Το Κέντρο Λόγου και Τέχνης-Μουσείο "Διέξοδος¨ στην Ιερή Πόλη Μεσολογγίου ,στεγάζεται στο ιστορικότατο κτίριο την Οικεία του Αρχηγού Φρουράς της Ηρωικής Εξόδου του Μεσολογγίου Αθανάσιου Ραζή-Κότσικα.

Ο ιδρυτής και διευθυντής του συγκεκριμένου εμβληματικού Μουσείου κ.Νικόλαος Κορδόσης προσκάλεσε  έναν  καταξιωμένο graffiti-street artist  να εκθέσει έργα του με την τέχνη του γκραφίτι στον συγκεκριμένο χώρο, επιχειρώντας να  κάνει την υπέρβαση στην εποχή των περιοριστικών μέτρων covid-19,που οι χώροι τέχνης αναζητούν νέους τρόπους επικοινωνίας με το φιλότεχνο  κοινό  τους   . 

Η προσωπική εικαστική έκθεση του Γεώργου Παπαγεωργίου-31stillwriting, εντάσσεται από τον Δήμο Ιερής Πόλης Μεσολογγίου στο επίσημο πρόγραμμα των εκδηλώσεων μνήμης για την επέτειο των 200 χρόνων, από την Ελληνική Επανάσταση 1821, αλλά και των 195 χρόνων από την Ηρωική Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων.

«ΝΤΑΠΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» Η υπαίθρια έκθεση graffiti του Γιεώργου Παπαγεωργίου, "έντυσε" εξωτερικά την "Διέδοδο" με ιδιαίτερες εικαστικές δημιουργίες. Ως εκ τούτου, δίνεται η δυνατότητα σε όλους να την απολαύσουν, να φωτογραφηθούν και να ταξιδέψουν στην ιστορία μέσα από την τέχνη του graffiti .Άτυπα  εγκαινιάστηκε  17 Απριλίου, και θα έχει διάρκεια δύο μηνών στον εξωτερικό χώρο του Ιστορικού  Μουσείου.

#DiexodosMuseum_graffiti

 

Εκσυγχρονισμένο και ολοκληρωμένο αναμένεται να παραδοθεί στο κοινό το κτίριο του Ωδείου Αθηνών μέσα στο τρέχον έτος, τιμώντας τα 150 χρόνια από την ίδρυση του. Το νέο κτίριο φέρνει άνεμο αισιοδοξίας για την αναβάθμιση του ρόλου του Ωδείου στην εκπαίδευση και τις τέχνες καθώς η εικόνα της χρόνιας εγκατάλειψης του εμβληματικού κτιρίου που κατασκεύασε τη δεκαετία του '70 ο Ιωάννης Δεσποτόπουλος αλλάζει και προσαρμόζεται στις λειτουργικές ανάγκες τού σήμερα, διατηρώντας ταυτόχρονα τις λιτές, αυστηρές γραμμές του σπουδαίου αρχιτέκτονα. Το κτίριο, επιτομή του μοντερνισμού με την εξαιρετική ποικιλία των χώρων του, τους εσωτερικούς διαδρόμους, τις εναλλαγές φωτός, παραδόθηκε το 1976 στο Ωδείο, χωρίς ωστόσο να ολοκληρωθεί ο κήπος , η είσοδος και οι κατώτεροι χώροι καθώς προοριζόταν να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου κτιριακού συγκροτήματος το οποίο οραματίστηκε ο Ι. Δεσποτόπουλος όπου θα συγκεντρώνονταν όλες οι μορφές τέχνης.

 

Καθώς τα χρόνια περνούσαν και με τα έργα αναβάθμισης των γειτονικών κτιρίων του πολιτιστικού κέντρου της Αθήνας - Μέγαρο Μουσικής, Εθνική Πινακοθήκη, Βυζαντινό Μουσείο, Κυκλαδικής Τέχνης, Μουσείο Μπενάκη, Μουσείο Γουλανδρή - το Ωδείο Αθηνών εξακολουθούσε να παραμένει απόμακρο και αινιγματικό, σε εκκρεμότητα μέσα στον ιστό της πόλης.

 

Οι εργασίες που είναι σε εξέλιξη προβλέπουν ένα ανανεωμένο αμφιθέατρο 600 θέσεων, μαζί με τους βοηθητικούς χώρους και του υπόγειου πειραματικού πολυχώρου τύπου black box δυναμικότητας 200 θέσεων, το οποίο θα μπορεί να μετατρέπεται εύκολα σε τέσσερις συνεδριακές αίθουσες με δυνατότητες συνένωσής τους. Παράλληλα, διαμορφώνεται η είσοδος του κτιρίου με χώρους για εκθέσεις, κοινωνικές εκδηλώσεις, ενώ στο ισόγειο προς την οδό Ρηγίλλης δημιουργείται το καφέ και το εστιατόριο του Ωδείου. Το δεύτερο υπόγειο της βόρειας πλευράς μεταμορφώνεται σε κέντρο μουσικής τεχνολογίας, χώρο υποστήριξης της νεανικής πολιτισμικής επιχειρηματικότητας και χώρο ανάπτυξης της διδασκαλίας εξ αποστάσεως στον τομέα της μουσικής εκπαίδευσης.

 

Την αρχική απορία «πώς είναι δυνατόν στο κέντρο μιας μεγάλης πρωτεύουσας, λίγα μέτρα από το προεδρικό Μέγαρο να υπάρχει ένα μνημείο αρχιτεκτονικής υπογεγραμμένο από τον Ιωάννη Δεσποτόπουλο και να σαπίζει ημιτελές και εγκαταλειμμένο» εξέφρασε ο πρόεδρος του Ωδείου Αθηνών Νίκος Τσούχλος, σε σχετική συνέντευξη Τύπου σήμερα, πιάνοντας το νήμα από την αρχή.

 

«Αυτή η σκέψη φαίνεται υπήρξε πειστική για όλους τους ανθρώπους οι οποίοι μας στήριξαν, ιδιώτες και πολιτιστικά ιδρύματα, που με τις χορηγίες τους ύψους κατ’ αρχήν 600 χιλιάδων ευρώ, έγινε δυνατή η προετοιμασία με τις μελέτες προκειμένου το έργο αποκατάστασης και ολοκλήρωσης να διεκδικήσει προγράμματα, αρχικά του Δήμου Αθηναίων επί δημαρχίας Καμίνη και στη συνέχεια να ενταχτεί στην Περιφέρεια Αττικής. Το αρχιτεκτονικό μας σχέδιο για το Ωδείο Αθηνών είναι ελαφρώς διαφορετικό από εκείνο που περιγράφεται στην πολεοδομική άδεια του 1980 (επρόκειτο για την κατασκευή μιας διώροφης Μουσικής Ακαδημίας). Τώρα, με την ολοκλήρωση των πολύ σημαντικών υποδομών14 χιλιάδων τμ, αλλάζουμε κατεύθυνση και μπορούμε να δώσουμε προτεραιότητα στους νέους καλλιτέχνες οι οποίοι, για παράδειγμα, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους και έως την ένταξη τους στην «αγορά» εργασίας του πολιτισμού θα μπορούν για ένα διάστημα να παρουσιάζουν πρωτοβουλίες τους και να τις στηρίζουμε με κάθε δυνατό τρόπο».

 

Το έργο αποπεράτωσης και εκσυγχρονισμού των κτιριακών εγκαταστάσεων του Ωδείου Αθηνών, χρηματοδοτείται με 7 εκατ. ευρώ από την Περιφέρεια Αττικής μέσω ΕΤΠΑ. Επιπρόσθετα, η Περιφέρεια Αττικής χρηματοδοτεί με 790.000 ευρώ τη ψηφιοποίηση και αρχειοθέτηση του πολύτιμου Ιστορικού Αρχείου του Ωδείου, ο όγκος του οποίου ανέρχεται σε 830.000 σελίδες.

 

Το κτίριο κηρύχτηκε νεότερο μνημείο το 2017, από το υπουργείο Πολιτισμού. «Διατηρήσαμε το πνεύμα και την γεωμετρία του, αλλά επειδή ποτέ δεν ολοκληρώθηκε δεν είχαμε κάποιο ''λείψανο'' να διατηρήσουμε. Ο σπουδαίος Ιωάννης Δεσποτόπουλος ανέπτυσσε διαδοχικές μελέτες του κτιρίου, άφησε χιλιάδες σχέδια αναζητώντας απαντήσεις στο έργο. Εμείς προσπαθήσαμε να καλύψουμε σύγχρονες ανάγκες» παρατήρησε η αρχιτέκτονας Ήβη Νανοπούλου, διευθύνουσα σύμβουλος του γραφείου μελετών «Θύμιος Παπαγιάννης και Συνεργάτες ΑΕΜ». Ανέφερε ως παράδειγμα την αποκατάσταση με σύγχρονη ακουστική στην ηχομόνωση του αμφιθεάτρου.

 

 

 

Χαιρετισμός υπουργού Πολιτισμού Λ. Μενδώνη

 

«Με το έργο αυτό ολοκληρώνεται και λήγει μια εκκρεμότητα πολλών χρόνων της ελληνικής πολιτείας καθώς ήδη από την δεκαετία του 70 το κράτος είχε αναλάβει την υποχρέωση της ολοκλήρωσης αυτών των έργων του Ιωάννη Δεσποτόπουλου. Το Ωδείο Αθηνών αποκαθίσταται και για να εξυπηρετήσει τις σύγχρονες ανάγκες της εκπαίδευσης και της τέχνης. Πολύ κοντά από την Εθνική Πινακοθήκη, σε άμεση γειτνίαση με το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο και με το Λύκειο του Αριστοτέλη, το Ωδείο Αθηνών αποτελεί έναν πολύτιμο κρίκο στο πολιτιστικό δίκτυο που υπάρχει και αναπτύσσεται στο κέντρο της πρωτεύουσας. Ένα δίκτυο το οποίο πλουτίζει, ψυχαγωγεί -με την αρχαία σημασία της λέξης - τους Αθηναίους και τους επισκέπτες της πρωτεύουσας» ανέφερε σε μήνυμα της στη συνέντευξη Τύπου η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.

 

 

 

Υφυπουργός Πολιτισμού σε θέματα Σύγχρονου Πολιτισμού, Ν. Γιατρομανωλάκης

 

«Φέτος γιορτάζουμε τα 150 χρόνια του Ωδείου Αθηνών το οποίο έχει προσφέρει σε γενιές καλλιτεχνών όλα αυτά τα χρόνια. Το Ωδείο εδρεύει στο εμβληματικό κτίριο του Δεσποτόπουλου από τα πιο σημαντικά κτίρια της Αθήνας. Όμως, για παρά πολλά χρόνια το 50% παρέμενε ημιτελές. Είμαστε σε πολύ ευχάριστη θέση να μοιραστούμε την χαρά μαζί με το Ωδείο κι όλους τους σπουδαστές και αποφοίτους, ότι πλέον αυτό το ιστορικό κτίριο αποπερατώνεται χάρη στην γενναιόδωρη προσφορά των φίλων του Ωδείου αλλά και στα ευρωπαϊκά προγράμματα που κατέστησαν αυτό το έργο δυνατό. Ευχαριστίες στον περιφερειάρχη Αττικής , την Φιόνα Ξανθοπούλου Σβαρτς ου Ιδρύματος Σβαρτς, το 'Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, τον Οργανισμό Νέον, το Ίδρυμα Λεβέντη, το Ίδρυμα Κωστοπούλου, το Ίδρυμα Χορν κ.ά.».

 

 

 

Περιφερειάρχης Αττικής Πατούλης

 

«Η Περιφέρεια Αττικής αποφάσισε να χρηματοδοτήσει με 7 εκατ. ευρώ το έργο εκσυγχρονισμού του Ωδείου Αθηνών για την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων του εμβληματικού κτιρίου, τοποσήμου της Αθήνας. Εγκρίναμε και επιπλέον 800 χιλιάδες ευρώ για την ψηφιοποίηση και αρχειοθέτηση του περίφημου αρχείου του Ωδείου Αθηνών. Η ιστορία της μουσικής δημιουργίας στην Ελλάδα διασώζεται μ’ αυτόν τον τρόπο και διαχέεται στο ευρύ κοινό, περνώντας στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή. Ο πολιτισμός αποτελεί βασικό πυλώνα στρατηγικού σχεδιασμού και η Περιφέρεια στηρίζει το πολιτιστικό αποτύπωμα της Αττικής αξιοποιώντας στο μέγιστο βαθμό κάθε διαθέσιμο χρηματοδοτικό εργαλείο».

 

 

 

Δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης

 

«Γιορτάζουμε τα 150 χρόνια προσφοράς και συμβολής του Ωδείου Αθηνών. Η αποπεράτωση του κτιρίου στο κέντρο είναι διπλή σημασίας: Η Αθήνα αποκτά ένα κύτταρο πολιτισμού και αφετέρου κάνουμε ένα ακόμα βήμα ενός σπουδαίου οράματος που ξεκίνησε την δεκαετία του 50. Το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου είχε σχεδιαστεί για να συνδέσει μια σειρά από λειτουργίες σ΄ ένα τετράγωνο της πόλης με τεράστια σημασία. Απ' αυτό μόνο το Ωδείο Αθηνών προχώρησε ή δυστυχώς προχώρησε με καθυστέρηση. Το αρχικό σχέδιο του Δεσποτόπουλου του 1976 δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Ας κρατήσουμε πώς έγινε χάρη στη συνεργασία πολλών διαφορετικών δυνάμεων. Ιδρύματα, ιδιώτες, το κράτος και τη νέα διοίκηση .Το επόμενο βήμα είναι η διαμόρφωση του υπαίθριου χώρου και ο Δήμος Αθηναίων συνεργάζεται ήδη με τη διοίκηση του Ωδείου Αθηνών. Ελπίζω πολύ σύντομα να μπορέσουμε να παρουσιάσουμε απτά αποτελέσματα».

 

 

Το «Όλη μέρα όλη νύχτα» είναι μια έκδοση του Ιδρύματος Ωνάση σε συνεργασία με το DOLCE που δημιούργησε και επιμελήθηκε η Laure Jaffuel, στο πλαίσιο της έρευνας που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του προγράμματος Critical Practices του Onassis AiR, την άνοιξη του 2020.

Το βιβλίο διερευνά το ζήτημα του δημόσιου χώρου στην Αθήνα σε μια περίοδο που συνέπεσε με τους δύσκολους καιρούς της παγκόσμιας πανδημίας και την απαγόρευση της κυκλοφορίας, οπότε γίνεται ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη να τεθούν ερωτήματα όπως τι αποτελεί δημόσιο χώρο και πώς μπορούμε να ζούμε μαζί στην πόλη.
«Το "Όλη μέρα όλη νύχτα" είναι σαν μια αλληγορία, ένα μετα-αφήγημα, ένα σκηνικό, μια δημόσια εκδήλωση για την οποία κάπου έχουμε ακούσει. Υιοθετώντας εσκεμμένα μια κοινωνική, ποιητική και μυθοπλαστική γλώσσα για τη διερεύνηση ενός κρίσιμου πολιτικού ζητήματος, το βιβλίο προτείνει μια οντολογική προσέγγιση του δημόσιου χώρου και των κοινωνικών κοινών στην πόλη της Αθήνας. Η έκδοση γίνεται αντιληπτή ως μια συλλογική πλατφόρμα που επιδιώκει να εκκινήσει συζητήσεις γύρω από ανοιχτά ερωτήματα που διαρκώς εξελίσσονται» αναφέρει το δελτίο τύπου για την έκδοση του Ιδρύματος Ωνάση.

Η δίγλωσση έκδοση περιλαμβάνει πρωτότυπα κείμενα και σχέδια που δημιουργήθηκαν μέσα από αναθέσεις, αποσπάσματα από συνεντεύξεις που πήρε η Laure Jaffuel στη διάρκεια της έρευνάς της από ανθρώπους της Αθήνας που ασχολούνται ενεργά με το θέμα, καθώς και μια σειρά από αφίσες που προωθούν φανταστικές εκδηλώσεις.
Πιο συγκεκριμένα, το βιβλίο περιλαμβάνει κείμενα και ποιήματα του Tristan Bera (καλλιτέχνη, συγγραφέα και σκηνοθέτη), της Δήμητρας Ιωάννου (συγγραφέα, ποιήτριας και ιδρύτριας του ανεξάρτητου περιοδικού «A Glimpse Of»), του Τάκη Κατσαμπάνη (συγγραφέα), του Barnaby Tydeman (ποιητή, φωτογράφου και καλλιτέχνη), καθώς και έναν πρόλογο γραμμένο από την Όλγα Χατζηδάκη και τη Μαρία-Θάλεια Καρρά (επιμελήτριες και ιδρύτριες του Locus Athens). Τις εικονογραφημένες αφίσες σχεδίασαν οι Marie Jacotey (εικαστικός), Natacha Mankowski (εικαστικός) και η Isabelle Mauduit (σχεδιάστρια εκδόσεων και εικονογράφο). Με την επιμέλεια, την επιλογή και την ανάθεση έργων σε άλλους, το περιεχόμενο αποτελεί μια μορφή συν-γραφής, δίνοντας φωνή σε όλους.

 «Για την παραγωγή της συγκεκριμένης έκδοσης η Jaffuel χρησιμοποιεί την ίδια μεθοδολογία σχεδιασμού που κανονικά ακολουθεί για τη δημιουργία αντικειμένων, εστιάζοντας στις ενέργειες και όχι στη λειτουργία, δημιουργώντας ένα βιβλίο σαν έναν χώρο, φανταζόμενη τις καταστάσεις που θα δημιουργήσει και τις συναντήσεις που θα προκαλέσει. Όπως ένας αθηναϊκός δρόμος, αυτή η έκδοση λειτουργεί ως ένας πολυεπίπεδος χώρος και μια υβριδική μορφή. Ένα ατέλειωτο ποίημα για την πόλη, ένας περίπατος στον δρόμο, ένα υποθετικό πάρτι σε μια γειτονιά, μια κουβέντα με έναν άγνωστο» επισημαίνει το δελτίο τύπου.

Γεννημένη και μεγαλωμένη στη μεσογειακή ακτή της Νότιας Γαλλίας, η Laure Jaffuel είναι Γαλλίδα designer με έδρα την Αθήνα. Το ενδιαφέρον της εστιάζει στο πλαίσιο μέσα στο οποίο παρουσιάζεται το έργο της και πιο συγκεκριμένα στο σχεδιασμό και την κατασκευή καταστάσεων που λειτουργούν ως περιβάλλοντα για τα αντικείμενα που δημιουργεί. Σε διάλογο με άλλους καλλιτέχνες, designers, Djs, αρχιτέκτονες κ.τ.λ. παράγει χώρους, δρώμενα, καταστάσεις, ηχητικά έργα, αντικείμενα, πάρτι και σκηνογραφίες που αναδεικνύουν τη δημιουργική ενέργεια του συλλογικού μέσα από τη σύγκλιση διαφορετικών πρακτικών. Στην πρακτική της δίνει ιδιαίτερη σημασία στη χειροποίητη και τοπική παραγωγή και στους τεχνίτες -και χρησιμοποιεί τα μικρά εργαστήρια, τη γνώση και τα υλικά που βρίσκονται στο άμεσο περιβάλλον της. Στο παρελθόν έχει συνεργαστεί με διάφορους οργανισμούς, όπως το Centre Pompidou, Communitism, Mille Formes Art Center, De School Club, St-Étienne Design Biennale, Andrea Crews και το Sandberg Institute, μεταξύ άλλων. Την περίοδο 2019-20 συμμετείχε στο πρόγραμμα Critical Practices του Onassis AiR.

Το Onassis AiR είναι μια πρωτοβουλία του Ιδρύματος Ωνάση, αποτέλεσμα της συνεργασίας δύο πυλώνων του Ιδρύματος, του Onassis Culture & του Onassis Education. Με αποστολή του την πρόσβαση όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων στα αγαθά της υγείας, της παιδείας και του πολιτισμού, το Ίδρυμα Ωνάση υποστηρίζει διαχρονικά την εκπαίδευση, με 7.000 υποτροφίες για διδακτορικές και μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε διάφορα ερευνητικά πεδία, επενδύοντας σε κάθε άνθρωπο που σκέφτεται με περιέργεια. Ταυτόχρονα, πάνω από 1.000 καλλιτέχνες που απελευθερώνουν τις δυνάμεις τους έχουν ήδη τη στήριξη του Ιδρύματος Ωνάση λαμβάνοντας υποτροφία. Επίσης, 60 και πλέον παραγωγές της Στέγης ταξιδεύουν στο εξωτερικό, παρουσιάζοντας την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Το Ίδρυμα, που στηρίζει τις ανάγκες των καλλιτεχνών στο επόμενο επίπεδο, εγκαινίασε πριν από δύο χρόνια και συνεχίζει το πρόγραμμα Onassis AiR (Artists-in-Residence).
Η έκδοση «Όλη μέρα όλη νύχτα» είναι διαθέσιμη σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Περισσότερες πληροφορίες: https://www.onassis.org/el/initiatives/publications/all-day-all-night

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Mια ημέρα πριν από το θάνατό του στο Μεσολόγγι, στις 18 Απριλίου 1824, ο λόρδος Βύρων (Τζορτζ Γκόρντον Μπάιρον) ταλαιπωρείται από υψηλό πυρετό, αλλά δεν παύει να έχει στο μυαλό και στην καρδιά του τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων, στον οποίον είχε στρατευτεί αυτοβούλως και ο ίδιος.

 

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει ο Observer, την παραμονή του θανάτου του ο λόρδος Βύρων απέδειξε ακόμη μια φορά τη γενναιοδωρία του, αλλά και την αφοσίωσή του στους σκοπούς της Ελληνικής Επανάστασης.

 

«Της έδωσα το χρόνο μου, τις οικονομίες μου, την υγεία μου. Και τώρα της δίνω τη ζωή μου. Τι περισσότερο θα μπορούσα να κάνω;» είχε πει σε μια στιγμιαία αναλαμπή του ο εμπνευσμένος ρομαντικός ποιητής.

 

Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, λοιπόν, ανακαλύφθηκε μια επιταγή ύψους 4.000 λιρών (αντιστοιχούν σε 332.000 σημερινές λίρες) που είχε υπογράψει ο Λόρδος Βύρων με αποδέκτη τον Τζιοβάνι Ορλάντο, εκπρόσωπο της προσωρινής κυβέρνησης, ο οποίος τον είχε προσεγγίσει για να αποσπάσει μια οικονομική ενίσχυση, ιδιαίτερα ανήσυχος από την τροπή των πολεμικών επιχειρήσεων.

Όπως αναφέρεται στον Observer, σε δημοσίευμα με τίτλο Lord Byron’s £4,000 cheque that helped create modern Greece, τα χρήματα αυτά προορίζονταν για έκτακτες ανάγκες, προπάντων για τη χρηματοδότηση της μίσθωσης του στόλου για την υπεράσπιση του Μεσολογγίου.

 

Οι δύο πλευρές είχαν συμφωνήσει ότι θα αποπληρώνονταν με ένα πολύ μεγαλύτερο δάνειο από το Λονδίνο, όπου και θα μετέβαινε ο Ορλάντο.

 

Ο λόρδος Βύρων συμφώνησε στο να δοθεί δάνειο στην Κεφαλλονιά, όπου ο ποιητής και η συντροφιά του είχαν σταματήσει καθ’ οδόν προς την Ελλάδα.

 

Η επιταγή, που αργότερα εξαργυρώθηκε στη Μάλτα, ελήφθη με τη μορφή ασημένιων ισπανικών δολαρίων και μεταφέρθηκε σε μπαούλα στο Μεσολόγγι από τον ποιητή.

 

Τα χρήματα στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση πολεμικών πλοίων.

Το Εθνικό Θέατρο με αφορμή τον εορτασμό των 195 χρόνων από την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου θα παρουσιάσει σε δεύτερο live streaming -απευθείας από το Θέατρο Rex-Σκηνή «Ελένη Παπαδάκη»- το κορυφαίο έργο του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, «Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», την Κυριακή, 25 Απριλίου, στις 21:00.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Θάνος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος με την ιδιαίτερη εικαστική ματιά του δημιουργεί μια σκηνική ατμόσφαιρα τελετουργίας θανάτου και ανάστασης.

Η νέα ζωντανή μετάδοση της παράστασης αφιερώνεται σε μια ημέρα υψηλών συμβολισμών και θα πραγματοποιηθεί κατά την ημέρα της επετείου του ιστορικού συμβάντος, καθώς η Έξοδος είχε οριστεί για το διάστημα μεταξύ της νύχτας του Σαββάτου του Λαζάρου και της αυγής της Κυριακής των Βαΐων, 10ης και 11ης Απριλίου 1826.

Ο ποιητής ξεκινώντας από τον ηρωικό αγώνα των Μεσολογγιτών κατά τη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου (1825-1826) έως και το κορύφωμα της ηρωικής εξόδου, αναφέρεται στον αγώνα του ανθρώπου για την εξωτερική και εσωτερική ελευθερία του. Το έργο, το περίφημο «ποίημα του χρέους», δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και έφτασε σ' εμάς σε χειρόγραφα αποσπάσματα, που συνθέτουν τρία Σχεδιάσματα.

Ο σκηνοθέτης σημειώνει χαρακτηριστικά: «Πατριωτικός ύμνος ή φιλοσοφική ποίηση; Νεκρώσιμη ακολουθία ή τραγούδι ανάστασης; Ημιτελές αριστούργημα ή σκόρπιοι ανολοκλήρωτοι στίχοι; Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι είναι το ποιητικό έργο που απασχόλησε τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο (1834-1847), εμπνευσμένο από την πολιορκία της πόλης του Μεσολογγίου και την ιστορική Έξοδο, τη νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826. Ένα έργο για την ελευθερία, την αντίσταση και τον αγώνα του ανθρώπου να κρατήσει το πνεύμα του ελεύθερο ακόμα και στους πιο ζοφερούς καιρούς. Ένα ανολοκλήρωτο ποίημα που έχει αποτελέσει ένα από τα πιο εμβληματικά υλικά της νεοελληνικής γραμματείας και ένα από τα άτυπα μνημεία της ελληνικής επανάστασης του 1821. Μέσα στο εργαστήριο του, με ατελείωτα σχεδιάσματα, ο Ποιητής κάνει διαδοχικές απόπειρες για να μιλήσει για τη δόξα του έθνους.

Πώς γεννιούνται τα έθνη; Είναι μυθικές κοινότητες που κατοικούν σε κάποιο ένδοξο παρελθόν; Είναι φαντασιακές κοινότητες που κατοικούν στα έργα κάποιων ποιητών; Ή μήπως είναι ένας τρόπος να έρθουμε πιο κοντά με τους ανθρώπους γύρω μας; Ένας τρόπος να βρούμε και να επινοήσουμε στοιχεία που μπορούν να μας ενώσουν αντί να μας κρατούν απομονωμένους; Είμαστε σε επαφή με την ιστορία ή μήπως προσπαθούμε να δημιουργήσουμε έναν κοινό μύθο για να ανταπεξέλθουμε στη βία που είναι σύμφυτη με τη ζωή;

Πώς κατασκευάζονται οι εθνικές ταυτότητες; Ποιά είναι τα υλικά τους; Οι επινοημένες παραδόσεις ενός ηρωικού παρελθόντος; Ο φόβος απέναντι σε μια επερχόμενη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης; Η πίστη σε ουτοπικές κοινότητες που μπορούν να αλλάξουν τη ροή της ιστορίας;

Στη σκηνή του θεάτρου, ο Ποιητής αναμετριέται με τα υλικά του: τη γλώσσα, τους ανθρώπους, τα σύμβολα και την ιστορία. Χτίζει και γκρεμίζει το έργο του επιχειρώντας διαδοχικές εκδοχές δημιουργίας πάνω στο θέμα της ηρωικής Εξόδου».

Τον σκηνικό χώρο και τα κοστούμια επιμελείται η Νίκη Ψυχογιού, την κίνηση η Αμαλία Κοσμά, τους φωτισμούς η Χριστίνα Θανάσουλα, τον ήχο ο Φάνης Σακελλαρίου. Την πρωτότυπη μουσική σύνθεση υπογράφει ο Δημήτρης Σκύλλας, ο οποίος έχει αναλάβει και την μουσική διδασκαλία.

Παίζουν: Αντώνης Μυριαγκός, Αφροδίτη Αντωνάκη, Κωνσταντίνος Αρνόκουρος, Αυγουστίνος Κούμουλος, Λάμπρος Κωνσταντέας, Κλεοπάτρα Μάρκου, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Ελένη Μολέσκη, Μάριος Παναγιώτου, 'Αννα Πατητή, Νάνσυ Σιδέρη, Δανάη Τίκου.

Μουσικοί επί σκηνής: Στέφανος Δαφνής (Τρομπέτα), Χρήστος Γιάκκας (Τρομπόνι), Θοδωρής Βαζάκας (Τύμπανα - Κρουστά), Κριστίν Σωφρονίου (Πιάνο - Keyboard).

Για τη σύνθεση του κειμένου της παράστασης χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα από τη μετάφραση των ιταλικών Στοχασμών του ποιητή από τον Διομήδη Βλάχο (Διονύσιος Σολωμός, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι [Β' Σχεδίασμα]. Τα ιταλικά περικείμενα, εκδ. Γαβριηλίδη, 2008) και αποσπάσματα της εκδοχής του Ιάκωβου Πολυλά (Διονυσίου Σολωμού τα Ευρισκόμενα., Κέρκυρα 1859).

Στη σελίδα προπώλησης εισιτηρίων θα είναι διαθέσιμο για ηλεκτρονική αγορά το πρόγραμμα της παράστασης σε ψηφιακή μορφή.

Στην παράσταση υπάρχει η δυνατότητα ελληνικών και γαλλικών υποτίτλων. Η απευθείας μετάδοση θα είναι διαθέσιμη στη σελίδα livestream.n-t.gr μέσω κωδικού πρόσβασης με αγορά ηλεκτρονικού εισιτηρίου. Τιμή εισιτηρίου: 8 ευρώ.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE