Θεόδωρος Γεωργίου*

Σε όλες τις πολιτικές κοινωνίες, οι οποίες ως πολιτικές οντότητες έχουν ως θεμέλιό τους τη δημοκρατική αρχή, οι κοινοβουλευτικές εκλογές και η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας θεωρούνται κορυφαίες πολιτικές πράξεις. Θα χαρακτήριζε μάλιστα κάποιος τις δύο αυτές πολιτικές πράξεις τη μήτρα από την οποία γεννιούνται όλα τα άλλα πολιτικά στιγμιότυπα.

Στη διεθνή έρευνα, ωστόσο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως πολιτικός θεσμός (διαδικασία εκλογής του και αρμοδιότητες) αποτελεί θεματικό αντικείμενο ειδικών επιστημόνων, όπως π.χ. είναι οι συνταγματολόγοι και οι πολιτικοί επιστήμονες. Θέλω να πω ότι η Πολιτική Φιλοσοφία δευτερευόντως ασχολείται με το σχετικό ζήτημα. Παρ' όλα αυτά, θα μου επιτρέψουν οι αναγνώστες μας να αναπτύξω ορισμένες σκέψεις από τη σκοπιά της κριτικο-ερμηνευτικής Πολιτικής Φιλοσοφίας σχετικά με το ζήτημα αυτό.

Οι ιδέες αυτές προϋποθέτουν έστω στοιχειώδη γνώση των διατάξεων του συνταγματικού κειμένου και οπωσδήποτε μπορούν να αποκτήσουν επιστημολογική ισχύ εντός ενός δεσμευτικού κανονιστικού πλαισίου ορθολογικής οργάνωσης μιας σύγχρονης πολιτικής κοινωνίας.

Εάν λοιπόν «μεταφράσουμε» τις σχετικές συνταγματικές διατάξεις στη γλώσσα της κριτικο-ερμηνευτικής Πολιτικής Φιλοσοφίας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποστασιοποιεί την ιδέα του «Απόλυτου» (κατά τον Χέγκελ) στη συγκρότηση και τη λειτουργία της πολιτικής κοινωνίας. Εάν ο «λαός» είναι η «πρώτη αρχή» συγκροτήσεως της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ο Ανώτατος Αρχων εκφράζει το «Απόλυτο όχι μόνον ως ουσία, αλλά και ως υποκείμενο» (και πάλι κατά τον Χέγκελ).

Πολλοί θα αντιτείνουν ότι οι σύγχρονες κοινωνίες, προ πάντων στην πολιτική συγκρότησή τους, πολύ απέχουν από το να χαρακτηρίζονται -και πολύ περισσότερο να αυτοκατανοούνται ως- απόλυτα όντα. Σ' αυτό το επιχείρημα η απάντηση είναι η ακόλουθη: Ο χαρακτηρισμός του Προέδρου της Δημοκρατίας ως απόλυτης θεσμικής αρχής δεν σημαίνει ότι στο επίπεδο της εμπειρίας και της πολιτικής πρακτικής έχει επιτευχθεί η ολότητα σε μία κοινωνία. Ο Ανώτατος Αρχων, στη δομή και τη λειτουργία του πολιτεύματος, καθίσταται ο κανονιστικός θεματοφύλακας όλων γενικώς των πολιτικών στιγμιότυπων.

Μετά απ' αυτές τις γενικές σκέψεις ας επιχειρήσουμε τώρα την εφαρμογή τους στη δική μας περίπτωση, αφού σε σύντομο χρονικό διάστημα θα τεθεί το ζήτημα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Οι πληροφορίες από την πολιτικο-δημοσιογραφική πρακτική μάς λένε ότι η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι προσωπική απόφαση του πρωθυπουργού και της αριθμητικής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Εάν ισχύουν αυτά, τότε θα μου επιτρέψετε να υποστηρίξω ότι στην πολιτική κοινωνία μας όλα τα πολιτικά πράγματα δυναμιτίζονται!

Ο Προκόπης Παυλόπουλος εδώ και μια πενταετία (2015-2020) ασκεί τις συνταγματικές αρμοδιότητές του κατά άψογο πολιτικό τρόπο. Και στη γλώσσα της Πολιτικής Φιλοσοφίας ενσαρκώνει την κανονιστική αρχή του «Απόλυτου» και η πολιτική μέριμνά του για τα ίδια τα υπαρξιακά προβλήματα της κοινωνίας μας είναι πρωτοφανές πολιτικό έργο του. Στο σημείο αυτό επιβάλλεται μια διευκρίνιση σχετικά με τον όρο «Απόλυτο». Δεν μιλάμε για τον απόλυτο άρχοντα, αλλά για το «Απόλυτο» ως συνεκτική πνευματική ιδέα σε μια εμπειρική οντότητα.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος κατά τη θητεία του, στα δύο μείζονα υπαρξιακά ζητήματα της ελληνικής κοινωνίας, κατά την πρόσφατη πενταετία, απέδειξε και ότι μπορεί να λειτουργήσει ως η ιδέα του «Απόλυτου» και να εκδιπλώσει τις αδιαμφισβήτητες πνευματικές του ικανότητες σχετικά μ' αυτό που ονομάζουμε «μέριμνα».

Και το ερώτημα είναι το εξής: Ποια επιτέλους είναι αυτά τα δύο πολιτικο-υπαρξιακά ζητήματα της κοινωνίας μας; Κανείς δεν μπορεί να τα ξεχάσει. Κανείς δεν μπορεί να τα αγνοήσει. Το πρώτο είναι το τεχνοκρατικό καθεστώς των μνημονίων και το δεύτερο είναι η Συμφωνία των Πρεσπών. Και ποια ήταν η στάση του Προκόπη Παυλόπουλου ως Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας; Την απάντηση δίνει ο ίδιος ο «λαός» ως «πρώτη αρχή» συγκρότησης και λειτουργίας της ελληνικής πολιτικής κοινωνίας. Ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπήρξε ο πρωτεργάτης της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρώπη. Και όσον αφορά τη Συμφωνία των Πρεσπών, μολονότι δεν έχει ακόμη συναντηθεί με τον ομόλογό του, της Βόρειας Μακεδονίας, κράτησε πολιτικές αποστάσεις από τις «ταυτοτικές» διαδικασίες, δηλαδή από τις εθνικές ιδεολογίες των περασμένων αιώνων, οι οποίες ενισχύθηκαν χωρίς αποτέλεσμα στην περιοχή μας.

Κοντολογίς θέτω το ερώτημα: Πώς μία πολιτική κοινωνία όπως είναι η ελληνική, η δική μας κοινωνία, θέτει την επανεκλογή του νυν Προέδρου υπό αμφισβήτηση, όταν ο βίος και η πολιτεία του και ακόμη περισσότερο η «πρώτη αρχή» του κοινοβουλευτισμού, δηλαδή ο «λαός», την επιβάλλουν; Τελειώνοντας λέω απλώς μία φράση, η οποία δεν μπορεί να τελειώσει! Εάν η συμβολή του κ. Παυλόπουλου, όπως αναγνωρίζεται απ' όλες τις κομματικές πλευρές, στην παραμονή της Ελλάδας στην Ευρώπη είναι ανεκτίμητη, γιατί η πολιτική ηγεμονική εξουσία του παρόντος διστάζει μπροστά στην ανανέωση της συνταγματικής θητείας του; Η επανεκλογή του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας είμαι βέβαιος ότι θα οδηγήσει τη χώρα σε περαιτέρω ορθολογικές κατακτήσεις.

* Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

www.efsyn.gr

Οι “Φίλοι του Προαστιακού Σιδηροδρόμου της Πάτρας” θεωρούμε αναγκαίο να προχωρήσουμε στην ακόλουθη δημόσια τοποθέτηση για το σοβαρό θέμα της χάραξης και κατασκευής της νέας Σιδηροδρομικής Γραμμής από το Ρίο ως το νέο λιμάνι:

Πριν λίγες μέρες ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Κ. Καραμανλής δήλωσε στη Βουλή σχετικά με το θέμα της νέας σιδηροδρομικής γραμμής ότι “...δεν υπάρχει μελέτη, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα. Κι αυτό γιατί πρόκειται για ένα έργο που όλοι καταλαβαίνουμε ότι δεν θα βρει χρηματοδότηση” και «Το 2014 η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά είχε βρει μία λύση, να γίνει το λεγόμενο «κατ εντ κόβερ» για ένα χιλιόμετρο στην Πάτρα, και όχι πέντε. Γιατί πέντε χιλιόμετρα στην Πάτρα σημαίνει μετρό και έχει κόστος 1 δισεκατομμύριο. Ποιος θα το πληρώσει; Οι Πατρινοί; Όχι, θα πηγαίναμε στην Ευρώπη να ζητήσουμε λεφτά. Και τι θα σου έλεγε η Ευρώπη; Θα το χρηματοδοτούσε; Ε, είναι προφανές ότι δεν θα σου χρηματοδοτούσε μετρό στην Πάτρα…».

Οι δηλώσεις αυτές ανατρέπουν τη μακάρια αδράνεια που επικρατεί στο δημόσιο διάλογο στην Πάτρα σχετικά με το σοβαρό θέμα της χάραξης και κατασκευής της νέας Σιδηροδρομικής Γραμμής από το Ρίο ως το νέο λιμάνι, αδράνεια βασισμένη στις υποσχέσεις της προηγούμενης κυβέρνησης για υπογειοποίηση της γραμμής από το Ρίο ως τον Αγιο Ανδρέα, με “εξασφαλισμένα 130 εκατ. Ευρώ”.

Οι δηλώσεις του υπουργού, όμως, δείχνουν ότι με τις υποσχέσεις της προηγούμενης κυβέρνησης κάθε άλλο παρά έκλεισε το θέμα.

Διότι είναι ορατό πλέον σε όποιον δεν θέλει να αποκοιμίζεται από αυταπάτες ότι:

-δεν υπάρχει καμιά αξιόπιστη εκτίμηση του συνολικού κόστους, επειδή δεν υπάρχουν μελέτες που θα το επιτρέψουν

-δεν υπάρχει επίσης σοβαρή εκτίμηση των τεχνικών δυσχερειών μιας πρότασης υπογειοποίησης σε μήκος τουλάχιστον 5,5 χιλιομέτρων σε παραθαλάσσιο έδαφος ή ακόμη και μπαζωμένη θάλασσα

-δεν έχει συνειδητοποιηθεί τι σημαίνει για την οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης ένα “γιαπί” επί άγνωστο αριθμό ετών, με ορύγματα βύθισης και ανόδου της γραμμής κατά μήκος του πολεοδομικού συγκροτήματος.

- δεν υπάρχει σοβαρή εκτίμηση του πως, με ποιο κόστος (αλλά και με πόσες στάσεις) θα διατηρηθεί ο προαστιακός

-δεν είναι βάσιμη η αισιοδοξία που εξέφρασαν εκείνοι που υποσχέθηκαν την εκτεταμένη υπογειοποίηση για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση ενός έργου με τέτοιες αβεβαιότητες και κόστη είναι στον αέρα.

Επείγει επομένως η διεξαγωγή ενός παραγωγικού και ορθολογικού διαλόγου μεταξύ των φορέων της Πάτρας, του ΟΣΕ, του αρμόδιου Υπουργείου.

Όμως για να γίνει ο διάλογος αυτός απαιτούνται τρία πράγματα που που δεν έχουμε ως τώρα:

-Αξιόπιστες μελέτες, όχι απλές προμελέτες, ώστε να μπορούμε να συζητήσουμε γνωρίζοντας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ κόστος, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ τεχνικές δυσχέρειες, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ επιπτώσεις στη ζωή της πόλης, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ κινδύνους.

-Αξιόπιστη ενημέρωση για την εναλλακτική λύση (επίγεια διέλευση με διασφαλίσεις ηπιότητας, διατήρηση του προαστιακού και πιθανό κλάδο του προς πανεπιστήμιο), με βάση τη διεθνή, ιδίως ευρωπαϊκή, εμπειρία και πραγματικότητα.

-Ήπιοι τόνοι, συζήτηση με στοιχεία, αριθμούς, χωρίς δογματικές ακαμψίες και επιθέσεις κατά προσώπων.

Μόνο έτσι θα αποτραπούν οι κίνδυνοι που είναι ήδη είναι ορατοί : είτε να χαθεί το έργο από Ρίο και μετά με βαριές επιπτώσεις για την περιοχή και τη χώρα, είτε, ΚΑΙ να μπούμε σε μια περιπέτεια μπροστά στην οποία αυτή της Μικρής Περιμετρικής θα ωχριά, ΚΑΙ να μην ολοκληρωθεί το έργο, είτε, να επιβληθεί μια λύση της τελευταίας στιγμής, που δεν θα εντάσσει οργανικά το τραίνο σε  μια λογική πολεοδομικής αναβάθμισης της πόλης.

Ζητούμε αξιόπιστα επίσημα στοιχεία τώρα!

 Φίλοι του Προαστιακού Σιδηροδρόμου της Πάτρας


 

Η Ιερά Σύνοδος ανέδειξε χθες νέο Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, έναν εκλεκτό ιεράρχη, που χαίρει καθολικής αποδοχής, τον κ. Ιερώνυμο Κάρμα.

Είμαι βέβαιη ότι η πνευματική του καλλιέργεια, η ψυχική του ευγένεια και η άοκνη εκκλησιαστική του δράση και εμπειρία, αποτελούν την μεγαλύτερη εγγύηση για μια ευλογημένη αρχιερατική θητεία, γεμάτη ενότητα, πνευματικότητα και κοινωνική προσφορά.

Η σεμνή πολιτεία του και το έργο που αθόρυβα και αποτελεσματικά έχει επιτελέσει αναδεικνύουν το πραγματικό πνεύμα του Χριστιανισμού.

Εύχομαι ολόψυχα η Χάρις του Θεού να είναι κοντά του στη διαδρομή της θητείας του και να τον συνοδεύει στο σημαντικό του έργο για την πνευματική ανάταση του τόπου μας.

Η στήριξη και η συμπαράστασή μου θα συντροφεύει πάντα την αποστολή του.

ΑΞΙΟΣ 

Εκατό μέρες συμπληρώνονται από την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη και, όπως δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο βουλευτής Ηλείας του Κινήματος Αλλαγής, Μιχάλης Κατρίνης, «το αφήγημα της ‘συνεπούς' κυβέρνησης καταρρέει, και η ΝΔ έχει δείξει σημάδια επιπολαιότητας».

«Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ έχουν προσπαθήσει να αφομοιώσουν τον χαρακτήρα του ΠΑΣΟΚ, αλλά το DNA μας δεν αντιγράφεται», υπογραμμίζει στη συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Μιχάλης Κατρίνης, καθώς το Κίνημα Αλλαγής δεν ετεροκαθορίζεται, σε ό,τι αφορά τη στρατηγική του, σημειώνει. Προσθέτει ότι δεν μπορεί να αποτελεί συμπλήρωμα είτε της Νέας Δημοκρατίας ή του ΣΥΡΙΖΑ και πρέπει να αναδείξει την προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης για να συγκροτηθεί μια νέα και μεγάλη δημοκρατική παράταξη.

Υπογραμμίζει την ανάγκη συνεννόησης και συναίνεσης στα εθνικά θέματα και στο μεταναστευτικό, όπως ζήτησε η Φώφη Γεννηματά στη συνάντησή της με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Επικρίνει τη κυβέρνηση για το Αναπτυξιακό νομοσχέδιο υποστηρίζοντας πως απουσιάζει εντελώς ένα σχέδιο στρατηγικής για την ανάπτυξη με στόχους και προτεραιότητες για την οικονομία. «Εκεί που διαφωνεί πρωτίστως το Κίνημα Αλλαγής είναι οι ρυθμίσεις για τα εργασιακά ζητήματα», αναφέρει ο κ. Κατρίνης στο Πρακτορείο και τονίζει ότι «το Κίνημα Αλλαγής δεν κάνει αντιπολίτευση με κραυγές, αλλά με επιχειρήματα και προτάσεις, απέναντι σε μια καρικατούρα ενός ψευδεπίγραφου δικομματισμού».

Κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ότι δεν μπορεί να παριστάνει τον τιμητή, με αφορμή την συγκρότηση Προανακριτικής Επιτροπής για την υπόθεση Novartis, ενώ αφήνει αιχμές και για τη στάση της ΝΔ. «Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ παίζουν ένα παιχνίδι πολιτικών σκοπιμοτήτων, μέσα στο οποίο εμπλέκουν τη δικαιοσύνη και το Κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα να φθείρουν τους θεσμούς».

Όσοι από τους επικεφαλής δημοτικών παρατάξεων καταφέρονται με δηλώσεις τους κατά της Δημοτικής Αρχής για το άνοιγμα λογαριασμού και μεταφοράς των ταμειακών διαθεσίμων στην Τράπεζα της Ελλάδας είτε υποκρίνονται είτε στην καλύτερη περίπτωση είναι αδιάβαστοι.

Για την αποκατάσταση της αλήθειας για ένα θέμα που αφορά χρήματα του Πατραϊκού λαού, ενημερώνουμε ότι ο λογαριασμός θα ανοιχτεί με ελάχιστο ποσό σε σχέση με τα ταμειακά διαθέσιμα του Δήμου τα οποία παραμένουν άθικτα στους υπάρχοντες λογαριασμούς, για τα έργα και τις υπηρεσίες που έχουν προγραμματιστεί από τη Δημοτική Αρχή.

Δεν θεωρούμε ότι είναι αδιάβαστοι, γιατί είναι αυτονόητο, τουλάχιστον για τους επικεφαλής των παρατάξεων, να μελετούν όλα τα θέματα του Δημοτικού Συμβουλίου που έγκαιρα λαμβάνουν. Εξάλλου, η εισήγηση Δημοτικής Αρχής ήταν ιδιαίτερα αναλυτική, ενώ η εισήγηση των αρμόδιων υπηρεσιών, ήταν απόλυτα τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη. Τους καλούμε δε, να δουν την απόφαση που πήραμε στο Δημοτικό Συμβούλιο και από σήμερα αναρτάται  στη «Διαύγεια», για να διαπιστώσουν το σύνολο των ταμειακών διαθεσίμων του Δήμου στις 31 Αυγούστου 2019. Εκεί θα δουν ότι το ποσοστό που θα μεταφερθεί με άνοιγμα λογαριασμού είναι το 0,71% των ταμειακών διαθεσίμων  του Δήμου.

Η Δημοτική Αρχή δεν παίζει με το ψωμί των εργαζομένων κι επειδή  αρνήθηκε να πειθαρχήσει στις απανωτές αποφάσεις της κυβέρνησης του  ΣΥΡΙΖΑ για την μεταφορά των αποθεματικών, ο τότε Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κ. Χουλιαράκης επέλεξε παραμονές των βουλευτικών εκλογών (1 Ιουλίου 2019), να προχωρήσει στον ωμό εκβιασμό: Ή ανοίγετε λογαριασμό ή μένουν απλήρωτοι οι εργαζόμενοι.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Υπουργική απόφαση: «Από 1/10/2019 οι επιχορηγήσεις του τακτικού προϋπολογισμού καταβάλλονται υποχρεωτικά σε πίστωση λογαριασμού ταμειακής διαχείρισης  που τηρούν οι φορείς  στην Τράπεζα της Ελλάδος». Ουσιαστικά δηλαδή θα παύσει η πληρωμή των εργαζόμενων μας  διότι θα κλείσουν τη «στρόφιγγα». Πρόκειται για ωμό εκβιασμό του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ., αφού και σε αυτό το θέμα ο ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να στρώσει το χαλί στη Ν.Δ., η οποία συνεχίζει ακάθεκτη την αντιλαϊκή πολιτική γιατί το κράτος όπως ισχυρίζονται… έχει συνέχεια!!!

Στο πλαίσιο αυτό ο νέος Υπουργός Εσωτερικών κ. Θεοδωρικάκος με έγγραφό του στις 3 Οκτωβρίου 2019 προς τους Δήμους και τις Περιφέρειες της χώρας, ζητά, όπως αναγράφεται «να μας γνωρίσετε άμεσα τους αριθμούς ΙΒΑΝ των λογαριασμών ταμειακής διαχείρισης των φορέων σας στην Τ.τ.Ε. ή στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, σε πίστωση των οποίων θα γίνεται υποχρεωτικά από 01.10.2019 η καταβολή των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων καθώς και των λοιπών επιχορηγήσεων από τον τακτικό προϋπολογισμό».

Η Δημοτική Αρχή δεν παίζει με τα χρήματα ούτε  του Πατραϊκού λαού  ούτε με τους μισθούς των εργαζομένων μας.

Και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Πατραϊκός λαός. Γιατί όλοι γνωριζόμαστε σε αυτή την πόλη.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE