Τις δυσοίωνες προβλέψεις για τα θύματα του κορωνοϊού αν δεν είχαν ληφθεί τα μέτρα περιέγραψε ο λοιμωξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας. Παράλληλα, απάντησε και στο ερώτημα για το εάν και κατά πόσο οι ασυμπτωματικοί του κορωνοϊού μπορούν να μεταδώσουν την ασθένεια.

Μιλώντας κατά την ενημέρωση του υπ. Υγείας για την εξέλιξη της νόσου, ο κ. Τσιόδρας, αφού ανακοίνωσε τους 7 νέους νεκρούς και τα 82 νέα κρούσματα στη χώρα μας, επανέλαβε αρχικά ότι βάσει μαθηματικών μοντέλων στο 50% των περιπτώσεων, η μετάδοση του ιού έγινε από ασυμπτωματικούς.

«Αυτά είναι μαθηματικές εκτιμήσεις, οι οποίες προκύπτουν εν πολλοίς και από τη δουλειά των συναδέλφων στο Imperial College και λένε ότι για κάθε συμπτωματικό, υπάρχει ένας ασυμπτωματικός που μπορεί να μεταδώσει τη νόσο.Είναι μια μικρή επιστημονική λεπτομέρεια, η οποία είναι διαφορετική. Ότι εγώ το έχω και μπορώ να το δώσω σε άλλους δύο» είπε ο εκπρόσωπος του υπ. Υγείας. Συμπλήρωσε ωστόσο ότι «οι ασυμπτωματικοί φαίνεται ότι δεν είναι τόσο μεταδοτικοί όσο οι συμπτωματικοί».

«Υπάρχουν πολλές παράμετροι. Υπολογίζεται λοιπόν, ότι υπάρχει ένα ποσοστό από 10% έως 50% των μεταδόσεων που οφείλεται σε ασυμπτωματικούς. Σε ανθρώπους που έχουν πολύ ελαφρά συμπτωματολογία γιατί είναι νέοι, το περνάνε ελαφρά, δεν γνωρίζουν ότι το έχουν, τους τρώει λίγο ο λαιμός τους και δεν δίνουν τη σημασία που πρέπει».

Ο κ. Τσιόδρας, επανέλαβε ότι απαιτείται πάρα πολλή προσοχή: «Να τηρηθεί το μήνυμα αυτό που είπα και που επαναλαμβάνω πολλές φορές. Θεωρητικά όλοι μας είναι δυνατόν να έχουμε τη νόσο.

Δεν μας ενδιαφέρει τόσο το ότι έχουμε τη νόσο, γιατί έχουμε πει ότι οι περισσότεροι θα το περάσουν ελαφρά. Αλλά θα υπάρξουν και μερικοί νέοι που θα το περάσουν σοβαρά, δεν υπάρχει ανοσία. Αλλά μας ενδιαφέρει να μην μεταδώσουμε τη νόσο. Και μας ενδιαφέρει να μην μεταδώσουμε τη νόσο σε μικρό χρονικό διάστημα».

Τσιόδρας: «Φανταστείτε να ανακοινώναμε 150 θανάτους στην Ελλάδα»

Ο κ. Τσιόδρας εξέφρασε την αγωνία του λέγοντας πως δεν πρέπει να γίνει «αυτό το peak, αυτή η έξαρση με τους 700 και 800 και 900 και τους 1000 θανάτους την ημέρα που βλέπουμε στην Ιταλία». Οπως είπε, στην πατρίδα μας θα ήταν 150 οι θάνατοι και όχι 6 ή 7 σήμερα. «49 είναι οι θάνατοι, αυτό είναι το νούμερο της ημέρας. Και είναι ιερό νούμερο και απαιτεί σεβασμό για αυτούς τους ανθρώπους που πέθαναν στη μάχη με τον ιό. Αλλά θέλω να πω εδώ, για φανταστείτε να είχαμε 150 θανάτους την ημέρα κατ’ αντιστοιχία τι θα ήταν αυτό.

Άρα αυτή τη στιγμή επιβάλλεται από όλους μας να σκεφτούμε ότι πιθανώς να τον έχω, να μην έχω συμπτώματα και να τον μεταδώσω στον διπλανό μου. Άρα πρέπει να τηρήσω τα μέτρα».

Τσιόδρας: «Να μην δούμε στην Ελλάδα τις εφιαλτικές εικόνες της Ιταλίας ή της Γουχάν»

«Είναι κρίσιμες αυτές οι εβδομάδες. Για να ζήσουμε ένα σύστημα υγείας που θα μπορεί να ανταποκριθεί και να μην βλέπουμε σκηνές τύπου Γουχάν, τύπου Ιταλίας, τύπου νοσοκομείων της Νέας Υόρκης που έχω εικόνες σαφείς από φίλους που μιλάω κάθε μέρα» τόνισε ο κ. Τσιόδρας.

Για να προσθέσει: «Να καταλάβουμε ότι ακόμα και κάποιος ασυμπτωματικός ή με ελαφρά συμπτώματα μπορεί να μεταδίδει τη νόσο. Σε τι ποσοστό γίνεται αυτό; Μόνο εκτιμήσεις έχουμε, δεν το ξέρουμε με ακρίβεια. Και οι εκτιμήσεις αυτές βασίζονται σε λίγα δεδομένα.

Θα το δούμε στο μέλλον με μελέτες αντισωμάτων, όταν ο ιός θα έχει κάνει την πορεία του στις χώρες και θα ξέρουμε πόσοι ακριβώς έχουν περάσει τη νόσο και θα έχουμε ερωτηματολόγια στα οποία θα λέμε αν πέρασες ή είχες τότε συμπτώματα.

Αυτές οι μελέτες θα μας καθοδηγήσουν τότε, για το τι ακριβώς συνέβαινε με τους συμπτωματικούς και τους ασυμπτωματικούς».

Γράφει ο Δρ. Ελευθέριος Γεωργακόπουλος Νευροφυσιολόγος | Μοριακός Βιολόγος | Γενετιστής

Ο Dr Attila R Garami (MD, PhD), σε επιστολή του στο έγκριτο περιοδικό British Medical Journal (BMJ),  εκφράζει ενδιαφέρουσες απόψεις για τον μηχανισμό δράσης της πανδημίας COVID-19 (BMJ 2020; https://www.bmj.com/content/368/bmj.m810/rr-24).

Ο συντάκτης της επιστολής αυτής απαντά σε δημοσιευμένο άρθρο στο BMJ (BMJ 2020; 368 doi: https://doi.org/10.1136/bmj.m810) και στην επιστολή του αυτή τονίζει ότι, «Η συνεχιζόμενη εξάπλωση του νέου ιού SARS-CoV-2 και της νόσου COVID-19 που προκαλείται από το SARS-CoV-2, αποτελεί μια σοβαρή πρόκληση για την ανθρωπότητα».

Αναλύοντας τον μηχανισμό δράσης του ιού, o συντάκτης της επιστολής περιγράφει ότι,  «Ο ιός SARS-CoV-2 εισέρχεται στα ανθρώπινα κύτταρα μέσω του υποδοχέα (ACE2), δηλαδή το ένζυμο μετατροπής της αγγειοτενσίνης 2 (1, 11, 14). Κατά τη διάρκεια της μόλυνσης τα σωματίδια του ιού συνδέονται με ACE2 και εισέρχονται στα ανθρώπινα κύτταρα. Με αυτό τον τρόπο τα σωματίδια του ιού δεσμεύονται σε πολλά μόρια ACE2 και απομονώνονται από την κυτταρική επιφάνεια.

Επιπλέον, το SARS-CoV αποδείχθηκε ότι απορυθμίζει την πρωτεϊνική έκφραση ACE2 με τρόπο εξαρτώμενο από την αναπαραγωγή του (2-12). Αυτό θα σήμαινε ότι μπορεί να αναπτυχθεί απώλεια της λειτουργίας του ACE2 κατά τη διάρκεια της λοίμωξης SARS- CoV-2. Δεδομένου ότι το ACE2 είναι βασικός παράγοντας στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης (RAS), η απώλεια της λειτουργίας του μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες».

Σύμφωνα με τον συντάκτη της επιστολής, «Η δραστηριότητα του RAS (σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης) είναι υψηλότερη στον πνεύμονα, όπου η ACE2 εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό, για την εξισορρόπηση της παραγωγής της ACE-αγγειοτενσίνης II, πράγμα που σημαίνει πως η νόσος αυξάνεται στον πνεύμονα (3, 11, 12)».

Με αναφορές στην διεθνή βιβλιογραφία ο συντάκτης της επιστολής αυτής υποστηρίζει ότι, «Οι ασθενείς με χρόνιες παθήσεις εμφανίζουν χαμηλότερα επίπεδα ACE2. Επιπλέον, όπως υποστηρίζετε, η ACE2 μειώνεται με την ηλικία, γεγονός που εξηγεί την ευπάθεια ανάλογα την ηλικία. Επιπλέον, σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα ACE2 παρατηρήθηκαν σε ηλικιωμένους άνδρες (8,13). Αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί από το γεγονός ότι το ace2 γονίδιο βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ και έτσι τα αρσενικά άτομα έχουν μειωμένη ικανότητα της παραγωγής ACE2 έπειτα από την πρόκληση μόλυνσης από SARS-CoV-2. Δεδομένου ότι η πρωτεΐνη ACE2 εκφράζεται επίσης στην καρδιά, στα νεφρά, στα κύτταρα του εντέρου και τους όρχεις του ασθενούς, μπορεί κανείς να αναμένει πράγματι ασθενείς με COVID-19 που αναπτύσσουν παθολογικές αλλαγές σε αυτές τις θέσεις, εάν υπάρχει ιαιμία».

Είναι ενδιαφέρουσα και μένει να αποδειχθεί η άποψη που εκφράζει ο συντάκτης της επιστολής αυτής ότι, «Στοιχεία δείχνουν, ότι η βιταμίνη D είναι ένας αρνητικός ενδοκρινικός  ρυθμιστής του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης (RAS), και ότι η ομαλοποίηση των επιπέδων βιταμίνης D θα μπορούσε να μειώσει τη δραστικότητα του συστήματος αυτού και μάλιστα, μέσω της μεταγραφικής καταστολής της έκφρασης της ρενίνης (10)».

Βιβλιογραφία

1. Hoffmann M et al. The novel coronavirus 2019 (2019-nCoV) uses the SARS-coronavirus receptor ACE2 and the cellular protease TMPRSS2 for entry into target cells. bioRxiv 2020:2020.01.31.929042.

2. Dijkman R et al. Replication-dependent downregulation of cellular angiotensin-converting enzyme 2 protein expression by human coronavirus NL63. Journal of General Virology (2012), 93, 1924–1929

3. Tikellis C and Thomas MC. Angiotensin-converting enzyme2 (ACE2) is a key modulator of the renin angiotensin system in health and disease. International Journal of Peptides Volume 2012, Article ID 256294, 8 pp.

4. Ferrario CM et al. Effect of angiotensin-converting enzyme inhibition and angiotensin II receptor blockers on cardiac angiotensin-converting enzyme 2. Circulation 2005;111:2605-10.

5. Chhinder P. Sodhi et al. Attenuation of pulmonary ACE2 activity impairs inactivation of des-Arg9 bradykinin/BKB1R axis and facilitates LPS-induced neutrophil infiltration. Am J Physiol Lung Cell Mol Physiol. 2018 Jan 1; 314(1): L17–L31.

6. Krämer BK et al. Effects of hypoxia on renin secretion and renal renin gene expression. Kidney International Volume 54, Supplement 67, September 1998, Pages S155-S158

7. Top coronavirus doctor in Wuhan says high blood pressure is major death risk. Bloomberg News

March 9, 2020, 5:00 PM GMT+1. https://www.bloomberg.com/news/articles/2020-03-09/top-virus-doctor-says…

8. Xudong X et al. Age- and gender-related difference of ACE2 expression in rat lung. Life sciences. 78. 2166-71. (2006).10.1016/j.lfs.2005.09.038.

9. Sommerstein R and Gräni C. Rapid response to Preventing a covid-19 pandemic: ACE inhibitors as a potential risk factor for fatal Covid-19, BMJ 2020;368:m810. 03 March 2020.

10. WeihuaYuan et al. 1,25-dihydroxyvitamin D3 suppresses renin gene transcription by blocking the activity of the cyclic AMP response element in the renin gene promoter. The Journal of Biological Chemistry vol. 282, no. 41, pp. 29821–29830, October 12, 2007.

11. Zhangkai J. Cheng and Jing Shan2019 Novel coronavirus: where we are and what we know, Infection https://doi.org/10.1007/s15010-020-01401-y, Februuary 2020.

12. Jiabao Xu et al., Systematic Comparison of Two Animal-to-Human Transmitted Human Coronaviruses: SARS-CoV-2 and SARS-CoV, Viruses 2020, 12, 244; doi: 10.3390/v12020244

13. Austin C. Boese et al., Sex differences in vascular physiology and pathophysiology: estrogen and androgen signaling in health and disease, Am J Physiol Heart Circ Physiol 313: H524 –H545, 2017, doi:10.1152/ajpheart.00217.2016 • www.ajpheart.org 

14. Hao Xu ET AL., High expression of ACE2 receptor of 2019-nCoV on the epithelial cells of oral mucosa, nternational Journal of Oral Science, 2020 12:8, https://doi.org/10.1038/s41368-020-0074-x

 

Δρ. Ελευθέριος Γεωργακόπουλος Νευροφυσιολόγος | Μοριακός Βιολόγος | Γενετιστής

TOY NΙΚΟΥ ΤΖΑΝΑΚΟΥ

 1828-2020: Μετά από 192 χρόνια εξακολουθεί να ισχύει πως η αναγνώριση του προβλήματος, η ταχύτητα της αντίδρασης και η λήψη μέτρων, αποτελούν τον καθοριστικό παράγοντα επιτυχούς αντιμετώπισης μιας επιδημίας-πανδημίας, για την οποία δεν υπάρχει αρχικά φαρμακευτική αγωγή. Παραθέτουμε τα σχετικά τεκμήρια, γραμμένα από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της εποχής.

  Η πανώλη χτύπησε για πολλοστή φορά την Πάτρα και την Αχαΐα, το Δεκέμβρη του 1828. Είναι εντυπωσιακά άμεσος και καθοριστικός, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε το θέμα ο κυβερνήτης Καποδίστριας, ο οποίος ας μην ξεχνάμε πως ήταν και γιατρός.  Έδωσε άμεσες εντολές και κατευθύνσεις στον πολιτικό και στρατιωτικό διοικητή της Πάτρας, ενώ συγχρόνως ζήτησε τη συνδρομή του γαλλικού στρατού. Θετική συγκυρία πως ο στρατηγός Ιγκονέ, εκτός από έμπειρος στρατιωτικός, ήταν γιός φαρμακοποιού και γνώριζε πως θα κινηθεί.

Ο λαός της Πάτρας, συγκεντρώθηκε αυθόρμητα στο λιμάνι, για να  αποχαιρετήσει το Γάλλο στρατηγό.

Ο γάλλος δεκανέας και συγγραφέας Μανζάρ, αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων γράφει: «Ο στρατοπεδάρχης βαρόνος Ιγκονέ, επρόκειτο να επιβιβαστεί στο καράβι «η πόλη της Μασσαλίας» για να επιστρέψει στη Γαλλία. Η είδηση της αναχωρήσεως του γενναίου αυτού στρατηγού διαδόθηκε στην πόλη και οι κάτοικοι έτρεξαν από παντού να τον κατευοδώσουν. Σε όλο το διάστημα που έμεινε στας Πάτρας είχε αποσπάσει το σεβασμό, την αγάπη και την ευγνωμοσύνη των Ελλήνων ώστε δεν μπορούσαν να μείνουν αδιάφοροι τη στιγμή που επρόκειτο να τους εγκαταλείψει. Δεν είχαν ξεχάσει με πόση αφοσίωση είχε αψηφήσει τη δριμύτητα του καιρού και τόσους άλλους κινδύνους, όταν ξεκίνησε ο ίδιος επικεφαλής των στρατιωτών του για να εμποδίσει την επέκταση της πανούκλας στα Καλάβρυτα. Θέλησαν λοιπόν, την ώρα που θάφευγε μακριά τους, να του εκδηλώσουν όλο το θαυμασμό κι όλη τους την ευγνωμοσύνη. Είχε φθάσει ήδη στην παραλία, ακολουθούμενος από πολυάριθμους Γάλλους αξιωματικούς. Οι αρχές των Πατρών έσπευσαν να τον κατευοδώσουν. Κι η εκκλησία θέλησε να τιμήσει τον ανθρωπισμό του και την αφοσίωσή του. Όλος ο κλήρος της πόλης τον είχε συνοδεύσει, προηγουμένου του ιερού συμβόλου της θρησκείας του Χριστού. Προτού ο γενναίος στρατηγός μπη στην βάρκα, που τον επερίμενε για να τον μεταφέρει στο πλοίο, ενας παπάς απήγγειλε μια συγκινητική προσευχή ευλογώντας το ταξίδι του. Το πλήθος που συνωστιζόταν γύρω του εξέφρασε επανηλλειμένως με δυνατά «ζήτω» την ευγνωμοσύνη του και τη λύπη του που του ενέπνεε η αναχώρηση ενός στρατηγού Γάλλου. Ο γενναίος στρατοπεδάρχης δεν μπόρεσε να κρύψει τη συγκίνηση του μπροστά σε μια τέτοια σκηνή, κι ευχαρίστησε θερμά τον έπαρχο Πατρών. Δύο μέρες αργότερα το καράβι η πόλη της Μασσαλίας πήρε διαταγή να απάρη, μεταφέροντας, καθώς είπαμε, τον στρατηγό Ιγκονέ και ένα τάγμα του 46ου συντάγματος της γραμμής. ……»


Η Πάτρα θυμάται(;) τον Ιγκονέ και την προσφορά του.

Τον έχει τιμήσει με έναν μικρό δρόμο και έκτοτε μάλλον τον ξέχασε!

Για την πανώλη των Καλαβρύτων, κάνουν λόγο το 1828

και οι ‘Times’ του Λονδίνου. Ο Ιγκονέ, σώζει την Αχαΐα.

Συνολικά 1.000 Γάλλοι στρατιώτες, πέθαναν από επιδημίες

Η πανώλη, εμφανίσθηκε πρώτα στις   Σπέτσες και την Ύδρα, καθώς και από ένα πλοίο με Άραβες, που έπιασε στη Μεθώνη. Μετά την απελευθέρωση τα σκουπίδια που άφηναν για χρόνια οι Τούρκοι εκτεθειμένα καθώς και οι σωροί των ερειπίων της κατεστραμμένης πόλης έγιναν εστίες μόλυνσης με αποτέλεσμα να εξαπλωθούν επιδημίες στην Πάτρα, κυρίως πανώλη. Αμέσως μετά την παρουσία των γαλλικών στρατευμάτων στην Πελοπόννησο, οι Έλληνες άρχισαν να επιστρέφουν στα χωριά τους. Επέστρεψε και κάποιος Μελισσαρόπουλος στο χωριό Βραχνί των Καλαβρύτων, ο οποίος μετέφερε τη φοβερή για την εποχή ασθένεια της πανώλης. Δεν ήταν η πρώτη φορά που τα Καλάβρυτα και το Βραχνί, υπέφεραν από αυτή τη θανατηφόρα ασθένεια. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις κατά το παρελθόν, είχαν εξαφανιστεί ολόκληρες πόλεις. Η πανώλη, προκάλεσε  πολλούς θανάτους και υπήρξε κίνδυνος να εξαπλωθεί, σε όλη την Ελλάδα από την Αίγινα έως τα Ιωάννινα. επισημαίνεται εκείνη την εποχή από το «Ταχυδρόμο της Ανατολής».

Η επιδημία της πανώλης είχε ονομαστεί και μαύρος θάνατος γιατί το πρόσωπο έπαιρνε ένα βαθύ κόκκινο χρώμα σχεδόν μαύρο

Ο Καποδίστριας, με αστραπιαίες για την εποχή κινήσεις, όπως φανερώνουν και οι επιστολές του, οι οποίες διασώζονται, επικοινωνεί με ειδικούς στην Ιταλία, στέλνει εντολές για τα μέτρα που πρέπει να παρθούν και συνεννοείται με τον Μαιζών, αφού οι Γάλλοι, θα μπορούσαν να παρέμβουν πιο αποφασιστικά. Ο γιατρός Πάλλας, μαζί με την αστυνομία, καταφθάνουν στην περιοχή, προκειμένου να εφαρμόσουν μέτρα καταστολής της νόσου, καθώς και να ορίσουν κανόνες υγιεινής. Στις 20/12/1828 φθάνουν στην Πάτρα, δύο  Γαλλικά επιβατικά πλοία, με γιατρούς, προσωπικό και νοσοκόμες. Για τα παραπάνω, κάνουν λόγο το 1828 και οι Times του Λονδίνου. Η εφημερίδα «Ταχυδρόμος της Ανατολής» κάνει αναλυτικές αναφορές, για τον αριθμό των κατοίκων των Καλαβρύτων, πόσοι από αυτούς είναι προσβεβλημένοι από πανώλη, πόσοι έχουν πεθάνει καθώς και για το χωριό Βραχνί, το οποίο έχει τα περισσότερα θύματα. Ορίζονται υγειονομικές διατάξεις, για να καταπολεμηθεί η πανώλη και οι άλλες επιδημίες. Ο γιατρός Πυλαρινός ζητεί από τους Γάλλους να λάβουν μέτρα, για να αποφευχθεί η εξάπλωση της πανώλης, στη γύρω περιοχή των Καλαβρύτων, αλλά και σε ολόκληρη την Πελοπόννησο, της οποίας πολλά χωρία έχουν ερημωθεί. Πράγματι ο Μαιζών, έχοντας και το φόβο, πως η πανώλη μπορεί να του αποδεκατίσει το στράτευμα, δίνει εντολή στο στρατηγό Ιγκονέ, να μεταβεί με στρατό και ειδικούς στα Καλάβρυτα και να πάρει τα κατάλληλα μέτρα. Πράγματι ο Ιγκονέ, μεταβαίνει στην περιοχή των Καλαβρύτων, με οκτώ λόχους στρατιωτών και με τρόφιμα. Με τη βοήθεια των συμπατριωτών του γιατρών Μπομπιλιέ και Φρομανζέ κατόρθωσε να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικό τρόπο. Όπως αναφέρεται σχετικά, ο Ιγκονέ είχε ζητήσει από τις τοπικές αρχές να καίνε κάθε σπίτι, μέσα στο οποίο είχε πεθάνει κάποιος από πανούκλα, και να εκτοπίζουν από τα χωριά όλες τις οικογένειες, που κάποια μέλη τους είχαν προσβληθεί από την φοβερή αρρώστια. Αποκλείει την περιοχή, τη θέτει σε καραντίνα και αφήνει μία δίοδο, δίπλα σε έναν ποταμό, την οποία χρησιμοποιεί σαν πρόχειρο λοιμοκαθαρτήριο, για όποιον εισερχόταν ή εξερχόταν της περιοχής. Οι ενέργειές του φέρουν αποτέλεσμα και σταματά η μετάδοση της πανώλης. Συγχρόνως, το ψύχος που επικρατεί στην περιοχή, περιορίζει σημαντικά τη θανατηφόρα πανώλη. Όταν ο Ιγκονέ ολοκληρώνει την αποστολή του και επιστρέφει στην Πάτρα, γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό, αφού εκτός των Ελλήνων, έχει σώσει και τους Γάλλους στρατιώτες, από αυτή τη φοβερά μεταδοτική και θανατηφόρα αρρώστια. Στις 29 Ιανουαρίου 1829, ο πρόεδρος του συμβουλίου υγείας, συγκαλεί αιφνιδίως το συμβούλιο υγείας, γιατί εμφανίστηκε μια νέα επιδημία στο χωριό Βισοκά, με παρόμοια συμπτώματα με την πανώλη των Καλαβρύτων. Το συμβούλιο αποφασίζει, να στείλει ειδικούς για τις επιδημίες, προκειμένου να εμποδιστεί η εξάπλωση της νόσου.

 «Ταχυδρόμος της Ανατολής»: Πρώτο φύλλο με ρεπορτάζ για επιδημία πανώλης

Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 1828 κυκλοφορεί στην Πάτρα η πρώτη εφημερίδα

«Το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 1828 βρήκε για πρώτη φορά στας Πάτρας μια εφημερίδα γαλλική, τυπωμένη σ΄αυτή την πόλη, με τίτλο «Ταχυδρόμος της Ανατολής». Δυστυχώς τα πρώτα φύλλα έφεραν το φόβο και την απελπισία σε πολλές οικογένειες στη Γαλλία. Δεν μπορέσαμε ν’ αποκρύψουμε τις ασθένειες που είχαν θανατώσει ένα μεγάλο αριθμό στρατιωτών μας. Αναγκαστήκαμε επίσης να μιλήσουμε και για μια επιδημία που οι καταστροφές της μπορούσαν να γίνουν ολέθριες και που η εξάλειψή της οφείλεται στο ζήλο, τη δραστηριότητα, την αφοσίωση των στρατευμάτων μας, που κέρδισαν σ΄αυτή την περίσταση έναν καινούργιο τίτλο ευγνωμοσύνη των Ελλήνων. Τα γεγονότα αυτά ήσαν αρκετά σημαντικά, ώστε να μου επιτραπή να εκταθώ σε μερικές λεπτομέρειες που θα τις δανειστώ από τον ίδιο τον «Ταχυδρόμο Ανατολής». Νομίσαμε ότι δεν έπρεπε να τις παραλείψουμε από εδώ γιατί κάθε γραμμή είναι και μαρτυρία για το ζήλο και τη δραστηριότητα των Γάλλων, για την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη των Ελλήνων.

Μια αποστολή από δύο Γάλλους χειρούργους και δύο Έλληνες έφυγε στις 5 Δεκεμβρίου για τα Καλάβρυτα, για να συγκεντρώση παρατηρήσεις για την ασθένεια που, οχτώ μήνες πριν, εμάστισε τα περίχωρα αυτής της πόλης, και ιδιαιτέρως το χωριό Γκούρα. Τα Καλάβρυτα είναι χτισμένα σε μικρή απόσταση από τη δεξιά  όχθη του Κερυνίτη, δεκατρείς λεύγες ανατολικά των Πατρών. Ο αέρας της κοιλάδας, παρά το ύψος της είναι γεμάτος πυρετούς και πολύ ανθυγιεινός, εξ αιτίας των βάλτων που σχηματίζονται από τις πλημμύρες του ποταμού. Η θερμοκρασία  είναι εξαιρετικά ψυχρή, και το χιόνι σκεπάζει τη γη ολόκληρους μήνες»

Φαίνεται όμως πως η επιδημία πανώλης αντιμετωπίστηκε. Χαρακτηριστική είναι η αλληλογραφία.

Στρατόπεδον Κερπινής, 19 Δεκεμβρίου 1828

Higonet : Εγκατέστησα υγειονομική ζώνη.

Από πολλών ημερών, ουδείς απέθανε.

«Προς τον κ. Διευθυντήν του «Ταχυδρόμου Ανατολής»

Κύριε,

Επιφορτισθείς παρά της Α.Ε του μαρκησίου Μαιζόν να εγκαταστήσω μίαν υγειονομικήν ζώνην μεταξύ Καλαβρύτων και Βραχμίου, όπου η πανώλης είχεν επανεμφανισθεί, και θέλων, όσον ηδυνάμην, να μειώσω την ανησυχίαν την οποίαν προεκάλεσεν η είδησις αύτη, σπεύδω να σας αναγγείλω, και σας παρακαλώ να δημοσιεύσετε εις την εφημερίδα σας, ότι τα μέτρα άτινα ελήφθησαν δια να σταματήσουν την πρόοδον της επιδημίας, και η δριμύτης του ψύχους το οποίο επικρατεί εις τα όρη όπου ευρίσκονται τα δύο αυτά χωρία, θα θέσουν τέρμα εις τας καταστροφάς της. Διότι, από πολλών ημερών, ουδείς απέθανε. Δεν υπάρχουν εδώ νέοι ασθενείς. Οι έντεκα παλαιοί βρίσκονται εις πλήρη ανάρρωσιν, εκ της Πελοποννήσου, όπως και εκείνοι οι οποίοι την έφεραν.

Δεχθήτε, κύριε, την διαβεβαίωσιν της εξαιρέτου εκτιμήσεως

Μεθ’ ης διατελώ                                  Βαρόνος Ιγκονέ»

Higonet προς στρατιώτες: Η αναχαίτιση της εξάπλωσης της πανώλης, εξίσου ένδοξος και πλέον ωφέλιμος, εκείνης που  θα προσφέρατε εις μίαν μάχην.

 «Ημερησία Διαταγή (από την ζώνη αποκλεισμού)

Αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και οπλίται,

Ο στρατάρχης Μαρκήσιος Μαιζόν σας ανέθεσε μίαν ωραίαν και ευγενική αποστολήν, να εξαλείψετε τον κίνδυνον όστις απειλεί την σττρατιάν και τον πληθυσμόν της Πελοποννήσου, αναχαιτίζοντες την εξάπλωσιν  της πανώλους  ήτις εξεδηλώθη εις την πόλιν των Καλαβρύτων και εις το χωρίον Βραχμί. Εδικαιώσατε την εμπιστοσύνην του εκτελούντες με την καρτερίαν και το θάρρος τα οποία σας χαρακτηρίζουν, αψηφούντες τους κόπους, τας στερήσεις, τας κακουχίας και τη δριμύτητα του κλίματος εις αυτά τα όρη, θα τας συμμερισθώ. Αι υπηρεσίαι αυταί τας οποίας εκλήθητε να προσφέρετε, θα είναι εξίσου ένδοξοι και πλέον ωφέλιμοι εκείνων τας οποίας θα προσφέρατε εις μίαν μάχην. Ο στρατάρχης, ο Υπουργός των Στρατιωτικών και ο γενναιόδωρος μονάρχης μας, θα γνωρίσουν τον ζήλον σας και την αφοσίωσιν σας εις αυτή την σοβαράν περίστασιν, και η Ελλάς θα είναι εκ δευτέρου υποχρεωμένη εις υμάς.

 Ο στρατηγός διοικητής της δευτέρας ταξιαρχίας  του στρατού της αποστολής, μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων .

Βαρόνος Ιγκονέ»

Καποδίστριας: Αστραπιαία η αντίδρασή του

 «Αμέσως να απομονώσετε την μεμολυσμένην πόλιν και το χωρίον»

Ο Καποδίστριας, με προσωπικές του εντολές από τον Πόρο στις 11/12/1828 κατευθύνει τις προσπάθειες περιορισμού της πανώλης προκειμένου αυτή αφενός να αντιμετωπισθεί και αφετέρου να μην εξαπλωθεί στην υπόλοιπη Ελλάδα. Εντυπωσιάζουν για μια ακόμα φορά η ενασχόλησή του με κάθε πρόβλημα και ειδικά της Πάτρας προς τον Έκτακτον Επίτροπον Αχαίας αλλά και οι λεπτομερείς αναφορές του.

«Ενώ εμέλλομεν να αναπέμψωμεν τον γραμματέα σας Κ. Αινιάνα, λαμβάνομεν γράμματα του στρατηγού Μαιζώνος από 4 (16) του τρέχοντος, δι ων μας δίδει την θλιβεράν είδησιν ότι η νόσος η εμφανισθείσα εις Βραχνί και Καλάβρυτα είναι, κατά την γνώμην των ιατρών, αυτό τούτο πανώλης…..

          Τούτο έχοντες προ οφθαλμόν αμετάθετον, υμείς πρέπει να αναλάβετε σήμερον νέας φροντίδας και πολλαπλήν σπουδήν, και αυστηρώς να ενεργήσετε κατά το μέρος σας τα ακόλουθα.

          α. Να απομονώσετε την μεμολυσμένην πόλιν και το χωρίον. ώστε να μη έχωσι μηδεμίαν κοινωνίαν μετά των λοιπών μερών.

          β. Να βάλετε να χωρίσωσι και τους αρρώστους, και επί τέλους να καθαρίσωσι και αυτά τα μεμολυσμένα.

          Προς τούτων την εκτέλεσιν η κυβέρνησις σας στέλλει τέσσαρας εμπείρους εργάτας εκ των λεγομένων μόρτιδων (απολοίμων)…..

          Αλλ’ επί τούτοις πρέπει να διερευνήσετε εκ παντός τρόπου και πληροφορηθήτε ακριβέστατα και περί της υγείας των άλλων μερών του τμήματός σας. Επειδή, ελευθέρας ούσης της κοινωνίας μέχρι των προλαβουσών ημερών με τα Καλάβρυτα και με το Βραχύ, ενδεχόμενον είναι να διέδοθη το μόλυσμα και αλλού, και να υποκρύπτεται δια τον χειμώνα, αλλά μετά τούτον απροσδοκήτως να εκπηδήση. Φροντίσατε λοιπόν εις την περιοδείαν ην μέλλετε να διανύσετε, σπουδαίως να επασχοληθήτε εις τούτο.

Ο κυβερνήτης

Ιωάννης Καποδίστριας»

Καποδίστριας: «Πανώλη και πάλιν εις την επαρχίαν Καλαβρύτων» Ευχαριστίες στους Γάλλους.

Ο Καποδίστριας σε σχετική έκθεσή του προς την Δ΄ Εθνοσυνέλευση, με ημερομηνία 11 Ιουλίου του 1829, αναφέρεται στην πανώλη που είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά στην περιοχή, αλλά θέλοντας να εξάρει την παρουσία και τη δράση του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος στην Πελοπόννησο, γράφει:

«Κατά τον Νοέμβριον (όμως) η πανώλης πάλιν εις την επαρχίαν Καλαβρύτων εφοβέρισε την Χερσόνησον δευτέραν καταστροφήν. Αλλ΄οι στρατιώται Γάλλοι, κατά πρώτην περικλεούς αυτών αρχηγού, εξήλθον από τα στρατιωτικά των καταλύματα και καταστήσαντες μεν υπό τας διαταγάς του στρατηγού Ιγκονέτου μεταξύ πολυμόρφων κακουχιών και κινδύνων υγειονομικήν μεθόριον, χορηγούντες δε πλήθος δυστυχών ζωοτροφίας και ενδύματα, εξέκοψαν εις ολίγας ημέρας το σπέρμα της τρομεράς  επιδημίας. Οι Γάλλοι είναι άξιοι επαίνου για την αντιμετώπιση της πανούκλας, καταπολεμώντας με μια σειρά αποφασιστικών μέτρων την επιδημία και κέρδισαν τη μάχη. Ο Καποδίστριας έστειλε γράμμα στον στρατηγό Ιγκονέ, προκειμένου να τον ευχαριστήσει για το δικό του αποφασιστικό ρόλο στην καταπολέμηση της πανούκλας. Στο γράμμα αυτό γινόταν παράλληλα αναφορά και στο βασιλιά Κάρολο, με τον γνωστό εκείνο τρόπο, τον οποίο επέβαλλαν οι τότε των διπλωματικών ελιγμών- σημείωνε ο Καποδίστριας συγκεκριμένα:

«Ικανός δεν είμαι να εκφράσω, κύριε Στρατηγέ, την βαθείαν ευγνωμοσύνην μου δια τας αγαθοψύχους και φιλανθρωποτάτας επιμελείας σας περί τους δυστυχείς κατοίκους των Καλαβρύτων και του Βραχέος, επί τους οποίους δεινόν και ολοσχερή όλεθρον επέσιεν η πανώλης. Ο Θεός να σας αποδώση το περί αυτούς γενόμενον αγαθόν.

Ο κύριος Μαυρομμάτης λαμβάνει σήμερον διαταγήν να τους βοηθήση και αυτός κατά το μέτρον των πόρων της κυβερνήσεως , προερχομένων και τούτων εκ της μεγαλοδώρου φιλοτιμίας του υμετέρου άνακτος. Όθεν ουδέ ημέρα μία παρέρχεται, χωρίς να ευλογήσωσιν οι της Πελοποννήσου οικήτορες το όνομα της Μεγαλειότητός του, αλλά και το του στρατού, του ελευθερώσαντος αυτούς από δύο δεινοτάτων πληγών, των Τούρκων, λόγω, και της πανώλους…»
 

Φίλιππος Ιγκονέ, Philippe Higonet

Γάλλος στρατηγός και βουλευτής

(1782-1859)

Ο Higonet ήταν γιος ενός φαρμακοποιού και ίσως οι γνώσεις που είχε αποκτήσει, τον βοήθησαν για να διαχειριστεί με επιτυχία την πανώλη, στην Αχαΐα. Γεννήθηκε στις 5 του Μαΐου του 1782, στο Saint-Eulalie d'Olt (Aveyron), πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου 1859 στο Veyrac (Haute-Vienne). Ακολούθησε το παράδειγμα του μεγαλύτερου αδελφού του,  στρατηγού  Joseph Higonet (του οποίου το όνομα βρίσκεται γραμμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι), και το 1804 κατατάσσεται εθελοντικά στο στρατό. Δείχνει ανδρεία στις μάχες και από απλός στρατιώτης, γίνεται δεκανέας και το 1805, προάγεται σε υπολοχαγό, παίρνοντας μέρος στην εκστρατεία κατά της Αυστρίας. Τραυματίζεται στο Austerlitz, και βραβεύεται με το σταυρό του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, στις 14 Μαρτίου 1806. Προάγεται σε λοχαγό και παίρνει μέρος στις εκστρατείες του 1806- 1807 στην Πρωσία, όπου διακρίνεται και πάλι. Παίρνει μέρος στη μάχη στην Ιένα, και στην Πολωνία, όπου και τραυματίζεται στο Eylau, στις 8 Φλεβάρη του 1807, ενώ το 1809 στην Αυστρία, τραυματίζεται και πάλι στο Eckmuhl. Παίρνει μέρος στην εκστρατεία του 1812, στη Ρωσία, όπου γίνεται Αντισυνταγματάρχης. Το 1813, μάχεται στη Σαξονία με το 13ο Σώμα Στρατού. Παγιδεύεται στο Αμβούργο, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης, δείχνει και πάλι ηρωισμό και προάγεται σε συνταγματάρχη το 1814.

Επέστρεψε στη Γαλλία, μετά την παραίτηση του αυτοκράτορα, και διορίζεται ως προσωρινός διοικητής στο Aveyron. Παίρνει μέρος στις κινητοποιήσεις των Εκατό Ημερών, το Μάρτη του 1815 και ορίζεται  συνταγματάρχης στο 10ο Σύνταγμα Πεζικού, ενώ στις 11 Απριλίου 1815, αναλαμβάνει τη διοίκηση του 108 Συντάγματος πεζικού. Στις 2 Μαΐου, παίρνει μέρος μαζί με το στρατό του Βορρά, στην εκστρατεία στο Βέλγιο, όπου τραυματίζεται και πάλι στο Ligny.  Τον Ιούνιο του 1815, πολεμά στο  Βατερλώ. Διορίζεται συνταγματάρχης της λεγεώνας της Cantal. Το 1820, τιμάται με το σταυρό της λεγεώνας της τιμής.  Παίρνει μέρος στην εκστρατεία του 1823, στην Ισπανία και γίνεται ταξίαρχος, ενώ  βραβεύεται με το σταυρό των Ιπποτών του Τάγματος του Saint-Ferdinand της Ισπανίας. Βραβευμένος επίσης, με σταυρό Διοικητή της Λεγεώνας της Τιμής στις 8 Ιουνίου 1824, ενώ  υπηρετεί ως Γενικός Επιθεωρητής του πεζικού το 1825. Εκλέγεται αντιπρόσωπος της Cantal στο Κοινοβούλιο το 1827 και το 1830.

Πολέμησε στο Ναβαρίνο, στις 20 Οκτώβρη του 1827. Υπηρετώντας στη 2η Ταξιαρχία, παίρνει μέρος στην εκστρατεία του 1828 στο Μοριά. Ήταν παρών με τη μεραρχία του, στην κατάληψη του κάστρου  στο Ναβαρίνο. Στη συνέχεια ο Μαιζών, τον έστειλε με τους στρατιώτες του στην Πάτρα, αλλά οδικώς.  Μια απόσταση τουλάχιστον 60 ωρών εκείνη την εποχή. Έφθασε, ενώ ο Σνάιντερ είχε καταλάβει το κάστρο της Πάτρας και συμμετείχε στην κατάληψη του κάστρου του Μοριά. Στην Πάτρα, έμεινε περίπου τρεις μήνες και ίδρυσε υγειονομικές επιτροπές.

Ο Ιγκονέ, είναι βραβευμένος, με το σταυρό των Ιπποτών του Τάγματος του Σωτήρος από τον Καποδίστρια το 1830 και από το γάλλο βασιλιά όταν επέστρεψε στο Παρίσι, με το σταυρό του Στρατιωτικού Τάγματος του Saint-Louis, στις 22 Φεβρουαρίου 1829.[1]

 

          Νίκος Τζανάκος

Σημ. ο Νίκος Τζανάκος είναι

δημοτικός σύμβουλος

στο Δήμο της Πάτρας.

Έχει σπουδάσει Ελληνική Ιστορία και

είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου

στην Εκπαίδευση Ενηλίκων.

 1]  Αποσπάσματα από το βιβλίο του Νίκου Τζανάκου, «Η Γαλλική εκστρατεία στο Μοριά και ο στρατάρχης Μαιζών», Εκδόσεις Πικραμένος, Πάτρα 2015.

Της
Ασπασίας Ρηγοπούλου*

Τελικά το Εθνικό Σύστημα Υγείας ή για να είμαι πιο συγκεκριμένη, οι άνθρωποί του, ανταποκρίθηκαν και ανταποκρίνονται σε εξαιρετικό βαθμό στην πρωτόγνωρη κρίση που βιώνουμε.

Συντονισμένα, οργανωμένα και αγόγγυστα δίνουν καθημερινά τη μάχη στην πρώτη γραμμή. Και οι άνθρωποι του δημόσιου συστήματος υγείας δεν είναι μόνον οι γιατροί και οι νοσηλευτές. Είναι το σύνολο των εργαζομένων, από την καθαρίστρια, το βοηθητικό υγειονομικό προσωπικό, το διοικητικό, τους φύλακες, τους τραυματιοφορείς και τόσους άλλους που φορούν τη στολή εργασίας τους και δίνουν καθημερινά τη μάχη τους.

Είναι αυτοί που έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τον κίνδυνο. Είναι αυτοί που ακούγονται λιγότερο από όλους. Είναι αυτοί που δεν αρθρώνουν λόγο διαμαρτυρίας. Το μόνο που κάνουν είναι να προσέρχονται με συνέπεια και άψογο επαγγελματισμό στα καθήκοντά τους και να σκύβουν πάνω από τον ασθενή. Άλλωστε αυτό έκαναν πάντα κι αυτό κάνουν και σήμερα. Όπως πολύ σωστά επισήμαναν και άλλοι συνάδελφοι εμείς είμαστε οι άνθρωποι του δημόσιου συστήματος υγείας που αγωνιζόμαστε καθημερινά με τις όποιες δυσκολίες και τα προβλήματα που κατά καιρούς προκύπτουν. Τώρα οι καταστάσεις είναι πιο κρίσιμες από ποτέ και όπως πάντα θα δώσουμε αυτή τη μάχη, με την ελπίδα να μην «ξεχαστούμε» στην μετά-κορωνοιού εποχή.  
          
Άλλωστε στο μάχιμο υγειονομικό προσωπικό οφείλεται το γεγονός επί τόσα χρόνια και με τόσες ελλείψεις και προβλήματα το Εθνικό Σύστημα Υγείας παραμένει όχι απλώς όρθιο αλλά ικανό να καλύψει κάθε δύσκολη  ανάγκη του πολίτη – ασθενή πρωτοπορώντας σε πολλούς τομείς και γράφοντας σημαντικά επιτεύγματα στην σελίδες της ιατρικής ιστορίας.

Αυτό οφείλουν, περισσότερο από ποτέ σήμερα, να το σεβαστούν όλοι όσοι τοποθετούνται τις ημέρες αυτές άκριτα και ανεδαφικά. Δεν είναι η ώρα και η στιγμή για μικροκομματικές παραφωνίες και ανούσιο αντιπολιτευτικό λόγο. Αυτό που επιβάλλεται να κάνουμε όλοι μας, είτε ανήκουμε στον υγειονομικό κόσμο είτε όχι, είναι να συνεισφέρουμε σε αυτή την προσπάθεια που γίνεται.

Το κράτος και οφείλουμε όλοι να το παραδεχτούμε, έδρασε έγκαιρα άμεσα και αποτελεσματικά. Η Κυβέρνηση εμπιστεύτηκε απολύτως το επιστημονικό της δυναμικό και παράλληλα καταβάλλει κάθε προσπάθεια να καλύψει τα κενά και τις ανάγκες. Μέχρι στιγμής τα έχει καταφέρει  αντιμετωπίζοντας χρόνιες πληγές και προβληματικές καταστάσεις.
Τι απομένει λοιπόν; Να κάνουμε λιγότερο αρνητικό θόρυβο και γκρίνια αναδεικνύοντας αυτά που πραγματικά συμβάλλουν στο να αντιμετωπίσουμε τον πόλεμο που ζούμε και φυσικά ο καθένας μας να κάνει όχι απλώς αυτό που του αναλογεί αλλά το κάτι παραπάνω.                 


* Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας και διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 


 

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η κατάσταση που βιώνουμε το τελευταίο διάστημα έχει τρομερές συνέπειες πρωτίστως στην υγεία μας που είναι το σπουδαιότερο αγαθό, αλλά και σε μεγάλο βαθμό και στην οικονομία τόσο στην Παγκόσμια, αλλά όσο και επιμέρους στην εγχώρια και την ατομική.

Δυστυχώς όμως η πανδημία αυτή ανέδειξε κι ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα που βιώνει η ανθρωπότητα και η παγκοσμιοποιημένη κοινωνία εδώ και πολύ καιρό, που δεν είναι άλλο από αυτό της έλλειψης συλλογικότητας. Στις μέρες μας η κρίση αξιών και συλλογικότητας με όλα τα παράγωγά τους (ατομισμός, εγωισμός , ωφελιμισμός, μοναχισμός, αίσθημα υπεροχής κ.α.) είναι σε μεγάλη έξαρση.

Και λέμε δυστυχώς γιατί η Ιστορία έχει δείξει ότι πρέπει να έρθουν είτε βιβλικές καταστροφές, είτε φυσικά φαινόμενα είτε αρρώστιες όπως λοιμοί και πανδημίες για να εκτιμήσει και να αναθεωρήσει ο άνθρωπος ορισμένα πράγματα. Να κατανοήσει πόσο σημασία έχουν κάποιες αξίες όπως η συνεργασία, ο σεβασμός, η ομαδικότητα ή το απόφθεγμα του Καντ που λέει ότι η ελευθερία του ενός τερματίζει εκεί όπου ξεκινά η ελευθερία του άλλου.

Όλες αυτές οι παθογένειες αλλά και τα αναπάντεχα οικονομικά προβλήματα που προκύπτουν από την πανδημία δεν γίνεται να εκλείψουν από τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, καθώς όπως είναι λογικό είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας. Αυτό που χαρακτηρίζει σήμερα το περιβάλλον του ερασιτεχνικού αθλητισμού θα μπορούσε να το διακρίνει κανείς ως μια μάχη μεταξύ δύο κόσμων: από τη μία η παραδοσιακή τάση που γι' αυτήν ο ερασιτεχνικός αθλητισμός είναι ένα αέναο κυνήγι τίτλων και διακρίσεων ή μια έκφραση ένδειξης υπεροχής και κυριαρχίας του ενός σωματείου στο άλλο για το ποιος έχει την καλύτερη ομάδα και το μόνο που είναι σημαντικό είναι η νίκη με οποιοδήποτε οικονομικό ή άλλο κόστος.

Από την άλλη υπάρχει η σύγχρονη τάση την οποία την χαρακτηρίζει η ανάγκη για εκσυγχρονισμό, για αναζήτηση καινούριων στοιχείων και μεθόδων στην ανάπτυξη του αθλητισμού, αλλά και των υποδομών (υλικό, παροχές, εγκαταστάσεις, αλλά που για όλα όμως υπάρχει κάποιο οικονομικό όφελος. Είναι η τάση που χαρακτηρίζεται από την εμπορευματοποίηση του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Και οι δύο λοιπόν αυτοί κόσμοι χαρακτηρίζονται από ωφελιμισμό, αλλά διαφορετικού τύπου: ο πρώτος κόσμος χαρακτηρίζεται από τον ωφελιμισμό της επιβολής του ενώ και ο δεύτερος από τη μεγιστοποίηση του χρηματικού κέρδους.

Βέβαια υπάρχει και ένας τρίτος κόσμος ο οποίος όμως είναι σε πολύ υποτυπώδη μορφή. Είναι ο κόσμος που βλέπει τον ερασιτεχνικό αθλητισμό ως μια μορφή διασκέδασης, ευχαρίστησης, χόμπι, παρέας και γενικά ως μια μορφή συλλογικότητας και ανιδιοτελούς ενασχόλησης. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθε και η χαριστική βολή της πανδημίας με συνέπεια όλοι αυτοί που ασχολούνται με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό όλων των τάσεων να έχουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και να είναι πολύ δύσκολο πλέον όχι μόνο για τους ίδιους αλλά και για τα σωματεία που εκπροσωπούν να ανταπεξέλθουν στις ήδη πολύ δύσκολες υποχρεώσεις.

Όμως παρ' όλες τις τραγικές καταστάσεις που υπάρχουν είτε από τα χρόνια προβλήματα του ερασιτεχνικού αθλητισμού είτε από αυτές που προκύπτουν μέσα από την πανδημία, δίνεται μια καλή ευκαιρία, μια ευκαιρία για γόνιμη επανεκκίνηση του ερασιτεχνικού αθλητισμού, μια ευκαιρία για τη δημιουργία ενός νέου κόσμου που θα έχει ως επίκεντρο τον ερασιτεχνισμό και όχι το όφελος σε οποιαδήποτε μορφή.

Ενός κόσμου στον οποίο θα κυριαρχεί ο συναγωνισμός και όχι ο ανταγωνισμός, που θα έχει ως πρόταγμα τη συνεργασία, την επικοινωνία και την άμιλλα, τη φιλία αν θέλετε μεταξύ των συμμετεχόντων σε ένα σύγχρονο όμως πλαίσιο παροχών, υποδομών, τεχνικών και μεθόδων όπως επιβάλλεται σε μια σύγχρονη κοινωνία της γνώσης που ζούμε σήμερα. Σε έναν τέτοιο κόσμο το δέσιμο-χτίσιμο μιας ερασιτεχνικής ομάδας δε θα έχει αυτοσκοπό την κατάκτηση της νίκης αλλά ούτε πως θα ηττηθεί το γειτονικό σωματείο. Σε έναν τέτοιο κόσμο σημασία έχει το δέσιμο- χτίσιμο μεταξύ των ανθρώπων.

Έτσι λοιπόν αυτή η συγκυρία μάς δίνει την ευκαιρία σε όλους μας να ξαναβρούμε τη χαμένη συλλογικότητα και να μετατοπίσουμε την ευθύνη από το σύνολο στο άτομο. Να μην λέμε συνέχεια τι δεν έκανε το κράτος ή πολιτεία (σ.σ τη δεδομένη χρονική στιγμή το κράτος έδρασε σοβαρά και υπεύθυνα). Ήρθε η ώρα να πούμε τι δεν κάναμε εμείς ως άτομα σωστά. Είναι μια καλή ώρα για επανεκκίνηση. Το μόνο που απομένει είναι να πατήσουμε το κουμπί που γράφει Restart και δεν είναι αυτό που βρίσκεται πίσω από το ρούτερ του ίντερνετ του σπιτιού μας, αλλά του ρούτερ που θα επανεκκίνησει τις στάσεις και αξίες στη ζωή μας.

* Ο Νίκος Θεοδωρόπουλος είναι εκπαιδευτικός/Διδάκτωρ Παν. Πατρών, δημοτικός σύμβουλος ταμίας του Συλλόγου Δασκάλων και αντιπρόεδρος της ΕΠΣ Αχαΐας

 

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE

Παράλογη χώρα

Απρ 08, 2020 Hits:31 ΑΠΟΨΕΙΣ