H δωρεάν παραχώρηση στο Δήμο της Πάτρας των μουσικών οργάνων με τα οποία πορεύτηκε σε όλη τη διαδρομή του ο αείμνηστος πατρινός ρεμπέτης Μπάμπης Γκολές, αποτέλεσε το θέμα της  συνάντησης που είχε η πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Κατερίνα Γεροπαναγιώτη - Θεοδωρακοπούλου με την αδελφή του Θεανώ Γκολέ. Η διαδικασία βρίσκεται στο τελικό στάδιο.

Η παραχώρηση των μουσικών οργάνων με τα οποία « συνοδοιπόρησε» από τα πρώτα του βήματα στη μουσική και το τραγούδι, μέχρι το τέλος της ζωής του ο Μπάμπης Γκολές, θα αποτελέσει την αφετηρία, προκειμένου ο Δήμος της Πάτρας, όπως ήδη έχει δηλώσει ο Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης, να προχωρήσει στη δημιουργία ενός χώρου, στο οποίο θα φιλοξενούνται τόσο αυτά όσο και άλλα προσωπικά του αντικείμενα  .

Στόχος της Δημοτικής Αρχής και του Πολιτιστικού Οργανισμού είναι, όταν πραγματοποιηθεί η μετατροπή των παλαιών Σφαγείων σε χώρο πολιτισμού, να γίνει εκεί ο χώρος, στον οποίο θα βρουν μόνιμη «στέγη» μουσικά όργανα, δίσκοι και προσωπικά αντικείμενα του Μπάμπη Γκολέ. 

Το κόμικ «Teacherrific» του Διονύση Φάκου θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2019 στις 8.00 μ.μ. στον νέο χώρο των εκδόσεων «Το Δόντι» (Καραϊσκάκη 147, Πάτρα). Το βιβλίο θα παρουσιάσει η Μαριετίνα Βαρβαρίγου, μέλος Θεατρικής Ομάδας Πανεπιστημίου Πατρών.

Λίγα λόγια για το βιβλίο: Όταν ο κομίστας Διονύσης Φάκος κυκλοφόρησε πριν λίγα χρόνια σε ιδιωτική έκδοση το πρώτο «Teacherrific», με τις περιπέτειες ενός καθηγητή εικαστικών στο σχολείο, όλοι όσοι το διάβασαν αναζητούσαν τη συνέχεια. Ήρθε η ώρα της λοιπόν. Το νέο «Teacherrific» με καινούριες περιπέτειες του καθηγητή και με μια επιλογή από τις παλιότερες, κυκλοφόρησε και ήδη τόσο ο πρωταγωνιστής του όσο και οι μαθητές του έχουν φανατικούς θαυμαστές. 

Ο Διονύσης Φάκος είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών και εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ζει στην Πάτρα. Το «Teacherrific» είναι το τρίτο του κόμικ που κυκλοφορεί από το «Δόντι» Έχουν προηγηθεί τα «London» (2017) και «Transylvania» (2018).

Την Δευτέρα 4.11.2019 η Κινηματογραφική Λέσχη της Πάτρας θα προβάλλει στα Odeon Veso Mare, στις 18.00, στις 20.15 & στις 22.30 την ταινία «Συνώνυμα» παραγωγής 2019 που στην Αθήνα βγήκε πριν μόλις 2 εβδομάδες στις 17 Οκτωβρίου 2019.

Όπως αναφέρει η πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας Ελένη Δάσιου, πρόκειται για την πιο μοντέρνα, η αντισυμβατική ταινία της χρονιάς!

Χρυσή Άρκτος στο Βερολίνο για μια σπαρακτική κραυγή υπαρξιακής απόγνωσης, γεμάτη κινηματογραφική ένταση κι ερμηνευτικό πάθος. Η αναπαράσταση μιας σπασμωδικής φυγής προς το ανέφικτο. Μπορείς να αποκοπείς από τις ρίζες σου;

Ο Γιοάβ καταφθάνει στο Παρίσι από το Ισραήλ όντας αποφασισμένος να κόψει κάθε δεσμό με τη χώρα του. Αρνούμενος να μιλήσει εβραϊκά, προσπαθεί με τη βοήθεια ενός γαλλικού λεξικού να επινοήσει μια καινούργια ταυτότητα για τον εαυτό του.

 ΣΥΝΩΝΥΜΑ – SYNONYMS

    Σκηνοθεσία:  Nadav Lapid
    Σενάριο: Nadav Lapid, Haim Lapid.
    Ηθοποιοί: Tom Mercier, Quentin Dolmaire, Louise Chevillotte.
    Φωτογραφία: Shai Goldman
    Μοντάζ: Era Lapid, Francois Gedigier, Neta Braun.
    Χώρα: Γαλλία, Ισραήλ, Γερμανία (Έγχρωμη)
    Διάρκεια: 123 λεπτά.

Διακρίσεις:

Berlin International Film Festival 2019, 2 Βραβεία: Χρυσή Άρκτος και Fipresci

11 Υποψηφιότητες

Η πανάξια Χρυσή Άρκτος του φετινού Φεστιβάλ Βερολίνου διηγείται την ιστορία ενός εξεγερμένου νεαρού Ισραηλινού ο οποίος ταξιδεύει στο Παρίσι με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Θα μπορέσει όμως να ενσωματωθεί στην εκεί πραγματικότητα ή θα καταλήξει ξένος σε έναν άγνωστο τόπο που αδυνατεί να τον δεχτεί; Με μια εκρηκτική ερμηνεία από τον πρωτοεμφανιζόμενο Τομ Μερσιέ, ο πιο πολυσυζητημένος νέος σκηνοθέτης του Ισραήλ παραδίδει ένα θαρραλέο και αντισυμβατικό φιλμ, από εκείνα που δικαιολογούν με το παραπάνω τα μεγάλα βραβεία που κερδίζουν. (aiff – Νύχτες Πρεμιέρας 2019)

Το «Synonyms» του 44χρονου Ναντάβ Λαπίντ είναι ο άξιος νικητής της φετινής Χρυσής Άρκτου.

Η αναπαράσταση μιας σπασμωδικής φυγής προς το ανέφικτο. Μπορείς να αποκοπείς από τις ρίζες σου;

Η ταινία υιοθετεί έναν στιλιστικά ατίθασο χαρακτήρα που αντανακλά αφηγηματικά και αισθητικά τις ψυχολογικές διακυμάνσεις και την έκρυθμη σωματικότητα του κεντρικού ήρωα.

Ο φετινός κάτοχος της Χρυσής Άρκτου στο Φεστιβάλ Βερολίνου είναι ο πιο πολυσυζητημένος νέος δημιουργός της χώρας του. Όπως και ο πρωταγωνιστής της ταινίας, εγκατέλειψε κι αυτός το Ισραήλ με προορισμό το Παρίσι, σε αναζήτηση του οξυγόνου μιας καλύτερης ζωής. Μέρος των αναμνήσεών του πέρασε στο καινούργιο του φιλμ, το περιπετειώδες υπαρξιακό χρονικό ενός ξένου που εξερευνά ουτοπίες σε έναν άγνωστο τόπο που αδυνατεί να τον δεχτεί.

Τον νεαρό Γιοάβ υποδύεται ένας εκρηκτικός πρωτοεμφανιζόμενος γεμάτος απρόσμενες ερμηνευτικές χροιές Τομ Μερσιέ, σφραγίζοντας με την παροξυσμική παρουσία του το σκιαγράφημα ενός εξεγερμένου νεαρού που τρέχει να κρυφτεί από δαίμονες που ενδέχεται να είναι αποκλειστικά δικοί του. Ο σκηνοθέτης κινηματογραφεί τα παραπάνω αυτόματα, παρορμητικά, κινούμενος αριστοτεχνικά μεταξύ κωμικού και τραγικού και παραδίδοντας ένα θαρραλέο και αντισυμβατικό φιλμ, από εκείνα που δικαιολογούν με το παραπάνω τα μεγάλα βραβεία που κερδίζουν. – Λουκάς Κατσίκας

Το μεγαλύτερο έπαθλο του 69ου Φεστιβάλ Βερολίνου απονεμήθηκε σε μια αντισυμβατική ταινία που βρίθει ιδεών, παίρνει ρίσκα, αγκαλιάζει τις ατέλειες μαζί με τις αρετές της και συστήνει έναν πρωτοεμφανιζόμενο ηθοποιό-αποκάλυψη. Μπράβο στη Ζιλιέτ Μπινός και την επιτροπή της για την επιλογή!

Ο φετινός κάτοχος της ύψιστης διάκρισης ενός από τα κραταιά κινηματογραφικά φεστιβάλ στον κόσμο είναι ένας 43χρονος σκηνοθέτης από το Τελ Αβίβ ο οποίος αποτελεί τον πιο πολυσυζητημένο νέο δημιουργό της χώρας του, πλάι στον Σάμουελ Μαόζ του «Foxtrot».

Όπως και ο πρωταγωνιστής της ταινίας, έτσι κι εκείνος εγκατέλειψε κάποια στιγμή το Ισραήλ με προορισμό το Παρίσι, σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής μακριά από το ασφυκτικό κατεστημένο της χώρας του. Μέρος των αναμνήσεών του πέρασε στο καινούργιο του φιλμ, δίνοντας σε σημεία την εντύπωση ότι το «Synonyms» είναι μια θυμωμένη πολεμική ή μια χειρονομία αγανάκτησης αποτυπωμένη σε φιλμ. Μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει, ωστόσο, το περιπετειώδες υπαρξιακό χρονικό ενός ξένου που εξερευνά ουτοπίες σε έναν άγνωστο τόπο ο οποίος αδυνατεί να τον δεχτεί.

Το «Synonyms» δεν είναι, παρ’ όλα αυτά, ένα συμβατικό δράμα, εξ ου και γιατί τα μέλη της (έξυπνης, προφανώς) κριτικής επιτροπής αποφάσισαν να του απονείμουν τη φετινή Χρυσή Άρκτο έναντι «ασφαλέστερων» επιλογών στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βερολίνου. Η ταινία μοιάζει πηγαία, δεν αισθάνεται υποχρεωμένη να εξηγεί τα πάντα και υιοθετεί έναν στιλιστικά ατίθασο χαρακτήρα που αντανακλά αφηγηματικά και αισθητικά τις ψυχολογικές διακυμάνσεις και την έκρυθμη σωματικότητα του κεντρικού ήρωα, έτσι αυθόρμητα και σχεδόν ψυχωτικά όπως ξεχύνεται στους δρόμους ενός ελάχιστα τουριστικού Παρισιού, φορώντας διαρκώς το ίδιο μουσταρδί παλτό, σαν πανοπλία που καλείται να κουβαλήσει.

Ο νεαρός Γιοάβ (τον υποδύεται ένας εκρηκτικός πρωτοεμφανιζόμενος, ο φωτογενής και γεμάτος απρόσμενες ερμηνευτικές χροιές Τομ Μερσιέ) αποτελεί ένα κινούμενο μυστήριο. Η συμπεριφορά του, σχιζοειδής και συχνά ανεξήγητη, προδίδει ψυχοσυναισθηματική αστάθεια για όσους βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα. Φτάνει στο Παρίσι σαν κυνηγημένος. Αφήνει πίσω του ένα στρατιωτικό παρελθόν που του φόρτωσε κατάλοιπα και μια χώρα την οποία δηλώνει πως μισεί. Αρνείται να μιλήσει Εβραϊκά, αποστηθίζοντας με μανία λήμματα από ένα φορητό λεξικό της γαλλικής γλώσσας. Αντιδρά σπασμωδικά όταν οι λιγοστές επαφές με συμπατριώτες του ξυπνούν μιλιταριστικές μνήμες που πιθανότατα τον έστειλαν μακριά από την πατρίδα του. Αποφεύγει να δει τον πατέρα του, όταν εκείνος τον αιφνιδιάζει με την επίσκεψή του. Σαμποτάρει μια δουλειά που βρίσκει, στην Ισραηλινή πρεσβεία, όταν αντιδρά στους στρυφνούς κανόνες της. Μοναδικοί άνθρωποι που φαίνεται να τον καταλαβαίνουν είναι οι ευεργέτες του: ένα εύπορο νεαρό ζευγάρι που μοιάζει ηθελημένα εξεζητημένο και στερεότυπο και το οποίο τον σώζει όταν τα ελάχιστα υπάρχοντά του χάνονται. Κι εκείνοι, όμως, αποδεικνύεται ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θέλουν κάτι από αυτόν.

Το μόνο πράγμα που έχει να διαθέσει, ωστόσο, ο Γιοάβ, είναι το καλογυμνασμένο του σώμα, μια χούφτα ιστορίες που προτίθεται ευχαρίστως να μοιραστεί και η σφοδρή επιθυμία του να βρει ένα μέρος στο οποίο να ανήκει με τους δικούς του όρους. Έστω κι αν η σκιά της χώρας που άφησε πίσω τον ακολουθεί διαρκώς, ακόμη κι όταν συνειδητοποιήσει τη ματαιότητα της απόδρασής του προς μια ιδεατή πραγματικότητα που απλούστατα δεν υπάρχει.

Τα «Συνώνυμα» είναι η αναπαράσταση μιας σπασμωδικής φυγής προς το ανέφικτο. Είναι η επιθυμία μιας νέας αρχής σε πείσμα όσων επιτάσσει η καταγωγή και η εθνικότητα. Είναι, τέλος, το σκιαγράφημα ενός εξεγερμένου νεαρού που τρέχει να κρυφτεί από δαίμονες οι οποίοι ενδέχεται να είναι αποκλειστικά δικοί του. Ο σκηνοθέτης κινηματογραφεί τα παραπάνω αυτόματα, παρορμητικά. Τα πλάνα του εναλλάσσονται με νεύρο και παραμένουν απρόβλεπτα, οι σκηνές του κρύβουν ιδιορρυθμίες και ελλείψεις, η διήγηση αφήνει αναπάντητα ερωτηματικά, η διάθεση πηγαινοέρχεται απροειδοποίητα μεταξύ κωμικού και τραγικού.

Το μόνο στο οποίο πιστεύει ο Λαπίντ είναι στον ήρωά του. Στις αστάθειες, τις κυκλοθυμίες και τις πλάνες του. Εκείνες που θα σημάνουν και τη διάψευσή του, σε ένα πικρό φινάλε που βεβαιώνει ότι μερικές φορές η συνθήκη από την οποία αγωνιούμε να ξεφύγουμε δεν βρίσκεται κάπου εκεί έξω, αλλά μέσα μας. Είναι κατάλοιπο των βιωμάτων μας, σύνολο των χαρακτηριστικών που σχηματίζουν την ταυτότητά μας και μάλλον αναπόφευκτο πεπρωμένο μας. -Από τον Λουκά Κατσίκα

Ο νεαρός Γιοάβ καταφθάνει στο Παρίσι από το Ισραήλ, όντας αποφασισμένος να κόψει κάθε δεσμό με τη χώρα του. Χαμένος στη μεγαλούπολη, θα βρεθεί υπό την προστασία ενός πλουσιόπαιδου και της φιλενάδας του, οι οποίοι θα τον περιθάλψουν γοητευμένοι από την ωμή ειλικρίνεια, την αποφασιστικότητα και την ασυμβίβαστη φιλοσοφία του. Διότι ο Γιοάβ, αρνούμενος πεισματικά να μιλήσει εβραϊκά, προσπαθεί με τη βοήθεια ενός γαλλικού λεξικού να επινοήσει μια καινούργια ταυτότητα για τον εαυτό του.

Μπορείς να αποκοπείς από τις ρίζες σου; Μπορείς να ξεχάσεις τη γλώσσα σου και να διαγράψεις το παρελθόν σου; Η αναπόφευκτη αρνητική απάντηση γίνεται εδώ μια σπαρακτική κραυγή υπαρξιακής απόγνωσης, ξεπερνώντας τα προβλέψιμα στερεότυπα του μεθοδικά απλοποιημένου συμπεράσματος. Καθώς ο Γιοάβ παλεύει με τις λέξεις, τα συνώνυμα και τις ακριβείς έννοιές τους, οι εικόνες του Λαπίντ αποτυπώνουν με πυρετώδη ένταση την αποσπασματική, θολή αντίληψή του για την πραγματικότητα που τον περιβάλλει.

Όχι χωρίς αφηγηματική επιτήδευση (το φιλμ γνωρίζει καλά τη «σπουδαιότητά» του), αλλά με ένα ρεαλισμό γεμάτο ρωγμές: σουρεαλιστικά χιουμοριστικές σεκάνς, απότομες αλλαγές ύφους, διαρκής υπόγειος σαρκασμός. Δεν είναι μόνο η αυστηρή, μιλιταριστική εικόνα του Ισραήλ που πλήττεται, είναι και τα παριζιάνικα στερεότυπα, τα οποία διακωμωδούνται με τρόπο αναρχικό, απρόβλεπτο (αλά νουβέλ βαγκ) από τη μία και με μια ντοκιμαντερίστικη ειλικρίνεια από την άλλη. Ισορροπώντας έντεχνα ανάμεσά τους, ο πρωτοεμφανιζόμενος 26χρονος Τομ Μερσιέ έγινε συνώνυμο του ερμηνευτικού πάθους και υπήρξε καθοριστικός στο να αποσπάσει η ταινία τη Χρυσή Άρκτο και το βραβείο κριτικών στο Βερολίνο. -Χρήστος  Μήτσης.

Ο Nadav Lapid  είναι Ισραηλινός σεναριογράφος και σκηνοθέτης, γεννημένος το 1975 στο Τελ Αβίβ, Ισραήλ. Σπούδασε Φιλοσοφία και μετά την στρατιωτική του θητεία μετοίκησε στο Παρίσι. Επέστρεψε στο Ισραήλ για να σπουδάσει Κινηματογράφο. Με το ντεμπούτο του («Ο Αστυνόμος», 2011) κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής στο Λοκάρνο. Τιμημένος στην Γαλλία ως Ιππότης των Γραμμάτων και των Τεχνών.  Για τις ταινίες του έχει κερδίσει 16 Βραβεία και 31 Υποψηφιότητες σε διάφορα φεστιβάλ.

Φιλμογραφία:  2019 Synonymes, 2016 Myomano Shel Tzlam Hatonot (Short), 2015 Lama? (Short), 2014 Love Letter to Cinema, 2014 Haganenet, 2013 Footsteps in Jerusalem (Documentary), 2011 Ο αστυνόμος, 2006 Ha-Chavera Shell Emile, 2005 Kvish (Short), 2003 Proyect Gvul (documentary short).

 

Η Παιδική Σκηνή του ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ, με την πολυετή πείρα των 15 χρόνων, στο χώρο του παιδικού θεάματος,
παρουσιάζει για τη χειμερινή σεζόν 2019-2020, τη Θεατρική Παράσταση<< Ο ΑΛΑΝΤΙΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΛΥΧΝΑΡΙ >>, στην Πάτρα στις 10 Νοεμβρίου, στο θέατρο Πάνθεον.

Αξιοσημείωτο είναι οτι η παράσταση κάνει την ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑ στην ΠΑΤΡΑ και στη συνέχεια θα ταξιδέψει σε όλη την ΕΛΛΑΔΑ!

Κάνει το κλασικό ανατολίτικο παραμύθι της Χαλιμάς, να μας ταξιδεύει στην ονειρική Βαγδάτη.

Ένας μοχθηρός Μάγος και ένα Μαγικό Λυχνάρι, μπλέκουν σε μία περιπέτεια με πολύ γέλιο και φαντασία, ένα κλασικό διαχρονικό έργο που μιλά για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τη δύναμη της ΦΙΛΙΑΣ!

Μια παράσταση με αξιόλογες παρουσίες όπως αυτή του αγαπημένου μας ΜΙΜΗ ΠΛΕΣΣΑ,
που μέσα απ’ την μουσική του μας ταξιδεύει στην μαγευτική ΑΝΑΤΟΛΗ!

Έτσι λοιπόν αυτή τη μοναδική παράσταση με
ΜΟΥΣΙΚΗ – ΧΟΡΟ – ΤΡΑΓΟΥΔΙ & ΘΕΑΜΑ
θα έχουν την ευκαιρία να την παρακολουθήσουν μικροί και μεγάλοι

Το κείμενο & η εφευρετική σκηνοθεσία είναι του ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΡΑΤΖΕΣΚΑΚΗ, με πολύ αξιόλογη πορεία στα μεγάλα ΑΘΗΝΑΙΚΑ ΘΕΑΤΡΑ
και πολύ καλός γνώστης του θεάτρου για παιδιά.
Ο Θίασος χορεύει στα βήματα του πολλά υποσχόμενου ΙΑΣΟΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑ που έχει διδάξει και την κινησιολογία,
ενώ τα εντυπωσιακά κοστούμια είναι της ΣΥΛΙΑΣ ΔΕΜΙΡΗ η οποία έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα του θεάτρου.
Τα σκηνικό κατασκεύασε ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ενώ οι φωτισμοί του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΑΖΑΙΟΥ κάνουν την παράσταση μοναδική.

Επι σκηνής πρωταγωνιστούν 6 επαγγελματίες ηθοποιοί από το θέατρο και την τηλεόραση:

Σταύρος Μαυρίδης, Πάνος Κούλης, Θαλής Πολίτης, Μαρίνα Μπασέτα, Παναγιώτης Κατσίκης, Σωτήρης Κηπουρός

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
• Προπώληση: 8€ ,Ταμείο: 10 €

• Προπωλούνται εισιτήρια στο Ταμείο του θεάτρου.

• ΙΣΧΥΟΥΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΟΓΑ

ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
12:00 μ.μ & 5:30μ.μ

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Ταμείο Θεάτρου ΠΑΝΘΕΟΝ Τηλ. 2610-325778

Μετά  την αργία  της Εθνικής Επετείου  της 28ης Οκτωβρίου την περασμένη Δευτέρα, ξαναρχίζουν τα Φιλολογικά Βραδινά την προσεχή  Δευτέρα 4η Νοεμβρίου 2019 στις 7 το απόγευμα.  Οι προγραμματισμένες  αυτές εκδηλώσεις της Εταιρείας Λογοτεχνών Νοτιοδυτικής Ελλάδος γίνονται με τη συνεργασία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης-Πολιτιστικός Τομέας του Δήμου Πατρέων  στην αίθουσα του Αναγνωστηρίου της, στην Μαιζώνος και Φιλοποίμενος.

Πιο συγκεκριμένα την Δευτέρα 4 Νοεμβρίου θα μιλήσει ο Καθηγητής και Συγγραφέας Σπύρος Γκουρβέλος, με θέμα: «Η Εγλυκάδα στο πέρασμα των χρόνων».

Τις επόμενες Δευτέρες του μηνός Νοεμβρίου στις 7 μ.μ. θα ακολουθήσουν οι εξής εκδηλώσεις – ομιλίες:

Την 11η Νοεμβρίου 2019,  ο  ποιητής  Χρήστος Γεωργακόπουλος θα μιλήσει με  θέμα: «Εάν «τα πάντα ρει» και «όλα είναι σχετικά», τότε τι μας μένει;».

Την  18η Νοεμβρίου  θα μιλήσει  ο Δημοσιογράφος και Λογοτέχνης, Σταύρος Ιντζεγιάννης με θέμα: «Μπωντλέρ ο καταραμένος ποιητής και τα άνθη του κακού».

Την Δευτέρα 25 Νοεμβρίου θα μιλήσει ο συγγραφέας,  Ηλίας Δημητρόπουλος με  θέμα:  «Περί της καταγωγής των Ρομά».

Να σημειωθεί  ότι  το συνολικό πρόγραμμα των Φιλολογικών Βραδινών για όλες τις σχετικές εκδηλώσεις ομιλιών και παρουσιάσεις  βιβλίων θα συνεχιστεί  και θα ολοκληρωθεί  περί το τέλος του μηνός Μαΐου 2020.

Τις ομιλίες προλογίζει και συντονίζει ο πρόεδρος της Εταιρείας, Λεωνίδας Μαργαρίτης.

Η είσοδος για το κοινό  θα  είναι  πάντα ελεύθερη.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE