Παναγιώτης Βλάχος*

  Ηταν τέτοιες μέρες πριν από δέκα χρόνια, όταν ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου γινόταν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός. Ταυτόχρονα, άνοιγε ο κύκλος της μεγάλης οικονομικής μας περιπέτειας, που έμελλε να αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό, να διχάσει την κοινωνία, να σπρώξει εκατομμύρια Ελληνες στο κενό της κρίσης και της ανασφάλειας. Και, αλίμονο, να χειροτερέψει τα προβλήματα που υπήρχαν και πριν από την κρίση, όπως η πληθυσμιακή γήρανση, η αποεπένδυση, οι ανισότητες.

Πράγματι, η στιγμή που ο πρόεδρος της Βουλής κ. Τασούλας ανακοίνωσε την πανηγυρική εκλογή της κ. Σακελλαροπούλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με τη Βουλή να χειροκροτά σχεδόν σύσσωμη και όρθια, μοιάζει σαν το κλείσιμο ενός κύκλου διαίρεσης και εντάσεων. Η διάχυτη βία, οι εκατοντάδες πορείες, η προπαγάνδα του «λεφτά υπάρχουν», το «μαζί τα φάγαμε», η Μαρφίν, οι κρεμάλες, ο λόγος εμφυλιοπολεμικού μίσους, η χρυσαυγίτικη επέλαση και τα «go back Madam Merkel» έδωσαν τη θέση τους σε ένα κλίμα συναίνεσης και κατευνασμού, που επέβαλε η ίδια κοινωνία, η οποία κάποτε ήταν «στα κάγκελα».

Μπορεί η επιλογή της νέας Προέδρου της Δημοκρατίας από τον πρωθυπουργό να ήταν αποτέλεσμα ενός καλά υπολογισμένου πολιτικού τακτικισμού, ώστε να «εγκλωβίσει» την ψήφο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για να αποφύγει ο ίδιος τυχόν εσωκομματικές γκρίνιες που θα συνόδευαν μια άλλη επιλογή. Είναι όμως και η ποιότητα της προέδρου του ΣτΕ, της διαδρομής, του κοινωνικού της αποτυπώματος, που κάνει τη διαφορά σε σχέση με τον κ. Παυλόπουλο και προσδίδει αξία στην επιλογή.

Ο απερχόμενος Πρόεδρος, εξάλλου, ήταν η επιτομή ενός πολιτικού σχεδίου των Αλέξη Τσίπρα, Πάνου Καμμένου και της καραμανλικής πτέρυγας της Νέας Δημοκρατίας, ώστε να δημιουργήσει νέες διαιρέσεις και τομές στο πολιτικό σύστημα, με βάση τον άξονα μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Ας μην ξεχνάμε ότι ο κ. Παυλόπουλος επιλέχθηκε ως αντιμνημονιακός Πρόεδρος -άλλο που μπροστά στο ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ενωση αναδιπλώθηκε μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα.

Οι πρώτες λέξεις της νέας Προέδρου δικαιώνουν τη στήριξή της από σύσσωμη την κοινοβουλευτική ομάδα του Κινήματος Αλλαγής. Η αναφορά της στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας δεν έμεινε ασυνόδευτη από τις προοδευτικές επικλήσεις της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της καταπολέμησης των ανισοτήτων, της περιβαλλοντικής κρίσης, της διαχείρισης των κοινωνικών και εθνικών ζητημάτων, με τα οποία θα αναμετρώμαστε για πολλά χρόνια.

Είναι ευχή και χρέος όλων μας η νέα Πρόεδρος να πετύχει στο έργο της, ώστε ο ρόλος και ο λόγος της να αποτελούν ένα ουσιαστικό στήριγμα για τους πολίτες που έμειναν πίσω τα χρόνια της κρίσης. Τους νεότερους που θα πρωταγωνιστήσουν στη νέα εποχή. Αλλα και για όσους επιζητούν ένα προοδευτικό αντίβαρο στη συντηρητική διακυβέρνηση και στις κοινωνικά διαλυτικές συνταγές της.

*Αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του Κινήματος Αλλαγής

/www.efsyn.gr

 

Η υπόθεση του τραυματισμού του Ολυμπιονίκη Τάσου Μπουντούρη ο οποίος μεταφέρθηκε μετά από τροχαίο  σε ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα προκειμένου να καταστεί δυνατόν να εισαχθεί σε ΜΕΘ και να χρειαστεί να  γίνει στη συνέχεια παρέμβαση από τους Υπουργούς Υγείας και Εθνικής Άμυνας ώστε να μπορέσει να νοσηλευτεί σε δημόσιο νοσοκομείο, φέρνει στο φως για άλλη μια φορά την τραγική κατάσταση που επικρατεί στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας της χώρας, μηδέ της Δυτικής Ελλάδας εξαιρουμένης.

Φέρνει στο φως μια καθημερινότητα η οποία αφορά χιλιάδες ανώνυμους συνανθρώπους μας που δεν απασχολούν την επικαιρότητα, αλλά ζουν τη δική τους Οδύσσεια αναζητώντας ένα κρεβάτι σε κάποια ΜΕΘ και πολλές φορές καταλήγουν χωρίς να φτάσουν ποτέ σε αυτήν, θύματα της αρρυθμίας και των ελλείψεων του  δημόσιου συστήματος υγείας.

Οι ουρές αναμονής για ένα κρεβάτι εντατικής θεραπείας, που εποχιακά είναι ιδιαίτερα αυξημένες λόγω των κρουσμάτων της γρίπης, δεν είναι απλά μια ακόμη ένδειξη της νοσηρότητας του δημόσιου συστήματος υγείας. Είναι ένας απίστευτος  συνωστισμός στον πιο επείγοντα τομέα για τη διάσωση μιας ανθρώπινης ζωής, όπου ακόμη και τα δευτερόλεπτα μπορούν να αποδειχθούν κρίσιμα. 

Είναι γνωστό σε όλους ότι  όσο καθυστερεί η εισαγωγή  ενός  ασθενούς σε μια  Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες αίσιας έκβασης στη μάχη που δίνουν οι γιατροί για τη ζωή του.

Δεν πρέπει λοιπόν οι ΜΕΘ να είναι μια από τις προτεραιότητες του Υπουργείου Υγείας, αλλά η απόλυτη προτεραιότητα.

Επιβάλλεται άμεσα να μειωθούν έως και να εξαλειφθούν οι λίστες αναμονής σε όλες τις ΜΕΘ της χώρας και αυτό απαιτεί:

-άμεση πρόσληψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού προκειμένου να λειτουργήσουν όλες οι κλίνες που παραμένουν κλειστές επί χρόνια σε πολλές ΜΕΘ.

-να δημιουργηθούν νέες κλίνες στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.

-να δημιουργηθούν Μονάδες Εντατικής Θεραπείας σε όλα τα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας.

-να τεθεί σε εφαρμογή ένα αξιόπιστο σύστημα διαχείρισης των κλινών ώστε να υπάρχει σε πραγματικό χρόνο η εικόνα των διαθέσιμων σε κάθε ΜΕΘ  και να κατευθύνονται άμεσα τα περιστατικά στα ιδρύματα που έχουν δυνατότητα, ώστε να κερδίζεται πολύτιμος χρόνος.

-βελτίωση της δικτύωσης των νοσοκομείων με το ΕΚΑΒ για άμεση μεταφορά των ασθενών στις ΜΕΘ.

-να ληφθούν μέτρα και για την ενίσχυση των Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας όπου παρατηρούνται επίσης πολλές ελλείψεις, με αποτέλεσμα  οι ασθενείς να χάνουν αυτή τη μάχη της ζωής ή να μένουν με σημαντικές αναπηρίες.

-να δοθούν κίνητρα στους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που εργάζονται κάτω από πολύ σκληρές συνθήκες στις ΜΕΘ υπερβάλλοντας εαυτόν.

Στις ΜΕΘ της χώρας δίνονται οι πιο κρίσιμες και επείγουσες  μάχες για τη ζωή. 

Ας δώσουμε τέλος στον άνισο αγώνα …. Eίναι στο χέρι σας κ. Υπουργέ της Υγείας.

 

Kατερίνα Σολωμού

Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πατρέων

Υποψήφια βουλευτής ΚΙΝ.ΑΛ. Αχαΐας

 

Η πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Υγείας Βασίλη Κικίλια στην Πάτρα αποτέλεσε αφορμή να συζητήσουμε και να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τα προβλήματα που χαρακτηρίζουν τη δημόσια περίθαλψη στην περιοχή μας.

Και γράφω για να επαναφέρουμε διότι οι πληγές είναι διαγνωσμένες και εντοπισμένες. Αυτό όμως που μας λείπει είναι η θεραπεία τους. Κι αυτή θα πρέπει να είναι το ζητούμενο από όλους μας προς την κεντρική εξουσία.

Όσοι υπηρετούμε το δημόσιο σύστημα υγείας ερχόμαστε

καθημερινά αντιμέτωποι με τις συνέπειες που προκαλεί η χρόνια μη αντιμετώπιση των προβλημάτων που χαρακτηρίζουν τη δημόσια περίθαλψη στην περιοχή μας.

Το πρώτο αφορά στην υπολειτουργία της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Θα πρέπει οι Τοπικές Μονάδες Υγείας και τα Κέντρα Υγείας να στελεχωθούν και εξοπλιστούν πλήρως διότι μόνον έτσι θα μπορέσουν να ανακόψουν το κύμα προσέλευσης στα νοσοκομεία. Σε επίπεδο πρωτοβάθμιας περίθαλψης είναι καθοριστική η 24ωρη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Αστικού Τύπου Αγίου Αλεξίου. Η υλοποίησή του θα αποφορτίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα τμήματα Επειγόντων Περιστατικών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου και του «Αγίου Ανδρέα».

Το δεύτερο αφορά την πλήρη ανάπτυξη και λειτουργία των περιφερειακών νοσοκομείων. Είναι ανεπίτρεπτο πρωτοβάθμια περιστατικά να παραπέμπονται από τα νοσοκομεία της Ηλείας, της Αιτωλοακαρνανίας και των νησιών στο τριτοβάθμιο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Στα νοσοκομεία της Πάτρας θα πρέπει να διακομίζονται μόνον τα δύσκολα περιστατικά που χρίζουν εξειδικευμένης αντιμετώπισης.

Το τρίτο σοβαρό θέμα αφορά το μοναδικό αμιγώς παιδιατρικό νοσοκομείο στην ευρύτερη περιφέρεια, το Καραμανδάνειο. Τα κτιριακά του όρια έχουν εξαντληθεί. Απαιτείται η ανάπτυξη ενός σύγχρονο και άρτια οργανωμένου και στελεχωμένου, με όλε στις παιδιατρικές ειδικότητες νοσοκομείο. Το έχει ανάγκη η περιοχή και θα προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες υγείας στα παιδιά. Το σύνολο των εργαζομένων στο Καραμανδάνειο προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες ζωής αλλά οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα δύσκολες.

Το τέταρτο αφορά την κάλυψη των ιατρικών και νοσηλευτικών κενών. Να γίνει μία ιεράρχηση των αναγκών που έχουν τα νοσοκομεία και σταδιακά να γίνει η κάλυψή τους, Πρέπει να σταματήσει το σύστημα των δανεικών γιατρών από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Αλλωστε σε κανένα νοσοκομείο δεν περισσεύουν οι γιατροί για να καλύπτουν τις ανάγκες άλλων.

*Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι ιατρός, υποψήφια βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ.

* Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας και διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

 

Η πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Υγείας Βασίλη Κικίλια στην Πάτρα αποτέλεσε αφορμή να συζητήσουμε και να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τα προβλήματα που χαρακτηρίζουν τη δημόσια περίθαλψη στην περιοχή μας. 

Και γράφω για να επαναφέρουμε διότι οι πληγές είναι διαγνωσμένες κα εντοπισμένες. Αυτό όμως που μας λείπε είναι η θεραπεία τους. Κι αυτή θα πρέπει να είναι το ζητούμενο από όλους μας προς την κεντρική εξουσία. 

Όσοι υπηρετούμε το δημόσιο σύστημα υγείας ερχόμαστε      

Καθημερινά αντιμέτωποι με τις συνέπειες που προκαλεί η χρόνια μη αντιμετώπιση των προβλημάτων που χαρακτηρίζουν τη δημόσια περίθαλψη στην περιοχή μας. 

Το πρώτο αφορά στην υπολειτουργία της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Θα πρέπει οι Τοπικές Μονάδες Υγείας και τα Κέντρα Υγείας να στελεχωθούν και εξοπλιστούν πλήρως διότι μόνον έτσι θα μπορέσουν να ανακόψουν το κύμα προσέλευσης στα νοσοκομεία. Σε επίπεδο πρωτοβάθμιας περίθαλψης είναι καθοριστική 24ωρη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Αστικού Τύπου Αγίου Αλεξίου. Η υλοποίησή του θα αποφορτίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου και του «Αγίου Ανδρέα».

Το δεύτερο αφορά την πλήρη ανάπτυξη και λειτουργία των περιφερειακών νοσοκομείων. Είναι ανεπίτρεπτο πρωτοβάθμια περιστατικά να παραπέμπονται από τα νοσοκομεία της Ηλείας, της Αιτωλοακαρνανίας και των νησιών στο τριτοβάθμιο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Στα νοσοκομεία της Πάτρας θα πρέπει να διακομίζονται μόνον τα δύσκολα περιστατικά που χρίζουν εξειδικευμένης αντιμετώπισης.

Το τρίτο σοβαρό θέμα αφορά το μοναδικό αμιγώς παιδιατρικό νοσοκομείο στην ευρύτερη περιφέρεια, το Καραμανδάνειο. Τα κτιριακά του όρια έχουν εξαντληθεί. Απαιτείται η ανάπτυξη ενός σύγχρονο και άρτια οργανωμένου και στελεχωμένου, με όλε στις παιδιατρικές ειδικότητες νοσοκομείο. Το έχει ανάγκη η περιοχή και θα προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες υγείας στα παιδιά. Το σύνολο των εργαζομένων στο Καραμανδάνειο προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες ζωής αλλά οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα δύσκολες. 

Το τέταρτο αφορά την κάλυψη των ιατρικών και νοσηλευτικών κενών. Να γίνει μία ιεράρχηση των αναγκών που έχουν τα νοσοκομεία και σταδιακά να γίνει η κάλυψή τους, Πρέπει να σταματήσει το σύστημα των δανεικών γιατρών από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Άλλωστε σε κανένα νοσοκομείο δεν περισσεύουν οι γιατροί για να καλύπτουν τις ανάγκες άλλων.                   

 

 

* Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας και διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.  

 

 

Είναι σύνηθες το φαινόμενο ανώτεροι και ανώτατοι δικαστές να αναλαμβάνουν πολιτικές θέσεις στη χώρα μας, προτεινόμενοι από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Μια τακτική που ουσιαστικά έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματικά προβλεπόμενη διάκριση των εξουσιών. Μεγαλύτερη τιμή για έναν δικαστή είναι, αναμφίβολα, να ηγείται του δικαστικού σώματος ως πρόεδρος Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας. Στο πρόσωπό του ενσαρκώνεται η προσδοκία για τη σωστή λειτουργία της δικαιοσύνης και των εγγυήσεων που πρέπει να υπάρχουν για την προβλεπόμενη από το ελληνικό Σύνταγμα ανεξαρτησία της.

Η επιλογή δικαστών για πολιτικές θέσεις εύλογα δημιουργεί ερωτηματικά για τα κριτήρια επιλογής και αναπόφευκτα έρχονται συνειρμοί για το χειρισμό δικαστικών υποθέσεων σε σχέση με την επιλογή στο πρόσωπό του, γεγονός που αδικεί τον δικαστή που εκτέλεσε ευσυνείδητα τα καθήκοντά του.

Ετσι, όμως, πλήττεται το κύρος και η αξιοπιστία της δικαιοσύνης αδίκως... Γιατί οι επιλογές δυστυχώς στη χώρα μας πάντα τροφοδοτούν αιτίες ως προς αυτές.

Ακρως τιμητική χαρακτήρισε την πρόταση της κυβέρνησης η υποψήφια Πρόεδρος. Μια εξαίρετη δικαστής η οποία δίκαια είναι στη θέση του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου της χώρας. Θα ήταν όμως πιο τιμητικό για τη Δικαιοσύνη να αρνηθεί τη συγκεκριμένη θέση από τη στιγμή που ηγείται του Συμβουλίου Επικρατείας ως πρόεδρος. Γιατί ιδίως με τη θέση της αυτή τιμά την Ελληνίδα. Θα έδινε και ένα μήνυμα ηχηρό σε κάθε κατεύθυνση ότι η διάκριση εξουσιών στη χώρα μας πρέπει να ισχύει πραγματικά και όχι θεωρητικά.

Μεγαλύτερη τιμή είναι για έναν δικαστικό να του προσφέρουν πολιτική θέση και να την αρνείται, από το να την αποδέχεται παραιτούμενος της θέσης για την οποία ετάχθη... Η διάκριση των εξουσιών άλλωστε το επιβάλλει αυτό.

 

*Ο Γιώργος Μπέσκος είναι δικηγόρος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE