πρώτη μουσουλμανική προσευχή θα πραγματοποιηθεί στις 24 Ιουλίου που είναι η ημερομηνία υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923. Μία Διεθνής Συνθήκη που θέτει σε διαρκή αμφισβήτηση η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν εδώ και μερικά χρόνια και έχει καταδικαστεί απερίφραστα γι’ αυτό από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και όλους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Ας σημειωθεί, επίσης, ότι με τη Συνθήκη της Λωζάννης που καθορίστηκαν τα σύνορα της σημερινής Τουρκίας, η Τουρκία απώλεσε κάθε προνόμιο που είχε η Οθωμανική Αυτοκρατορία στη Λιβύη (Άρθρο 22).

Η Τουρκία παραμένει μία υπό ένταξη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά οι ενέργειες, οι πρακτικές και οι δηλώσεις της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας σε όλα τα επίπεδα καμία σχέση δεν έχουν με τις Αρχές και τις Αξίες της Ευρώπης.

Μία Ευρώπη που καλείται σήμερα με αφορμή τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας, του εμβληματικού ναού της Ορθοδοξίας για 1.500 χρόνια να αντιδράσει δυναμικά.

Να υπερασπιστεί την ταυτότητα και τον πολιτισμό της.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE