Το εκλεκτορικό σώμα δεν θ' αφήσει να ξεπλυθούν οι «αμαρτίες» τους

Μέχρι σήμερα, έχοντας ζήσει και συμμετάσχει ενεργά στο σύνολο των διαδικασιών ανάδειξης αρχών (Πρυτάνεις-Κοσμήτορες-Πρόεδροι-Συμβούλια Διοίκησης) στο Πανεπιστήμιο Πατρών από το 1981 και εντεύθεν είτε ως φοιτητής - υποψήφιος διδάκτωρ είτε ως μέλος ΔΕΠ, άρα και ως εκλέκτορας, και έχοντας υπηρετήσει το Πανεπιστήμιο Πατρών από διάφορες θεσμικές θέσεις π.χ. του Κοσμήτορα Θετικών Επιστημών ή του Προέδρου Τμήματος είναι η πρώτη φορά που στις παρούσες διαδικασίες ανάδειξης Πρυτανικών Αρχών το «παιχνίδι» έχει αλλάξει προς το χειρότερο.

Το Πανεπιστήμιο Πατρών προερχόμενο από μια διαδικασία «απορρόφησης» του πρώην ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας και μέσα από πολλές συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις εδώ και ένα χρόνο προσπαθεί να ισορροπήσει σε ένα νέο πλαίσιο με εντελώς διαφορετικές συνθήκες ανάπτυξης.

Μέχρι σήμερα τα υποψήφια Πρυτανικά σχήματα είχαν μάλλον περισσότερο πολιτικό «υπόβαθρο», με αρκετές φορές τα σχήματα που είχαν και εσωτερικές «μεταγραφές» να επικρατούν. Η Πανεπιστημιακή κοινότητα, κουρασμένη από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, πολλές φορές τίμησε κάποια νέα «ανεξάρτητα» σχήματα ή «πρωτοβουλίες», χωρίς όμως και αυτά να μπορούν να αντεπεξέλθουν στο βάρος ενός τόσο μεγάλου Πανεπιστημίου, δεν κατάφεραν δηλαδή τελικά να μην υπηρετήσουν το πολιτικό τους υπόβαθρο.

Όμως σε κάθε περίπτωση μέχρι σήμερα το τοπίο ήταν αρκετά πιο καθαρό και λίγο πολύ ήξερες τι να περιμένεις από κάθε υποψήφιο σχήμα και ήξερες περίπου πού θέλει να πάει το «καράβι μας».

Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά, με πέντε υποψήφια Πρυτανικά Σχήματα, μέχρι σήμερα, και με τουλάχιστον «περίεργες» συνθέσεις. Το Πανεπιστήμιο μεγάλωσε, οι σχολές από 4-5 έγιναν 7 και συνεπώς δεν θα μπορούσαν όλες να αντιπροσωπεύονται στα υποψήφια Πρυτανικά Σχήματα. Ομως δυστυχώς υπάρχουν σχήματα που δεν κατάφεραν να «βρουν» ή δεν ήθελαν υποψηφίους από διαφορετικές σχολές και η επιλογή τους είναι πολλές φορές δύο υποψήφιοι από την ίδια σχολή, με αποτέλεσμα να αντιπροσωπεύονται μόνο 3 ή 4 Σχολές. Γιατί; Μήπως γιατί οι αποκλεισμένες σχολές δεν έχουν μεγάλα εκλεκτορικά σώματα; Αν είναι έτσι όμως, τότε ποιο Πανεπιστήμιο πρεσβεύουμε; Μήπως μόνο αυτό που μας εκλέγει;

Σήμερα, επίσης, διαπιστώνεται και ένα άλλο άκρως επικίνδυνο φαινόμενο, αυτό της «κολυμβήθρας του Σιλωάμ». Επειδή λίγο πολύ όλοι γνωριζόμαστε, θεωρώ ότι στις εκλογές αυτές περιμέναμε από τα υποψήφια σχήματα να υπερασπιστούν τις θέσεις τους, δηλαδή την μέχρι τώρα στάση των υποψηφίων τους στις δράσεις του Πανεπιστημίου, π.χ. για την συνένωση ή μη του Π.Π με τα πρώην ΤΕΙ. Ομως, διαβάζοντας και ακούγοντας τις θέσεις των υποψηφίων σχημάτων, διαπιστώνει κανείς ότι υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι που επιχειρούν να «ξανα-βαφτιστούν» χρησιμοποιώντας τις Πρυτανικές εκλογές ως νέα κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Πρωτεργάτες της συνένωσης ξαφνικά έγιναν επαναστάτες ή οι επαναστάτες κατά των αποφάσεων συλλογικών θεσμικών οργάνων με την παρότρυνση μη υλοποίησης τους ξαφνικά γίνονται οι υπέρμαχοι του σεβασμού των αποφάσεων συλλογικών θεσμικών οργάνων.

Σχήματα που προσπαθούν να παρουσιάσουν συναινετικές απόψεις και συλλογική αντιμετώπιση του αύριο του Πανεπιστημίου, έχουν ήδη αυτοαναιρεθεί με τις έντονες προσπάθειες εμπλοκής τους στις Προεδρικές εκλογές των Τμημάτων, με τις μεταξύ τους συνδιαλλαγές. Πώς να πιστέψει κάποιος έναν υποψήφιο Πρύτανη όταν από τώρα συνδιαλέγεται με έναν άλλο για το πώς θα ελέγξουν περισσότερες εκλογές Προέδρων, πιστεύοντας ότι έτσι θα έχουν πιο εύκολο έργο σε περίπτωση νίκης τους στο σώμα της Συγκλήτου;

Το εκλεκτορικό σώμα γνωρίζει την ιστορία που «κουβαλάει» ο κάθε υποψήφιος/α και θεωρώ ότι δεν θα αφήσει να «ξεπλυθούν» οι «αμαρτίες» τους μέσα από μια νέα «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» Ο καθένας κρίνεται από αυτά που έχει κάνει και όχι από αυτά που λέει ότι ΘΑ κάνει.

* Ο Αβραάμ Ζεληλίδης είναι καθηγητής Θαλάσσιας Γεωλογίας και Γεωδυναμικής και πρόεδρος του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE