Την αναβάθμιση του αξιόχρεου τριών ελληνικών τραπεζών - της Εθνικής, της Eurobank και της Alpha Bank - καθώς και της προοπτικής του αξιόχρεου της Τράπεζας Πειραιώς σε θετική από σταθερή ανακοίνωσε  ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης S&P

Περισσότερα...

 Για ακατανόητη παρεξήγηση κάνει λόγο ο Μάριος Σαλμάς , απαντώντας στην ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων η οποία καταγγέλλει παρέμβασή του σε εκκρεμή δικαστική υπόθεση.

 

"Η τηλεφωνική μου επικοινωνία με τον κ. Σεβαστίδη αφορούσε στην ενημέρωσή μου για την πορεία της μηνύσεώς μου, που υπέβαλα κατά του κ. Νικόλαου Μανιαδάκη στις 5 Φεβρουαρίου του 2019, με την ιδιότητα του διαδίκου και όχι αυτή του πολιτικού.

 

 

 

Η μήνυσή μου αφορούσε σε συκοφαντική δυσφήμιση για ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς του κ. Μανιαδάκη, ο οποίος με ενέπλεκε στην υπόθεση Novartis όπου στην συνέχεια η εισαγγελία διαφθοράς αφού απεδείχθη η αναλήθεια, η αβασιμότητα και η δολιότητα αυτών των ισχυρισμών εξέδωσε διάταξη αρχειοθέτησης στο σκέλος που με αφορά" αναφέρει χαρακτηριστικά ο βουλευτής της ΝΔ.

 

Αναλυτικά η δήλωσή του:

 

«Με μεγάλη μου έκπληξη και αγανάκτηση διάβασα την ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων για παρέμβασή μου σε εκκρεμή δικαστική υπόθεση. Πρόκειται για ακατανόητη παρεξήγηση.

 

Η τηλεφωνική μου επικοινωνία με τον κ. Σεβαστίδη αφορούσε στην ενημέρωσή μου για την πορεία της μηνύσεώς μου, που υπέβαλα κατά του κ. Νικόλαου Μανιαδάκη στις 5 Φεβρουαρίου του 2019, με την ιδιότητα του διαδίκου και όχι αυτή του πολιτικού.

 

Η μήνυσή μου αφορούσε σε συκοφαντική δυσφήμιση για ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς του κ. Μανιαδάκη, ο οποίος με ενέπλεκε στην υπόθεση Novartis όπου στην συνέχεια η εισαγγελία διαφθοράς αφού απεδείχθη η αναλήθεια, η αβασιμότητα και η δολιότητα αυτών των ισχυρισμών εξέδωσε διάταξη αρχειοθέτησης στο σκέλος που με αφορά.

 

Επί 10 μήνες η δικαιοσύνη καθυστερεί αδικαιολόγητα την εξέλιξη της μήνυσής μου, ενώ είναι γνωστό τοις πάσι, πόσο αυτή η συκοφαντία με ταλαιπώρησε αν και ήμουν αυτός που εντόπισε τις αθέμιτες πρακτικές της Novartis τον Νοέμβριο του 2012, και αυτός που ενημέρωσε την συντεταγμένη πολιτεία για να ξεκινήσει η δικαστική έρευνα στην Ελλάδα.

 

Η κωλυσιεργία αυτή οφείλεται και στις δηλώσεις αποχής των εισαγγελικών λειτουργών που χρεώνονται την υπόθεση!!!

 

Είναι καθήκον μου η προάσπιση της τιμής και της υπόληψής μου όπως είναι καθήκον της δικαιοσύνης η ταχεία απονομή δικαίου. Στα πλαίσια αυτά επικοινώνησα τηλεφωνικά όπως έχω έννομο συμφέρον στο υπηρεσιακό τηλέφωνο με τον κ. Σεβαστίδη να ζητήσω ενημέρωση για την δικονομική πορεία της μήνυσής μου καθώς και να υποβάλλω παράκληση επίσπευσης αυτής. Ο κ. Σεβαστίδης προς έκπληξή μου, μου μίλησε με απαξία, αρνούμενος να με ακούσει , μου είπε η όποια επικοινωνία να γίνεται μόνο μέσω συνηγόρου και μου έκλεισε το τηλέφωνο.

 

Ήθελα να σημειώσω ότι η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία για την αρχειοθέτηση της υπόθεσής μου από τους εισαγγελείς την 5/7/2019 δηλαδή την Παρασκευή πριν τις εκλογές που δεν γνωστοποιήθηκε παρά μετά τις εκλογές και με άφησαν να κριθώ από τους πολίτες με την εκκρεμότητα της Novartis.

 

Ουδέποτε μέχρι σήμερα έχω επιδείξει συμπεριφορά που να μην καταδεικνύει σεβασμό στην Δικαιοσύνη.

 

Δεν διανοήθηκα να κάνω ουδέποτε παρέμβαση ούτε όταν ήμουν ύποπτος για τέλεση απαξιωτικών πράξεων, πόσο μάλλον τώρα ως μηνυτής;!

 

Ειλικρινά λυπάμαι που ο κ. Σεβαστίδης παρερμήνευσε την άσκηση ενός απόλυτα νόμιμου δικαιώματός μου ως παρέμβαση, με αποτέλεσμα να με στοχοποιήσει στην κοινή γνώμη δημιουργώντας εσφαλμένες εντυπώσεις για το ήθος μου και την ακεραιότητά μου .

 

Αναφορικά με την βιαστική Ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ πριν ενημερωθεί για το αντικείμενο της υπόθεσης -υποθέτω ότι δεν μιλάει με την δικαιοσύνη ανεπίσημα- όπου καταδικάζει την άσκηση ενός νόμιμου δικαιώματός μου ως διάδικος, χρειάζεται μεγάλο θράσος όταν οι Υπουργοί του πήγαιναν νύχτα στο Άρειο Πάγο και καταγγέλθηκαν από εισαγγελείς για ωμές παρεμβάσεις»

 Σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή του διέτρεξε ένα 12χρονο αγόρι, το οποίο μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Παίδων Αθηνών, μετά από «παιχνίδι αναπνοής» που έπαιζε με φίλους του σε Γυμνάσιο στο Λουτράκι, όπως εξετάζεται.

 

Με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ μεταφέρθηκε αρχικά στο Νοσοκομείο Κορίνθου όπου οι γιατροί έδωσαν τις πρώτες βοήθειες και τον μετέφεραν εσπευσμένα στο νοσοκομείο Παίδων Αθηνών, όπου νοσηλεύεται και η ζωή του δεν διατρέχει κίνδυνο.

 

Το «παιχνίδι του πνιγμού»: Η επικίνδυνη «μόδα» που σκοτώνει

 

Τους τελευταίους μήνες μια άκρως επικίνδυνη «μόδα» έχει κάνει την επανεμφάνισή της στο διαδίκτυο.

Εκατοντάδες άνθρωποι, κυρίως νεαρής ηλικίας, ανεβάζουν στο διαδίκτυο βίντεο που έχουν τραβήξει οι ίδιοι και στα οποία φαίνεται να πνίγουν/στραγγαλίζουν τους ίδιους τους εαυτούς τους, ή ο ένας τον άλλο, προκειμένου να νιώσουν για μερικά δευτερόλεπτα μια αίσθηση «ευφορίας», προτού λιποθυμήσουν.

 

Το ονομάζουν «παιχνίδι του πνιγμού» (The Choking Game) και σύμφωνα με πληροφορίες την τελευταία 10ετία σχεδόν 900 άτομα έχουν πεθάνει από αυτό, με την συντριπτική πλειοψηφία να είναι άτομα από τις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΠΝ) στα πρώτα τρία λεπτά στραγγαλισμού βασικές λειτουργίες του εγκεφάλου, όπως η μνήμη, η ισορροπία και το κεντρικό νευρικό σύστημα παραλύουν. Λίγα δευτερόλεπτα πιο μετά το άτομο πεθαίνει.

 

Για όσους επιζούν, η παρατεταμένη στέρηση του οξυγόνου στον εγκέφαλο είναι γνωστό ότι προκαλεί κώμα, επιληπτικές κρίσεις, διασείσεις, και αιμορραγίες στα μάτια.

 

Σύμφωνα με το αμερικανικό ΚΕΠΝ το 87% των ατόμων που επιδίδονται σε αυτό το επικίνδυνο αι εν δυνάμει θανατηφόρο «παιχνίδι» είναι άντρες έφηβοι.

 

 

 H Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων καταγγέλλει με σημερινή ανακοίνωσή της τηλεφωνική παρέμβαση του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργού Μάριου Σαλμά σε δικαστή για να επισπευτεί δικαστική υπόθεση που τον αφορά.

 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση ο κ. Σαλμάς τηλεφώνησε χθες τηλεφώνησε πρόεδρο του ΣΤ' Τμήματος Βουλευμάτων στο Πρωτοδικείο Αθηνών Χαράλμαπο Σεβαστίδη και του ζήτησε να επισπευστεί εκκρεμής δικαστική υπόθεση που τον αφορά. Μάλιστα, σύμφωνα με την ανακοίνωση, όταν ο κ. Σεβαστίδης τον ενημέρωσε ότι δεν επιτρέπεται οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με τον χειρισμό εκκρεμών υποθέσεων, ο κ. Σαλμάς απάντησε σε έντονο ύφος.

 

Παράλληλα, η ΕΔΕ καταγγέλλει πως ανάλογη παρέμβαση έγινε από τον κ. Σαλμά και σε εισαγγελέα και επισημαίνει πως το συμβάν με τον κ. Σαβαστίδη έχει κοινοποιηθεί ήδη στον πρόεδρο και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου .

 

Αναλυτικά, στην ανακοίνωση της η ΕΔΕ αναφέρει τα εξής:

 

«Καταγγέλθηκε από τον Εκπρόσωπο Τύπου της Ένωσής μας, κ. Χαράλαμπο Σεβαστίδη, Πρόεδρο του ΣΤ' τμήματος Βουλευμάτων στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ότι ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Μάριος Σαλμάς, χθες και ώρα 10.30'π.μ. με τηλεφωνική παρέμβασή του στο υπηρεσιακό τηλέφωνο κατά την ώρα της διάσκεψης του Τμήματος, ζήτησε από τον συνάδελφο, την επίσπευση εκκρεμούς δικαστικής υπόθεσης που τον αφορά. Όταν ο Πρόεδρος του Τμήματος τον ενημέρωσε ότι δεν επιτρέπεται οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με τον χειρισμό εκκρεμών υποθέσεων, τότε ο βουλευτής απάντησε σε έντονο ύφος. Όμοια παρέμβαση έγινε από τον βουλευτή και σε Εισαγγελέα. Ο Πρόεδρος του ΣΤ' τμήματος Βουλευμάτων κοινοποίησε εγγράφως την ίδια ημέρα το συμβάν τόσο στον Πρόεδρο όσο και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

 

Θα πρέπει να γίνει απολύτως σαφές ότι παρεμβάσεις σε δικαστικούς λειτουργούς πέρα από παράνομες είναι και ατελέσφορες. Ο δηλωμένος από πολιτικά πρόσωπα σεβασμός στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης μοιάζει πολλές φορές κοινότυπος και υποκριτικός, όταν οι πράξεις τους και οι ενέργειές τους απέχουν πολύ από τις διακηρύξεις τους. Η Ένωση προτρέπει κάθε Δικαστή και Εισαγγελέα να καταγγέλλει άμεσα τέτοιες συμπεριφορές που προσβάλουν την Δημοκρατία, την Συνταγματική διάκριση των εξουσιών και τον θεσμό που υπηρετούμε».

 Η Νεκταρία έμενε 10 χρόνια σε διαμέρισμα στα Εξάρχεια, μέχρι που ένας όμιλος αγόρασε όλη την πολυκατοικία και η ίδια εξαναγκάστηκε σε έξωση. Έψαχνε πολλούς μήνες σπίτι, είχε απλεπιστεί. «Τα προσφερόμενα σπίτια στα Εξάρχεια είναι πολύ λίγα και ακριβά», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Τελικά βρήκε στην περιοχή της πλατείας Κάνιγγος. Μια άλλη πολυκατοικία, που στεγαζόταν το πρατήριο των ΕΛΤΑ κοντά στο Πολυτεχνείο, αγοράστηκε και όλοι έπρεπε να μετακομίσουν μέσα σε τέσσερις μήνες, περιγράφει. «Οι ιστορίες των κατοίκων και επαγγελματιών που εκδιώχνονται και δυσκολεύονται να βρουν στέγη είναι αμέτρητες τόσο στα Εξάρχεια, όσο και στο Κουκάκι και αλλού».

 

      Ο Δημήτρης Μοιρόπουλος δουλεύει στο παντοπωλείο του πατέρα του στην οδό Γραβιάς γωνία με Εμμανουήλ Μπενάκη από μικρό παιδί. Τα τελευταία δέκα χρόνια η κίνηση είχε πέσει πολύ, κυρίως λόγω του ότι ο μόνιμος πληθυσμός έφυγε από τη γειτονιά. Καταστήματα κατέβασαν τα ρολά, πολλά κτήρια παρέμειναν κενά, οι δρόμοι σκοτεινοί, λίγο κόσμο συναντά κανείς στο δρόμο μετά το απόγευμα. Ο κ. Μοιρόπουλος θα είχε κλείσει το παντοπωλείο, αν δεν είχαν έρθει οι τουρίστες. «Μου θυμίζουν τους Έλληνες πελάτες πριν από 20 χρόνια, κάνουν γερό λογαριασμό», θα πει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

 

      Σε πολλές περιοχές του κέντρου της Αθήνας εμφανίζεται το εξής σχήμα: οι μόνιμοι κάτοικοι μειώνονται, και τα ενοίκια και οι τιμές των ακινήτων σημειώνουν συνεχή άνοδο τα τελευταία χρόνια. Ο Κωστής Χατζημιχάλης, ομότιμος καθηγητής στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ότι η «εκδίωξη των κατοίκων οφείλεται σε λανθασμένες μακροχρόνιες πολιτικές, ενώ η στεγαστική ανάγκη των πολιτών επιδεινώθηκε εξαιτίας της στροφής στην "τουριστικοποίηση" του κέντρου της Αθήνας και όχι στη διατήρηση ή ανοικοδόμηση κατοικιών». Άλλωστε, όπως τονίζει ο Νίκος Κουραχάνης, μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου Εργαστηρίου Κοινωνικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο στο ΑΠΕ-ΜΠΕ «οι στεγαστικές πολιτικές στην Ελλάδα πάντα υστερούσαν, μετά το 2012 εξαφανίστηκαν τελείως».

 

      Η συρρίκνωση του μόνιμου πληθυσμού του κέντρου

 

   «Η Αθήνα είχε πολύ κόσμο και πάρα πολλά καταστήματα, σε όλα τα ισόγεια υπήρχαν μαγαζιά», θυμάται ο κ. Μοιρόπουλος. Στη Σόλωνος, στη Χαριλάου Τρικούπη, χαμηλά στην Μπενάκη, σε όλα τα διαμερίσματα έμενε κόσμος. Τώρα είναι είτε γραφεία, είτε κενά, είτε δίνονται για βραχυχρόνια μίσθωση τύπου airbnb.

 

      Όλοι ξυπνούσαν νωρίς, ίσχυε και το δωρεάν στα λεωφορεία πριν τις οχτώ, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περιγράφει ο κ. Μοιρόπουλος. Τα μαγαζιά άνοιγαν χαράματα, έβγαιναν μυρωδιές από τα τυροπιτάδικα. Και έβλεπες παρέες μέχρι αργά τη νύχτα έξω. Ιδιαίτερα στην περιοχή των Εξαρχείων και της πλατείας Κάνιγγος, μόλις σχολούσαν τα φροντιστήρια γινόταν «διαδήλωση» από μαθητές.

 

      Από τη δεκαετία του 1990 και την έλευση των πολυκαταστημάτων και των αλυσίδων, αρκετά μαγαζιά άρχισαν να απομακρύνονται από το κέντρο, περιγράφει ο κ. Μοιρόπουλος. «Και άνθρωποι, ήδη από το 1993 αποχαιρετούσα φίλους που μετακόμιζαν Χαλάνδρι, Κηφισιά και λοιπά προάστια», λέει. Επίσης, πολλοί δικηγόροι και συμβολαιογράφοι πήγαν τα γραφεία τους προς Κολωνάκι και Σύνταγμα. Τα τελευταία δέκα χρόνια πρώην κάτοικοι της περιοχής μετακινούνται προς Πετράλωνα, Κουκάκι. Από τα φροντιστήρια ελάχιστα έμειναν, μετακόμισαν κι αυτά.

 

      Ο κ. Μοιρόπουλος πήγαινε δημοτικό στο 37ο στην Κωλέττη, που στεγαζόταν και το 35ο. Στην έκτη τάξη υπήρχαν δυο τμήματα και το 35ο τρία, από 30-35 παιδιά το κάθένα. Πια, το 37ο έχει κλείσει και έχει μείνει το 35ο, με ένα τμήμα και 18 παιδιά.

 

      «Αυτό που κρατούσε ζωντανό το κέντρο ήταν τα ισόγεια μαγαζιά και οι άνθρωποι στους ορόφους»

 

   Ο κ. Θέμης διατηρεί εδώ και 40 χρόνια κατάστημα με αθλητικά είδη χαμηλά στην οδό Θεμιστοκλέους. Η καταναλωτική κίνηση δεν έχει μειωθεί ιδιαίτερα, άλλωστε ο δρόμος παραδοσιακά είναι γνωστός για όποιον αναζητά αθλητικά παπούτσια. «Το ό,τι βρισκόμαστε κοντά στο μετρό, μάς έσωσε μέσα στην κρίση», εξηγεί ο κ. Θέμης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει, όμως, είναι το αυξημένο κόστος λειτουργίας της επιχείρησης εξαιτίας της εγκληματικότητας. Του έχουν «ανοίξει», όπως λέει, το μαγαζί πολλές φορές και με διάφορους τρόπους και αναγκάστηκε να τοποθετήσει διπλά ρολλά, συστήματα ασφαλείας, άνθρωπο από εταιρία φύλαξης για τη νύχτα.

 

      Συχνά κανείς αναφέρεται στα επεισόδια, ως αιτία φυγής των ανθρώπων. Ο κ. Μοιρόπουλος δε συμφωνεί: «Επεισόδια υπήρχαν πάντα στην περιοχή, και πιο σκληρά, όπως με τον Καλτεζά, το Χημείο, τις καταλήψεις του 1990-91», αναφέρει ο κ. Μοιρόπουλος.

 

      Υπήρχε, όμως, συνεχής κίνηση, μέχρι πριν σχεδόν μια δεκαετία τα Εξάρχεια ήταν το ασφαλέστερο μέρος της Αθήνας, περπατούσες μόνος σου μες στη νύχτα, ενώ στα προάστια οι άνθρωποι φοβόντουσαν, αναφέρει ο κ. Μοιρόπουλος. Η σημερινή μείωση των κατοίκων και των καταστημάτων, είχε ως επακόλουθο την αύξηση της εγκληματικότητας.

 

   

 

   «Αυτό που κρατούσε ζωντανό το κέντρο ήταν τα ισόγεια μαγαζιά και οι άνθρωποι στους ορόφους, μαζί με την κουλτούρα και τη φιλοσοφία του κόσμου», αναπολεί ο κ. Μοιρόπουλος.

 

   

 

   «Καταστροφικές επιλογές ήδη από το 1980 και το 1990 οδήγησαν στο σταδιακό εκτοπισμό των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας»

 

   Σύμφωνα με τον κ. Χατζημηχάλη, ο σταδιακός εκτοπισμός των μόνιμων κατοίκων οφείλεται σε «λανθασμένες και καταστροφικές» θεσμικές επιλογές και σε πολεοδομικά σχέδια ήδη από τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου airbnb, που έδωσαν μια οικονομική ανάσα σε φτωχά και μεσαία νοικοκυριά, τα αυξημένα ενοίκια και η «τουριστικοποίηση» παραδοσιακών γειτονιών ήρθαν να «κουμπώσουν» πάνω σε μακροχρόνιες διαδικασίες, που είχαν ήδη αφήσει το στίγμα τους.

 

   

 

   Αρκετά υπουργεία, δημόσιες υπηρεσίες, το Εφετείο, το Ειρηνοδικείο μετακόμισαν από το κέντρο της Αθήνας μαζί και 3 με 5.000 υπάλληλοι, πολλοί εκ των οποίων ήταν κάτοικοι και καταναλωτές. Επίσης, πανεπιστημιακές σχολές όδευσαν προς του Ζωγράφου. Ταυτόχρονα, πολλά μεγάλα ακίνητα του Δημοσίου παρέμειναν άδεια, δημιουργώντας «νεκρές περιοχές» στο κέντρο της Αθήνας, εξηγεί ο κ. Χατζημηχάλης.

 

   

 

   Από το 1991 μέχρι το 2011, από το δήμο Αθηναίων έφυγαν 180 με 200.000 κάτοικοι, οι περισσότεροι προς τα προάστια. Από την άλλη, 150.000 νέοι κάτοικοι από άλλες εθνικότητες μετοίκησαν.

 

   

 

   Τα παλιότερα καταστήματα χονδρικής και λιανικής κλείνουν, μεταξύ άλλων, εξαιτίας των πεζοδρομήσεων, και των μεγάλων πολυκαταστήματων (ενδυμάτων, επίπλων κλπ) στις περιφερειακές συνοικίες. Χωρίς πρόσβαση με αυτοκίνητο, τα μαγαζιά δεν μπορούν να σταθούν. Όταν ήταν σε λειτουργία προσέλκυαν κόσμο, ενώ οι ιδιοκτήτες τους συχνά έμεναν κοντά. Στη θέση τους ανοίγουν καφετέριες, καταστήματα εστίασης και διασκέδασης, τοποθετούνται τραπεζοκαθίσματα, υπάρχει ηχορύπανση κλπ, περιγράφει ο κ. Χατζημιχάλης. «Ευτυχώς γλιτώσαμε την πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου. Αν πραγματοποιηθεί η μετατροπή του Πολυτεχνείου σε Μουσείου ή της Βαρβακείου Αγοράς σε Κόβεντ Γκάρντεν, όπως έχει προταθεί, θα δοθεί η χαριστική βολή για το κέντρο», εκτιμά ο κ. Χατζημιχάλης.

 

   

 

   Το 2011 οι κενές κατοικίες στο δήμο Αθηναίων ήταν 132.000, σημειώνοντας μια αυξητική πορεία που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 και εντάθηκε από το 2000 και μετά. Η οικονομική κρίση που ακολούθησε άφησε περισσότερα άδεια ή υπερχρεωμένα σπίτια πίσω, προσελκύοντας κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις, με μεγαλύτερο ενδιαφέρον τον τουρισμό. Μεγάλη ώθηση στην παραπάνω τάση έδωσε ο νόμος για τη «χρυσή βίζα», προσθέτει ο κ. Χατζημιχάλης. Ως τώρα, πάνω από 4.500 άτομα έχουν αγοράσει ακίνητα, με το 78% των αγορών να καταγράφεται στην Αττική.

 

   

 

   Δεκάδες άδειες δόθηκαν για νέα ξενοδοχεία στο κέντρο από το 2014 μέχρι σήμερα. Ξαφνικά, η Αθήνα μετατράπηκε σε προορισμό city break (στάση σε πόλη για λίγες ημέρες). Οι περισσότεροι επενδυτές ήταν κεφαλαιούχοι από το εξωτερικό (Κίνα, Τουρκία, Ισραήλ, κα). Οι επενδύσεις αφορούσαν μετατροπές οικοδομών σε ξενοδοχεία, διαμερίσματα τύπου airbnb, γραφεία, όχι νέες κατοικίες. Σήμερα στην Αθήνα περίπου τα μισά σπίτια από την πλατφόρμα του airbnb ανήκουν σε επιχειρήσεις, οι οποίες εισπράττουν ενοίκιο 15-30% επί των εσόδων.

 

   

 

   «Κάπως έτσι καταλήξαμε κεντρικές περιοχές της Αθήνας, όπως το Κουκάκι, το Παγκράτι, η Κυψέλη, του Ζωγράφου, τα Εξάρχεια να αντιμετωπίζουν πρόβλημα έλλειψης κατοικίας», καταλήγει ο κ. Χατζημιχάλης.

 

   

 

   Αδύναμες οι στεγαστικές πολιτικές της Ελλάδας

 

   Στην Ελλάδα οι στεγαστικές πολιτικές διαχρονικά ήταν πολύ αδύναμες, τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Κουραχάνης. Στα χρόνια της κρίσης, αντί να διευρυνθούν και να περιλάβουν τους ανθρώπους με στεγαστική επισφάλεια λόγω ανεργίας, στεγαστικών δανείων, εξαϋλώθηκαν τελείως. Το 2012 καταργήθηκε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας, ο οποίος, έστω και σποραδικά, "αποτελούσε τη μοναδική προσφορά στην κοινωνική κατοικία". Στη δυτική Ευρώπη, ακόμα και σε χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, που δεν έχει παράδοση στην κοινωνική πολιτική, υπάρχουν επιδοτήσεις και μέτρα ενάντια στην απώλεια στέγης.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE