Της Αγγελικής Τσονάκα*


Με αίσθημα ευθύνης που απορρέει από τον θεσμικό του ρόλο, αυτόν της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κατέθεσε ένα τεκμηριωμένο και κοστολογημένο πρόγραμμα για την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας και κατ’ επέκταση της κοινωνίας που πλήττεται βάναυσα από τις επιπτώσεις της πανδημίας εξαιτίας κυρίως της ανεύθυνης και επικίνδυνα ερασιτεχνικής αντιμετώπισής της από την κυβέρνηση των «αρίστων».

Στο επίκεντρο του προτεινόμενου προγράμματος βρίσκεται η στήριξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας και των εργαζομένων, με απώτερο σκοπό την αναχαίτιση της επικείμενης, εκρηκτικής, αύξησης της ανεργίας.

Όπως επεσήμανε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Αλέξης Τσίπρας, παρουσιάζοντας τους βασικούς άξονές του, το συγκεκριμένο σχέδιο, εφόσον εφαρμοστεί, μπορεί να κάνει τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους να αισθανθούν ασφαλείς.

Υπό το πρίσμα αυτό, θεωρούμε πως η αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους και η βιώσιμη επανεκκίνηση της οικονομίας με τρόπο που να συμπεριλαμβάνει όλες και όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως,είναι μονόδρομος. Αντιθέτως, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με την ανάλγητη νεοφιλελεύθερη πολιτική της, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις επιπτώσεις της πανδημίας, αλλά «υπόσχεται» επιπλέον λουκέτα και ανεργία για τους πολλούς, μισούς μισθούς και επιχειρήσεις πνιγμένες στα χρέη για τους υπολοίπους.

Είναι προφανές ότι, αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα και αποτελεσματικά η ωρολογιακή βόμβα του ιδιωτικού χρέους, οι συνέπειες θα είναι ολέθριες με ανεξέλεγκτες κοινωνικές προεκτάσεις.

Οι ρυθμίσεις που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία για την αποπληρωμή χρεών στο Δημόσιο σε 120 δόσεις, με κούρεμα ως 60% του χρέους της πανδημίας, όπως και τα μέτρα που εισηγείται για την παροχή ρευστότητας σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, σε συνδυασμό με ένα νέο πτωχευτικό νόμο με την προστασία της Α΄ κατοικίας, σχηματίζουν μια «ομπρέλα» προστασίας για την δοκιμαζόμενη κοινωνία, ως επί το πλείστον για τα ασθενέστερα και πλέον αδύναμα στρώματα της.

Ως εκ τούτου, με συγκεκριμένες και απτές κινήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία ασκεί υπεύθυνη, γόνιμη και εποικοδομητική αντιπολίτευση, που ουδεμία σχέση έχει με την στάση στείρας άρνησης και δημαγωγίαςπου υιοθετούσε η Νέα Δημοκρατία ως αντιπολίτευση.

 

*Αρχιτέκτονας Μηχανικός - Μέλος του Συντονιστικού Οργάνου της Νομαρχιακής Επιτροπής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία

του Σπύρου Ν. Σκιαδαρέση, Περιφερειακού Συμβούλου Π.Ε. Αχαϊας, Τομεάρχη Παιδείας, Θρησκευμάτων & Νεολαίας Παράταξης «ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ»


Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από τα «εγκαίνια» τής περίφημης Περιμετρικής τής Πάτρας. Σαν χθες θυμάμαι ένα απόγευμα Παρασκευής που κατέβαινα από την Αθήνα όπου εργαζόμουν τότε, για Σαββατοκύριακο στην Πάτρα και είχα την ανυπομονησία να περάσω κι εγώ για πρώτη φορά την Περιμετρική τής πόλης μου!

Από μικρό παιδί άκουγα για την «Περιμετρική τής Πάτρας»! Έργα παρατηρούσα να γίνονται στα Ανατολικά τής πόλης, μάλιστα σε κάποια σημεία που είχαν πραγματοποιηθεί κάποια έργα, πολλοί «έμπαιναν» με τα οχήματά τους ή τις μηχανές τους για να «δοκιμάσουν» τον νέο δρόμο, κ.ά. Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να φθάσουμε στο μακρινό - από το 1982 -, Νοέμβριο τού 2002 και τα «εγκαίνια» αυτής. Από τότε έως σήμερα έχουν περάσει σχεδόν άλλα 20 χρόνια και δυστυχώς είμαστε καθημερινά «στο ίδιο έργο θεατές», όπως λέει χαρακτηριστικά το γνωστό τραγούδι των Νταλάρα – Παπακωνσταντίνου. Στο ίδιο έργο θεατές ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ θα πρόσθετα εγώ!

Αλήθεια ποιος κάτοικος τής πόλης μας ή και διερχόμενος μέσω τής Περιμετρικής οδού αυτής, εδώ και 20 χρόνια δεν είναι αυτόπτης μάρτυρας καθημερινών έργων και στα δύο ρεύματα κατεύθυνσης προς Αθήνα και προς Πύργο;

Αλήθεια ποιος δεν έχει δει κώνους ρύθμισης κυκλοφορίας επάνω στο οδόστρωμα;

Αλήθεια ποιος δεν έχει δει την χαρακτηριστική φωτεινή ένδειξη «ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΕΡΓΑ ΣΕ ΜΗΚΟΣ 3 χλμ»;

Αλήθεια ποιος δεν έχει παρακάμψει τής πορείας του για «ΕΡΓΑ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ» τού δρόμου;

Αλήθεια ποιος δεν έχει αγανακτήσει με έργα που χρονίζουν, όπως τού τελευταίου χρόνου περίπου στην έξοδο τού τελευταίου τούνελ στην κατεύθυνση προς Αθήνα και συγκεκριμένα πάνω στην γέφυρα στην αρχή τής Περιμετρικής;

Αντιλαμβανόμαστε όλοι, ότι εργασίες έκτακτες υπήρξαν,  υπάρχουν και θα υπάρξουν. Καθαρισμός χόρτων περιμετρικά ή και στο κέντρο τής νησίδας ή εργασίες ασφαλτόστρωσης ή φωτισμού λόγου χάρη. Όμως υπάρχουν και κάποιες εργασίες που θεωρώ ότι γίνονται μια φορά και απλά στην πορεία να υπάρχουν τυχόν μικρό βελτιώσεις. Δεν έχω παρατηρήσει επί παραδείγματι τόσα βελτιωτικά έργα, στην εδώ και 17 χρόνια εγκαινιασθείσα Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου. Ένα έργο ξένων εταιρειών…

Επιτέλους θα πρέπει κάποια στιγμή να υπάρξει μια επίσημη ανακοίνωση από την κατασκευάστρια Εταιρεία «ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ», η οποία θα εξηγεί τους λόγους τής ταλαιπωρίας των οδηγών και παράλληλα ένα χρονοδιάγραμμα των έργων και ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ παράδοσης αυτών και όχι να «κρύβεται» πίσω από πινακίδες «ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΕΡΓΩΝ» και κώνους ρύθμισης κυκλοφορίας, ζητώντας την κατανόηση όλων!

Ερωτάται το αρμόδιο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών εάν ελέγχει τις όποιες εργασίες συντήρησης από την εν λόγω Εταιρεία η οποία πρόκειται να αναλάβει και την κατασκευή τής «Πατρών – Πύργου». Ελπίζουμε όχι με τα ίδιο χρόνια αποτελέσματα τής Περιμετρικής Πάτρας...

Αλήθεια τελικά που βρίσκεται η «αλήθεια» και που το «ψέμα» στην συντήρηση – κατασκευή τής Περιμετρικής τής Πάτρας; Αλήθεια πότε έγιναν ή θα γίνουν τα πραγματικά εγκαίνια αυτής;

Αναμένουμε δημόσια απάντηση από τους υπευθύνους.

Εκτός από την βιβλική «Ιώβεια υπομονή», αποκτήσαμε και την «ΟΛΥΜΠΙΑ υπομονή»!

Οψόμεθα….   

 

Της
Ασπασίας Ρηγοπούλου*

Τον τελευταίο χρόνο είναι γεγονός ότι έχουμε χάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό
τον έλεγχο της ζωής μας. Το αν θα βγούμε και πώς από το σπίτι μας. Το που
θα πάμε και το με το ποιον επιτρέπεται να συναντηθούμε, είναι θέματα που
τα καθορίζει ο κορονοϊός.

Όπως όλα δείχνουν θα υπάρχει στη ζωή μας για μεγάλο χρονικό διάστημα
ακόμα. Εμείς αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι να βάζουμε στην άκρη
την κούρασή μας, τον θυμό μας και να προτάσσουμε τη ζωή. Κι αυτή μόνον
εμείς μπορούμε να την προστατεύσουμε με τις επιλογές που κάνουμε στην
καθημερινότητά μας.

Ωστόσο δεν θα πρέπει στις συνθήκες αυτές, να κλεινόμαστε στον εαυτό μας
και να βλέπουμε μόνο αυτά που αφορούν τη δική μας ζωής.

Διαβάζοντας στον τοπικό Τύπο την ανακοίνωση του Ιδρύματος «Κιβωτός
της Αγάπης», με την οποία ζητάει να συμβάλλουμε στην κάλυψη τροφίμων
και ειδών πρώτης ανάγκης αισθάνθηκα ότι αποτελεί μια καλή αφορμή για
να βγούμε από τον πανδημικό κλοιό.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η πανδημία έχει πλήξει τα Ιδρύματα, τους
εθελοντικούς φορείς και συλλόγους που στηρίζουν πάσχοντες, οικογένειες
και καλύπτουν πολλές άλλες ανάγκες της κοινωνίας.

Είναι μία καλή ευκαιρία να βγούμε από τον μικρόκοσμό μας, από τη
μονοτονία της ενασχόλησής μας με την πανδημία και να γεμίσουμε την
ψυχή μας με κάτι που πραγματικά αξίζει. Ο καθένας μας ανάλογα με τις
δυνατότητές του, να φροντίσει να ενισχύσει τα ιδρύματα και του συλλόγους
της πόλης μας. Ακόμα και μερικά κουτιά γάλα αποτελούν για τους χώρους
αυτούς πολύ μεγάλη ανακούφιση.

Οι ανάγκες των συνανθρώπων μας, όχι μόνο δεν μειώθηκαν αλλά έχουν
πολλαπλασιαστεί την περίοδο αυτή. Μεμονωμένα αλλά και μέσα από το
οικογενειακό μας και φιλικό μας περιβάλλον μπορούμε να καλύψουμε αυτές
τις ανάγκες. Να ενεργοποιήσουμε τα παιδιά μας που φέτος δεν μπόρεσαν
μέσα από τα σχολεία τους, τα οποία είναι κλειστά, να διδαχτούν την
αλληλεγγύη και την προσφορά. Πέραν της ανακούφισης που θα
προσφέρουμε σε όλους τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη, θα
δώσουμε την ευκαιρία και σ’ εμάς τους ίδιους να πράξουμε κάτι ουσιαστικό
και να ξεφύγουμε από τη μιζέρια και τον φόβο που έχει απλώσει παντού
γύρω μας η πανδημία.

* Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο
της Πάτρας και δρ. της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είναι αυτές που βρίσκονται στην καρδιά των κοινωνικών-οικονομικών ροών και
διαμορφώνουν αντίστοιχα κοινωνικές –πολιτιστικές-οικονομικές αξίες και τρόπους
ζωής.


Συνήθως Οι άνθρωποι που ασχολούνται με την τοπική αυτοδιοίκηση λένε ότι, ο
ρόλος της είναι καθοριστικός για τη χάραξη της στρατηγικής μιας ολόκληρης
περιοχής.


Τρεις κύριες φάσεις έχει γνωρίσει μέχρι τώρα η Τοπική Αυτοδιοίκηση μετά την
μεταπολίτευση.
1) Στην πρώτη φάση οι Δήμαρχοι διεκδικούσαν πόρους και αρμοδιότητες από το
κράτος. Είχαμε το λεγόμενο πρότυπο του Δημάρχου διεκδικητή.
2) Στη δεύτερη φάση σταδιακά υπήρξε παραχώρηση αρμοδιοτήτων και πόρων,
διαχείριση των Κοινοτικών πλαισίων. Τότε δόθηκε βάρος στις υποδομές και στα
Τεχνικά έργα.
3) Δύο παράγοντες καθορίζουν τις σημερινές προτεραιότητες των Δήμων (Τρίτη
φάση)
1.Η μείωση των διαθέσιμων πόρων
2.Οι αυξημένες αρμοδιότητες που έχουν συγκεντρώσει μέσω των διοικητικών
μεταρρυθμίσεων.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω οι Δήμαρχοι είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν σε
δύο επίπεδα.

Το πρώτο είναι η ορθολογική διαχείριση αρμοδιοτήτων  και πόρων Δηλαδή: Α. Να
δίνουν ιδιαίτερο βάρος στην ποιοτική και αποτελεσματική παροχή υπηρεσιών.
Επιτυχημένη αποκομιδή και διαχείριση των απορριμάτων, εύρυθμη λειτουργία
 κοινωνικών υπηρεσιών, Παιδικών σταθμών, πολιτιστικών οργανισμών, αθλητικών
κέντρων , του προγράμματος «βοήθεια στο σπίτι», ανάπτυξη υπηρεσιών στήριξης του
πρωτογενούς τομέα,και φυσικά κοινωνική πρόνοια.
Β. Να εκμεταλλεύονται με το καλύτερο δυνατό τρόπο τις σχετικά μικρές Εθνικές και
Ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις με ταυτόχρονη μεγιστοποίηση αποτελεσμάτων.
Η εστίαση της προσοχής στην παροχή υπηρεσιών ανακουφίζει τους κοινωνικά
αδύναμους και δημιουργεί μαζί με την δράση των εθελοντικών οργανώσεων ένα
πλέγμα κοινωνικών παροχών και αλληλεγγύης απαραίτητο για την αντιμετώπιση των
συνεπειών της πανδημικής αλλά και οικονομικής κρίσης.
Τι πρέπει να γίνει: Βασικό στοιχείο αποτελεί ο σχεδιασμός με βάση τα ανταγωνιστικά
χαρακτηριστικά της ταυτότητας μιας περιοχής. Δηλαδή, πέρα από την ορθολογική
διαχείριση και την στροφή προς τις υπηρεσίες, άλλος ένας σημαντικός παράγοντας
είναι η οικοδόμηση της ταυτότητας του τόπου, επιλέγοντας το πολύ δύο άξονες,
στηριζόμενος ο κάθε δήμαρχος στη μοναδικότητα των χαρακτηριστικών του και στα
ανταγωνιστικά του πλεονεκτήματα. Και επί πλέον, παραμερίζοντας τις όποιες
στρεβλές αντιλήψεις του παρελθόντος, δημιουργεί ένα σύστημα οργάνωσης και
προβολής αυτής της ταυτότητας με κύριο στόχο να την πουλάει. Γιατί όταν ένας

τόπος πουλάει, αναπτύσσεται η οικονομία με άμεσα οικονομικά αποτελέσματα για
όλους.
Τα δημοτικά συμβούλια πρέπει να υπερβαίνουν την αποξένωσή τους από την
οικονομία και να λειτουργούν σαν μια “επιχειρηματική” μονάδα η οποία κινητοποιεί
το ανθρώπινο και υλικό κεφάλαιο μιας περιοχής για να επιτύχουν το μέγιστο δυνατό
αποτέλεσμα σε προστιθέμενη κοινωνική αξία, σε νέο κοινωνικό πλούτο, σε
εισοδήματα και απασχόληση, σε ποιότητα ζωής για τους πολίτες τους.
Με θετική διάθεση και πρόθεση για προσφορά ,με στόχο την δημιουργία ταυτότητας
της πόλης και μάλιστα της ανταγωνιστικής ταυτότητας.
Ξεφεύγοντας από την παραδοσιακή έννοια της ουδετερότητας απέναντι στους
αναπτυξιακούς άξονες. Πρέπει η πόλη να «πουλάει». Γιατί όταν «πουλάει» η πόλη
εισπράττουν οι πολίτες. Επιτυχημένη οικονομία είναι η εξειδικευμένη οικονομία !
Λίγες σκέψεις…
Το κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε το κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον που
υπάρχει σήμερα και θα το βρίσκουμε συνέχεια μπροστά μας.
1) Η δημογραφική συρρίκνωση του πληθυσμού που στα επόμενα χρόνια θα
ακουμπήσει την δημογραφική κατάρρευση.
2) Η πανδημική αλλά και η οικονομική κρίση,
και 3) Η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού που θα μπορέσει να «τρέξει» όλα τα
ζητήματα που θα απαιτηθούν στα επόμενα χρόνια.
Αυτά τα βασικά στοιχεία θα είναι η κύρια βάση των συζητήσεων για τις μελλοντικές
αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε.
Τομές για την καθημερινότητα…και όχι μόνο…
Βασικό αρχή είναι να διαχωρίσουμε τις καθημερινές απαραίτητες τομές που θα
βελτιώσουν την καθημερινότητα των δημοτών με τον σχεδιασμό κατά κανόνα να
ακολουθεί τους αναπτυξιακούς άξονες βάση ACTION PLAN.
Δημιουργία απαραίτητων υποδομών – συνθηκών: Γραφείο Δημότη, Χάρτα
πολιτισμού, Ηλεκτρονική διακυβέρνηση, Στρατηγικό σχέδιο για την έξυπνη πόλη,
Δημιουργία brand-name της πόλης αλλά και της ευρύτερης περιοχής  Ανακύκλωση
στην πηγή, κοινωνικές δράσεις και άλλες πολλές μικρές αλλά απαραίτητες αλλαγές
που θα βελτιώσουν τις καθημερινές υπηρεσίες ενώ θα δώσουν αφορμή και βάση για
τον αναπτυξιακό σχεδιασμό που θέλουμε.
Δύο αναπτυξιακοί άξονες..
Πιθανόν, ένας τόπος δεν μπορεί να είναι αποδοτικός σε όλους τους τομείς. Η περιοχή
μας είναι μια αγροτική περιοχή με ταυτόχρονη πλούσια πολιτιστική και ιστορική
κληρονομιά. Εδώ λοιπόν πρέπει να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας. Η τουριστική
ανάπτυξη με την προβολή σπουδαίων μνημείων πολιτισμού και της ιστορίας της
περιοχής από την μια πλευρά και η αγροτική οικονομία που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά
της τοπικής οικονομίας από την άλλη.
Εμφατικά θα αναφέρω πως η θεωρία της σχετικότητας όσο αφορά γενικότερες
δράσεις σε ευρεία κλίμακα, τείνουν προς την κατεύθυνση της ολιστικής προσέγγισης.
Κυρίαρχη αντίληψη επίσης αποτελεί το πλαίσιο προσέγγισης του κοινωνικού ιστού
πολύπλευρα.

Το διακύβευμα:
Ανθρωποκεντρική στρατηγική λειτουργία με ξεκάθαρο όραμα, με συγκεκριμένους
σκοπούς (objectives) με χρονοδιαγράμματα, με δράσεις, έργα με καλύτερη
αναδιανομή των πόρων, τα οποία αναλύουν το Εσωτερικό αλλά και Εξωτερικό
περιβάλλον ενός Δήμου, επικεντρώνονται στα δυνατά σημεία, στις ευκαιρίες,
προσπαθώντας να εντοπίσουν παράλληλα τις οποίες αδυναμίες (μέθοδος SWOT).
Επίσης, είναι σημαντική η γνώση σχετικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (σημεία
υπεροχής – core competencies) του δήμου στην προσπάθεια αναδιάταξης αυτών
σε συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Άλλωστε επιτυχημένο μοντέλο διοίκησης ,είναι αυτό που περιλαμβάνει στοιχεία
STRATEGY MANAGEMENT (Στρατηγικού Μάνατζμεντ) με απλά λόγια αυτό που
περιλαμβάνει το Όραμα, την Αποστολή, τη Στρατηγική και τα Σχέδια Δράσης.

Υπενθυμίζω πως οι αλλαγές συμβαίνουν στο εδώ και τώρα...
Επηρεάζουν όμως το αύριο!

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗΣ
PHARMACEUTICAL MARKETING MANAGER.

Της Ολυμπίας Λόη

Διανύουμε μια περίοδο όπου (κατ’ ανάγκη) χρησιμοποιούνται από όλα τα κράτη αυταρχικές πολιτικές οι οποίες συχνά έρχονται σε σύγκρουση με τις αρχές της δημοκρατίας και καταλύουν ατομικές ελευθερίες και κεκτημένα δικαιώματα. Ο κίνδυνος εδραίωσης και μονιμοποίησης τέτοιων καταστάσεων πάντα ελλοχεύει και η μόνη ασπίδα προστασίας της δημοκρατίας είναι ο ενεργός και ενημερωμένος πολίτης, δηλαδή ο καθένας από εμάς.

Πέρασαν οι εποχές του «δεν ήξερα», του «δεν κατάλαβα». Και αυτό το στοίχημα το κέρδισε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, με πολύ κόπο και πολιτικό κόστος,καθιερώνοντας την «Διαύγεια». Με τον πιο απλό τρόπο μπορούμε να κρίνουμε που είναι η αλήθεια και που το ψέμα.

Η σωστή ενημέρωση δεν γίνεται ούτε από αναρτήσεις ανθρώπων που συχνά δεν γνωρίζουμε στο fb, ούτε από όσα εύπεπτα κάποιοι μας σερβίρουν. Και δεν πρέπει να φτάνουμε σε εύκολους αφορισμούς των ΜΜΕ, όπως μας έχει επιβάλλει η εποχή μας, αλλά ούτε και σε «κυνήγι μαγισσών» που μας πάει σε άλλες εποχές. Υπάρχει ακόμα σοβαρή μάχιμη δημοσιογραφία και πολλοί περισσότεροι έντιμοι δημοσιογράφοι που,όμως, πολλές φορές εκβιάζονται (όπως συμβαίνει σε πολλά επαγγέλματα), με τον πιο αισχρό τρόπο,την επιβίωσή τους .

Όμως, πέρα από τον Τύπο υπάρχει και το τρέχον νομοθετικό έργο που επιβάλλεται, ευτυχώς από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να τίθεται σε διαβούλευση. Σας προκαλώ να διαβάζετε τι ψηφίζεται για όλους εμάς και θα κατανοήσετε πολλά από αυτά που συμβαίνουν. Δεν είναι δύσκολο, στην ιστοσελίδα της Βουλής αναρτώνται τα σχέδια νόμου όπου αποτυπώνεται η πορεία της χώρας, βάσει των προτεραιοτήτων που θέτει η κυβέρνηση. Η μόνη ελπίδα για αυτό τον τόπο είναι οι ενημερωμένοι πολίτες και ειδικά οι νέοι που για δεύτερη γενιά χάνουν το τρένο. Με το μέλλον μας οφείλουμε να μην παίζουμε ρωσική ρουλέτα.

Το αίτημα της κοινωνίας στις τελευταίες εκλογές ήταν να σταματήσουν τα τοξικά φαινόμενα της πόλωσης και του διχασμού. Δυστυχώς, αυτό δεν επιτεύχθηκε. Η Νέα Δημοκρατίαέχει, μάλλον, διαφορετική προσέγγιση για τη δημοκρατία. Όσο διαρκεί η πανδημία μας κατέστησε κλέφτες δεδομένων αφού η πρόσβαση δεν ήταν εφικτή. Η αδιαφάνεια της, οι διχογνωμίες και η διαχείριση πινγκ-πονγκ των ευθυνών, μας έφερε στην απόλυτη έλλειψη εμπιστοσύνης. Φταίνε οι πολίτες και όχι όλοι αλλά πάντα κάποιες ομάδες ανάλογα τη συγκυρία: οι νέοι, οι άνθρωποι του λιανεμπορίου, οι άνθρωποι της εστίασης, οι εκπαιδευτικοί, οι λοιμωξιολόγοι, οι αναρχικοί, η αντιπολίτευση. Ποτέ δεν φταίει η κυβέρνηση!

Και τώρα που έρχονται τα σκούρα, η κυβέρνηση που φθείρεται ψάχνει για αντιπάλους και πολιτικούς συνενόχους κινούμενη σε ένα χρόνο μέλλοντα, σε ένα χρόνο προεκλογικό άσχετα με τη χρονική στιγμή που θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Με δοκιμασμένο όπλο την πόλωση επιλέγει τον ΣΥΡΙΖΑ ως αντίπαλο αφού αυτός συνεχώς καθηλώνεται. Όμως δε σταματά εκεί και το αμέσως επόμενο διάστημα έχουμε να δούμε πολλά αφού θα πρέπει να φιμώσει κάθε φωνή λογικής με οποιοδήποτε τρόπο. Και αν δεν φέρνει τη φωνή της λογικής στα νερά της μπορεί ανά πάσα στιγμή να πριμοδοτήσει τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσειςδημιουργώντας τους κατάλληλους συνένοχους προκειμένου να κερδίσει το στοίχημα: Να διαχειριστεί το σχεδιασμό της επόμενης μέρας για τη χώρα, υπονομεύοντας το μέλλον της αφού τα παιδιά από τις γαλάζιες λίστες ετοιμάζονται για «επιδρομή» στο κράτος. Απλά θα χρειαστεί να διευρύνει λίγο τη μοιρασιά.

*Η Ολυμπία Λόη είναι αρχιτέκτονας -μηχανικός, αναπληρώτρια Γραμματέας Τουρισμού του Κινήματος Αλλαγής.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE