Μια σημαντική έκθεση ζωγραφικής βρίσκεται σε εξέλιξη  στο χώρο του ΠΟΛΥΕΔΡΟΥ. Με  τον τίτλο «Αναδρομή»  παρουσιάζονται  (από  3 Ιουλίου  μέχρι  29 Ιουλίου 2010)  50 έργα του  Νίκου Πρέσσα  από την περίοδο του Παρισιού  που δεν είχαν  εκτεθεί στην Ελλάδα. Πρόκειται για την  πιο ώριμη και δημιουργική καλλιτεχνική περίοδο  του σημαντικού Πατρινού ζωγράφου.

Τότε που μέσα στην πρωτεύουσα  του ευρωπαϊκού πολιτισμού  συμμετείχε  στα πρωτοποριακά ρεύματα της κινητικής και χειρονομιακής ζωγραφικής,  ενός κινήματος που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ, αλλά ωρίμασε και έγινε κλασσικό  στην καρδιά της Ευρώπης.

Οι ζωγράφοι που εγκαινίασαν την νέα αντίληψη, ότι δηλαδή τα εκφραστικά μέσα της ζωγραφικής  χωρίς να αναπαριστάνουν κάτι γνωστό και οικείο, μπορούν να δημιουργήσουν εικόνες – σύμβολα με πολλαπλές σημασίες,  ήταν ο Καντίνσκι , ο Μάλεβιτς και ο Μόντριαν.  Δημιούργησαν λοιπόν μια ζωγραφική γλώσσα με συμβολικό χαρακτήρα,  προέβαλλαν την υποκειμενικότητα του καλλιτέχνη και κατέθεσαν με τον τρόπο τους ο καθένας την κριτική του άποψη για τον κόσμο.

Η ζωγραφική αυτή γλώσσα καλλιέργησε δύο  αντιπροσωπευτικές  εκδοχές:
Τον  Αφηρημένο Εξπρεσιονισμό που  παρουσιάστηκε στην Αμερική  και έδωσε έμφαση στον αυθορμητισμό της έκφρασης.

Την  χειρονομιακή (και κινητική)  τέχνη  που, όπως είπαμε, αν  και ξεκίνησε από τις ΗΠΑ,  ωρίμασε και έγινε κλασσική  στην καρδιά της Ευρώπης.

Αν τα έργα των  εξπρεσιονιστών  διακρίνονται για τις καθαρές χρωματικές αντιθέσεις, το δυναμισμό της φόρμας, τη δράση στην θεματολογία και εκφράζουν την ψυχή του δημιουργού στον ταραγμένο κόσμο που τον περιβάλει, η  κίνηση και η χειρονομία κατά τη διαδικασία δημιουργίας του ζωγραφικού έργου, η γραμμή και το χρώμα σε κίνηση,  εκφράζουν   επί πρόσθετα  τη  βούλησή του να αλλάξει την τάξη του κόσμου .

 

Τη δεκαετία του 1960, δημιουργείται και ο όρος «Οπ Άρτ» ο οποίος αναφέρεται σε οπτικές ψευδαισθήσεις που προκαλούνται σκόπιμα από τα εικαστικά έργα αλλά και το  λυρικό κίνημα της Οπτικής Ποίησης στο οποίο θα αναφερθούμε στη συνέχεια.

Ο Πατρινός ζωγράφος Νίκος Πρέσσας (1952) σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας  και συνέχισε  στη Γαλλία όπου και έζησε μέχρι το 1995.

(Ecole Nationale Supereure des Beaux Arts και Μaitrise d’ Esthetique στο Universite Paris I Pantheon-Sorbonne).
Από την ηλικία των 14 μελέτησε και στην συνέχεια άσκησε την τέχνη της αγιογραφίας δίπλα στον πατερα του Ανδρέα Πρέσσα και κατόπιν στα εργαστήρια του Κ. Ξυνοπουλου  και του Γιώργου Μαυροείδη.

Από το 1997 μέχρι το 2019 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Πατρών, στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Αισθητική Αγωγή. Επίσης δίδαξε ζωγραφική στο Εικαστικό Εργαστήρι του Δήμου Πατρέων, την χρονική περίοδο 2014-2017.

Όπως σημειώνει ο Δημήτρης Ζαχαράτος  στο σημείωμα της έκθεσης του Ν. Πρέσσα,

«Στη ζωγραφική της κίνησης και της χειρονομίας  πέρα από το έργο καταγράφονται και οι παλμοί του καλλιτέχνη. Γίνεται στάλκερ για εμάς, τον παρακολουθούμε στιγμή τη στιγμή, βήμα το βήμα – αν και δεν είναι σίγουρος πού κατευθύνεται. Αλλά οπωσδήποτε θα μας πάει ως εκεί, για να μας εγκαταλείψει μονάχους μας στο τοπίο». Και συνεχίζει:

«Θυμάμαι το Νίκο Πρέσσα να ζωγραφίζει, τον έχω παρακολουθήσει στις τελετές της χειρονομιακής ζωγραφικής, είδα πόσο δύσκολο είναι να αποφασίσει πότε να σταματήσει. Άλλοτε στριφογυρίζει γύρω από το τελάρο, άλλοτε στρέφει το ίδιο το τελάρο, άλλες φορές κάθεται και κεντάει χωρίς βιασύνη με τα κραγιόνια του σε μια άχρονη συνθήκη. Αόρατες πτυχώσεις μάτριξ που αναδύονται αλλά δεν μένουν πάντα εκεί, όπως και συ που δεν μπορείς να συγκεντρωθείς όσο θέλεις στον πίνακα, αλλά θα γυρίσεις, είσαι σίγουρος».

Ο Νίκος Πρέσσας από νεαρή ηλικία έδειξε το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα του. Ο δρόμος της τέχνης ήταν η φυσική του στάση και έκφραση  να τοποθετηθεί κριτικά  στον κόσμο και στην  σκληρή κοινωνία της κυνικότητας. Και ο προσωπικός του δρόμος στη διαρκή  αναζήτηση για κάτι καθαρό και αυθεντικό.
Γι αυτό και είναι ενδιαφέρουσες, κάποιες και  σαγηνευτικές,  οι μεγάλες  συνθέσεις που παρουσιάζει. Με  ένταση της γραμμής,  με  χρωματική λιτότητα  και ζωντανή την εναγώνια έρευνα προκειμένου  να αποκαταστήσει την χαμένη τάξη του κόσμου.
 

Παρ’ ότι  από  νεαρή   ηλικία  μελέτησε και στη συνέχεια άσκησε τη  βυζαντινή αγιογραφία,   η προσωπική του έρευνα  και αναζήτηση  τον οδήγησαν στα σύγχρονα μοντέρνα κινήματα. Και   αποφάσισε με τόλμη και θάρρος  να συνομιλήσει και να αναμετρηθεί μαζί τους. Έτσι, έκανε την προσωπική του επανάσταση και τράβηξε το δικό του μοντέρνο ευρωπαϊκό δρόμο της συμβολικής ζωγραφικής. Και το έκανε με επιτυχία αν δούμε τις πολλές εκθέσεις του στη Γαλλική πρωτεύουσα (1984, 1986, 1992,1993).


Είναι  ενδιαφέρουσα  η καλλιτεχνική πορεία των σημαντικών Πατρινών ζωγράφων  αυτής της ηλικίας. Οι ομήλικοί του  ζωγράφοι  Γιώργος  Μπογδανόπουλος (1951) και Κώστας  Παπατριανταφυλλόπουλος (1951) παρά τις κοινές  σπουδές στην ΑΣΚΤ  (με τον Ν. Πρέσσα)  οδηγήθηκαν, εξέφρασαν  και συνεχίζουν να εκφράζουν μια ελληνικότροπη ζωγραφική, ψάχνοντας το ελληνικό και ιθαγενές ιδεώδες.

Αντίθετα ο τέταρτος της γενιάς τους, ο  Στάθης Χρυσικόπουλος (1945), που μαθήτευσε κοντά στο ζωγράφο Σπύρο Σώκαρη και σπούδασε  στη Φλωρεντία (αρχιτεκτονική και ζωγραφική)  εμπνεύστηκε και εκφράζει το κίνημα της Οπτικής Ποίησης: Μιας  πιο λυρικής εκδοχής του κινήματος της συμβολικής ζωγραφικής.

Στην πόλη μας δεν έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθούμε συχνά τέτοιες εκθέσεις σε αριθμό πινάκων,  θεματική και  υψηλή ποιότητα.

Οι 50 πίνακες χωροθετημένοι  με την πείρα  και τη σοφία της Όλγας Νικολοπούλου  στον κλασσικό χώρο του Πολύεδρου, αναδεικνύουν ένα σημαντικό καλλιτεχνικό γεγονός και   μια δημιουργική εποχή ενός δικού μας καλλιτέχνη. Ενός ζωγράφου με ευρωπαϊκή  πορεία που, αν είχε παραμείνει στο Παρίσι (δεν είχε επιστρέψει στην Πάτρα και στο Πανεπιστήμιο), θα είχε σίγουρα  μια  σημαντική διεθνή αναγνώριση στο κίνημα της συμβολικής ζωγραφικής.

 Δυναμική και ιδιαίτερα επιτυχημένη είναι η καλοκαιρινή περιοδεία του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας με το ΑΡΜΑ ΘΕΣΠΙΔΟΣ και την Γκόλφω του Σ. Περεσιάδη.

Μετά την πρώτη παράσταση του Άρματος για το Καλοκαίρι 2020 στο εκπληκτικής ομορφιάς ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΙΓΕΙΡΑΣ, ακολούθησαν καθημερινές παραστάσεις σε γειτονιές και χωριά του Δήμου και την Περιφέρεια.

Στη Χαλανδρίτσα του Δήμου Ερυμάνθου, παραβρέθηκε μεταξύ άλλων ο Δήμαρχος Θεόδωρος Μπαρής και στη Ζαχάρω η αντιδήμαρχος Δ. Σκαλτσά καθώς και η υπεύθυνη πολιτισμού Α. Ζήρου.

Οι θεατές χειροκρότησαν θερμά και εκδήλωσαν τον θαυμασμό τους για την ιδιαίτερη παράσταση.

Μεγάλη ήταν και η συγκίνηση των θεατών για τη σκηνοθετική προσέγγιση και την υποκριτική απόδοση των ηθοποιών.

Οι παραστάσεις πραγματοποιήθηκαν συνεργασία με την ΠΕΔΔΕ , με ελεύθερη είσοδο.

Στη συνέχεια της θεατρικής διαδρομής του Άρματος στα Άνω Συχαινά, στο Άνω Καστρίτσι, στο Γομοστό και την Κατασκήνωση των Κ. Συχαινών, οι θεατές απόλαυσαν την παράσταση και ευχαρίστησαν το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας για την προσφορά του.

Η πορεία συνεχίζεται καθημερινά σε κοντινούς και μακρινούς προορισμούς.

Η δεύτερη τοιχογραφία στο πλαίσιο του 5ου Διεθνούς Street Art Φεστιβάλ Πάτρας | ArtWalk 5 ξεκινά το Σάββατο 25 Ιουλίου, στην οδό Βορείου Ηπείρου 30 στην Πάτρα από την καλλιτεχνική ομάδα της street art, NSN997.

Οι NSN997 αποτελούν μία κολεκτίβα street artist από την Ισπανία, οι οποίοι, μέσα στο επόμενο διάστημα, θα δημιουργήσουν μία ξεχωριστή και εντυπωσιακή τοιχογραφία στον αστικό ιστό της Πάτρας.

Η αγάπη για την τέχνη του graffiti αποτέλεσε την αφορμή για τη δημιουργία της κολεκτίβας NSN997 και, στη συνέχεια, αυτή επηρέασε τις επαγγελματικές διαδρομές όλων των μελών της, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στους τομείς της εικόνας και της επικοινωνίας, ο καθένας διαθέτοντας τα δικά του χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Έχοντας περιπλανηθεί καλλιτεχνικά σε σημαντικές πόλεις όλο τον κόσμο- με τη Νάπολη, το Μιλάνο, τη Ρώμη, τη Βενετία, τη Βαρκελώνη και το Σάο Πάολο να είναι μερικές από αυτές-, πλέον έχουν σαν έδρα τους τη Μαδρίτη της Ισπανίας.

Η πληθώρα εμπειριών, η «επιμονή» για συνεργατική δημιουργία και η έμπνευση από τις διάφορες εκφάνσεις της καλλιτεχνικής δημιουργίας, όπως το σχέδιο, η ζωγραφική, η τυπογραφία, τα γραφικά, το illustration, η μουσική, τα κόμικς και η street art, δίνουν στα έργα των NSN997 αυτή την ξεχωριστή αισθητική και την αίσθηση ότι κάθε τοιχογραφία τους αποτελεί προϊόν εκτεταμένης έρευνας πάνω σε ξεχωριστές κάθε φορά θεματικές.

Το Υπουργείο Πολιτισμού, θεσπίζει βραβείο με το όνομα της Χρύσας Σπηλιώτη, δύο χρόνια μετά τον άδικο θάνατό της, στη φονική φωτιά στο Μάτι.

Την είδηση έκανε γνωστή, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Πόσταρε μερικές φωτογραφίες της ηθοποιού και έγραψε χαρακτηριστικά στη λεζάντα του:

«2 χρόνια από την τραγωδία στο ΜΑΤΙ όπου χάθηκαν τόσοι άνθρωποι από την απρονοησία της εξουσίας, την έλλειψη κάθε προγραμματισμού από όλες τις κυβερνήσεις, από το ωχ αδερφέ του λαού, που χτίζει όπως να ΄ναι αρκεί να κάνει το κέφι του... 2 χρόνια από τότε που χάθηκε μαζί με τον εξαίρετο σύντροφό της Δημήτρη Τουρναβίτη η πολύτιμη φίλη μου ΧΡΥΣΑ ΣΠΗΛΙΩΤΗ μαζί με όλους τους αδικοχαμένους άλλους... Πολύς πόνος.. Το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ θεσπίζει και μπράβο του, θεατρικό βραβειο με το όνομά της για να την τιμήσει...

ΧΡΥΣΑ ΜΟΥ θα σε θυμάμαι πάντα.... Και θα σ΄αγαπάω όπως τότε που ξεκινούσαμε μαζιί το 79 παίζοντας το προς ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΙΝ του ΤΕΝΕΣΥ ΟΥΙΛΙΑΜΣ στο ΑΣΚΗΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΣ....», έγραψε ο ηθοποιός.

Πράσινο φως, φαίνεται για την αναγκαία, εδώ και πολλά χρόνια, αποκατάσταση του Δημοτικού Θεάτρου "Απόλλων" της Πάτρας, ενός από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς της πόλης.

Ομόφωνα, ήταν χθες έγκριση του Δημοτικού Συμβουλίου της σύναψης Προγραμματικής Σύμβασης Πολιτισμικής Ανάπτυξης μεταξύ Δήμου Πατρέων, Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Το έργο χρηματοδοτείται με το ενδεικτικό ποσό των 12.791.126,71€ από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Δυτική Ελλάδα 2014 -2020» της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και αναμένεται όχι μόνο να αλλάξει την εικόνα του κτηρίου - στολίδι της Πάτρας με την υπογραφή του Τσίλερ, αλλά και να αποκαταστήσει κάποια χρόνια προβλήματά του, όπως αυτό της στατικότητας.

Σκοπός του έργου είναι η αποκατάσταση και η επαναλειτουργία του Θεάτρου "Απόλλων" επιφάνειας περίπου 2.133 μ2 κυρίως ως ενεργή θεατρική σκηνή της πόλης και δευτερευόντως ως χώρος συναυλιών ή μουσική σκηνή. Οι επεμβάσεις θα πραγματοποιηθούν με γνώμονα τον σεβασμό στην ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του θεάτρου, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο που προστατεύεται από τις διατάξεις του Ν. 3028/2002.

Στις επεμβάσεις αποκατάστασης περιλαμβάνεται η συντήρηση του θεάτρου, η τυχόν ενίσχυση του φέροντος οργανισμού και ο εκσυγχρονισμός του, με σύγχρονα συστήματα πυρασφάλειας, φωτισμού, ήχου, Η/Μ εγκαταστάσεων, σκηνή, νέα καθίσματα, επενδύσεις κ.λπ. για τη φιλοξενία θεατρικών παραστάσεων. Χώροι του Μεγάρου Λόγου και Τέχνης (επιφάνειας περίπου 520 μ2), το οποίο είναι όμορο με το Θέατρο και ιδιοκτησίας επίσης του Δήμου Πατρέων, θα φιλοξενήσουν συνοδές απαραίτητες λειτουργίες του θεάτρου».

Στην προγραμματική σύμβαση αναφέρεται ότι το έργο χρηματοδοτείται με το ενδεικτικό ποσό των 12.791.126,71€ από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Δυτική Ελλάδα 2014 -2020» και από πλευράς Δήμου προτείνεται να συμμετέχει στην Επιτροπή παρακολούθησης των εργασιών ως κύριο μέλος τον κ. Χρήστο Κορδά, Αντιδήμαρχο Αρχιτεκτονικού Έργου - Η/Μ και Έργων Υποδομής, με αναπληρωτή του τον κ. Νικόλαο Ασπράγγαθο, Αντιδήμαρχο Προγραμματισμού, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Μελετών Έργων Πρασίνου, Καθαριότητας Ανακύκλωσης και Μηχανολογικού Εξοπλισμού.

Τη λειτουργική επανάχρησή του θεάτρου εισηγήθηκε ο Αντιδήμαρχος Αρχιτεκτονικού Έργου, Χρήστος Κορδάς.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE