Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε ότι κατέληξε σε συμφωνία με τη βρετανική φαρμακοβιομηχανία AstraZeneca για την αγορά τουλάχιστον 300 εκατομμυρίων δόσεων του εμβολίου για την Covid-19 που είναι στο στάδιο των δοκιμών.

 

Οι Βρυξέλλες, που διαπραγματεύονται εξ ονόματος και των 27 χωρών μελών της ΕΕ, ανέφεραν ότι η συμφωνία περιλαμβάνει και την πιθανότητα να αγοραστούν άλλα 100 εκατομμύρια δόσεις, εφόσον το εμβόλιο αποδειχθεί ασφαλές και αποτελεσματικό.

 


Οι νέοι άνθρωποι με επιβεβαιωμένη Covid-19 αλλά χωρίς συμπτώματα της νόσου είναι εξίσου ικανοί να κολλήσουν άλλους ανθρώπους, όσο και αυτοί που έχουν συμπτώματα, γι' αυτό πρέπει, επίσης, να απομονώνονται, ώστε να εμποδίζεται η εξάπλωση του κορονοϊού SARS-CoV-2. Αυτό δείχνει μία νέα νοτιοκορεατική επιστημονική μελέτη, σύμφωνα μάλιστα με την οποία το ιικό φορτίο στους ασυμπτωματικούς μειώνεται με πιο αργό ρυθμό από ό,τι στους συμπτωματικούς. Τουλάχιστον ο ένας στους τρεις από όσους κολλάνε τον κορονοϊό δεν έχει συμπτώματα, αλλά είναι φαινομενικά υγιής, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν μπορεί να μεταδώσει τον ιό σε άλλους. Ακριβώς αυτό, άλλωστε, δυσκολεύει τις προσπάθειες των υγειονομικών Αρχών να ελέγξουν την πανδημία και να αποτρέψουν νέα επιδημικά κύματα.

 

 Οι ερευνητές του Κολλεγίου Ιατρικής του Πανεπιστημίου και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Σουντζουνγιάνγκ της Σεούλ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMA Internal Medicine», ανέλυσαν στοιχεία για 303 ασθενείς με διάμεση ηλικία 25 ετών (22 έως 36) με διαγνωσμένη νόσο Covid-19, από τους οποίους το 36%, δηλαδή πάνω από ένας στους τρεις, δεν είχαν συμπτώματα τη στιγμή της διάγνωσης. Το ένα πέμπτο των ασυμπτωματικών ασθενών (19%) εμφάνισαν τελικά συμπτώματα στη διάρκεια της απομόνωσής τους. Η μελέτη κάνει σαφή διάκριση ανάμεσα στους προσυμπτωματικούς (που τελικά θα αναπτύξουν συμπτώματα αλλά με καθυστέρηση) και στους πραγματικούς ασυμπτωματικούς (που ποτέ δεν θα εμφανίσουν συμπτώματα), οι οποίοι ήταν περίπου 30% στη νοτιοκορεατική μελέτη.

 

 Τρεις στους τέσσερις ασυμπτωματικούς (75%) διαγνώστηκαν αρνητικοί στον κορονοϊό -μία σαφής ένδειξη ανάρρωσης- 21 μέρες μετά την αρχική διάγνωση, έναντι 70% των ατόμων με συμπτώματα. Αρκετοί, συνεπώς, ασυμπτωματικοί συνέχιζαν να βγαίνουν θετικοί στα νέα τεστ ακόμη και μετά από τρεις εβδομάδες από τότε που πρωτοδιαγνώστηκαν με τον ιό.

 

 Το ιικό φορτίο (η ποσότητα του ιού στο σώμα), με βάση δείγματα που ελήφθησαν από το κατώτερο αναπνευστικό σύστημα, διαπιστώθηκε ότι μειωνόταν πιο αργά στους ασυμπτωματικούς, μερικοί από τους οποίους συνέχιζαν να διαχέουν γύρω τους τον κορονοϊό, άρα να είναι μολυσματικοί, ακόμη και 30 ημέρες μετά την αρχική διάγνωση. Σε κάθε περίπτωση, είναι πλέον σαφές ότι ένα ποσοστό τόσο συμπτωματικών όσο και ασυμπτωματικών ασθενών συνεχίζουν να έχουν τον κορονοϊό στον οργανισμό τους για μερικές (ή και πολλές) ημέρες πέρα από το χρονικό διάστημα των 14 ημερών, που έχει υιοθετηθεί διεθνώς για την απομόνωση των διαγνωσμένων κρουσμάτων.

 

«Αν και λίγα πράγματα είναι γνωστά για τη μολυσματικότητα των ασυμπτωματικών ασθενών, τα ευρήματα μας παρέχουν βιολογικές ενδείξεις που δείχνουν τη δυνατότητα μετάδοσης του ιού από τους ασυμπτωματικούς ανθρώπους», σύμφωνα με τους Νοτιοκορεάτες επιστήμονες. «Η διάχυση του ιού είναι παρατεταμένη. Επειδή η μετάδοσή του από τους ασυμπτωματικούς μπορεί να αποτελεί παράγοντα-κλειδί για την εξάπλωσή του στην κοινότητα, η επιτήρηση και η απομόνωση των ασυμπτωματικών ασθενών είναι αναγκαίες», προσθέτουν οι επιστήμονες.

 

«Η μελέτη δείχνει ότι οι ασυμπτωματικοί δεν διαφέρουν σε τίποτε από τον πληθυσμό με συμπτώματα, όσον αφορά το πόσο κορονοϊό μεταφέρουν στο σώμα τους. Συνεπώς, δεν υπάρχει κανένας πραγματικός λόγος για να πιστεύει κανείς a priori ότι θα μεταδίδουν διαφορετικά τον ιό», ανέφερε η ιολόγος Μάρτα Γκάγκλια του Πανεπιστημίου Ταφτς της Μασαχουσέτης, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

 

«Πρόκειται σίγουρα για σημαντικά ευρήματα και επιβεβαιώνουν αυτό που εδώ και καιρό υποπτευόμασταν, ότι τα ασυμπτωματικά κρούσματα μπορούν να μεταδώσουν τη λοίμωξη», δήλωσε ο διακεκριμένος επιδημιολόγος Μπένζαμιν Κάουλινγκ του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ, ο οποίος, πάντως, εκτίμησε ότι επειδή οι ασυμπτωματικοί δεν βήχουν και δεν φταρνίζονται, στην πράξη, ίσως είναι λιγότερο αποτελεσματικοί στη μετάδοση του ιού σε άλλους, σε σχέση με όσους είναι ξεκάθαρα άρρωστοι. Από την άλλη πλευρά, όμως, σύμφωνα με την κ. Γκάγκλια, επειδή οι ασυμπτωματικοί τριγυρνάνε ελεύθερα είναι ευκολότερο να κολλήσουν ανυποψίαστους ανθρώπους.

Πιθανότατα ηχεί ακόμα στα αυτιά σας η φωνή της μητέρας σας να σας λέει ότι δεν πρέπει να μπείτε στη θάλασσα μέχρι να χωνέψετε το φαγητό σας. Κι ενώ από τότε έχουν περάσει πολλά χρόνια και πλέον δεν είστε μικρό παιδί, ίσως ακόμα αναρωτιέστε αν μπορείτε να κολυμπήσετε μετά το φαγητό. Τι ισχύει τελικά; Ήταν η μητέρα σας υπερβολική ή υπάρχει πράγματι λόγος που αυτή η πεποίθηση είναι τόσο δημοφιλής; 

 

Μπορώ να κολυμπήσω μετά το φαγητό;

Δεν πρέπει ποτέ να μπαίνετε στη θάλασσα αν δεν έχουν περάσει δυόμισι με τρεις ώρες από το τελευταίο σας γεύμα, αφού το γεμάτο στομάχι καθιστά το κολύμπι προβληματικό και επικίνδυνο.

 

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι επειδή η καρδιά σας θα αναγκαστεί να δουλέψει εντατικά προκειμένου να συνεχίσει τη διαδικασία της πέψης και παράλληλα να αντεπεξέλθει στους ρυθμούς της κολύμβησης, κάτι το οποίο μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να επιβαρύνεται ο οργανισμός σας και να κινδυνεύσετε να λιποθυμήσετε. Όπως καταλαβαίνετε, η λιποθυμία στη θάλασσα αυξάνει κατακόρυφα τις πιθανότητες πνιγμού.

 

Ωστόσο, ούτε το κολύμπι με εντελώς άδειο στομάχι είναι ιδανικό, μιας και μπορεί να εξαντληθείτε. Προτιμήστε, λοιπόν, να έχετε φάει κάτι πολύ ελαφρύ (π.χ. μια φρυγανιά ή ένα μικρό φρούτο), ώστε να έχετε την απαιτούμενη ενέργεια. Και πάλι όμως φροντίστε να περιμένετε να χωνέψετε προτού μπείτε στη θάλασσα.

 

Επίσης, πρέπει να αποφεύγετε την κατανάλωση αλκοόλ προτού κολυμπήσετε. Αν, λοιπόν, σας αρέσει να πίνετε το κοκτέιλ σας δίπλα στο κύμα, έχετε κατά νου ότι τα οινοπνευματώδη ποτά μειώνουν σημαντικά τα αντανακλαστικά σας και κατ’ επέκταση καθιστούν επικίνδυνο το κολύμπι. Αν μάλιστα βρίσκεστε σε κατάσταση ημιμέθης ή μέθης, απλά μην μπείτε στη θάλασσα.

 

Προσοχή!

Σε κάθε περίπτωση, αν καθώς κολυμπάτε αισθανθείτε αδιαθεσία, ζαλάδα και τάση προς εμετό, βγείτε αμέσως στην ακτή, αφού υπάρχει πιθανότητα η ζάλη να εξελιχθεί σε λιποθυμία και αν συμβεί αυτό μέσα στο νερό, είναι άκρως επικίνδυνο, όπως προαναφέρθηκε.

 

Διάφοροι παράγοντες μπορεί να οδηγήσουν σε ζάλη: επειδή αποφασίσατε να κολυμπήσετε ενώ δεν αισθανόσασταν καλά, επειδή κολυμπάτε πολλή ώρα και έχετε εξαντληθεί, επειδή έχετε πάθει ηλίαση, επειδή ο οργανισμός έχει αφυδατωθεί, επειδή είστε νηστικοί ή επειδή μπήκατε στη θάλασσα με γεμάτο στομάχι. Αν συνδυαστικά με τη ζαλάδα έχετε εφίδρωση (κάτι που δεν συμβαίνει συχνά μέσα στη θάλασσα), τότε είναι μια ακόμη ένδειξη λιποθυμίας. Με τα πρώτα σημάδια αδιαθεσίας ζητήστε αμέσως βοήθεια από τους διπλανούς σας κολυμβητές και μόλις βγείτε από τη θάλασσα ξαπλώστε σε σκιερό μέρος μέχρι να αισθανθείτε καλύτερα.

Το 1768 η αυτοκράτειρα της Ρωσίας Αικατερίνη η Μεγάλη προσφέρθηκε να εμβολιασθεί εναντίον της ευλογιάς σε μια προσπάθεια να δείξει στους υπηκόους της ότι αυτή η νέα (τότε) ιατρική τεχνική ήταν ασφαλής. Κάτι τέτοιο είχε στο μυαλό του και ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν όταν ανακοίνωσε την Τρίτη ότι η κόρη του ήταν μεταξύ των εθελοντών που πήραν μέρος στις δοκιμές για το ρωσικό εμβόλιο του Covid-19, το λεγόμενο Sputnik V. Γνωστοποίησε ότι η Ρωσία είχε εγκρίνει το εμβόλιο για μαζική χρήση, η πρώτη χώρα που έκανε τέτοιο στον κόσμο.

 

Υπάρχει βέβαια ένα πρόβλημα: το εμβόλιο βρίσκεται ακόμα στο στάδιο των δοκιμών. Παρ’ όλα αυτά, σε μερικές εβδομάδες χιλιάδες Ρώσοι – κυρίως αυτοί που εργάζονται στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης – θα ξεκινήσουν μαζικούς εμβολιασμούς σε μια κίνηση που, στην ουσία, θεωρείται πείραμα. Οπως ήταν αναμενόμενο, οι αντιδράσεις στη Δύση δεν ήταν θετικές. Ο γερμανός υπουργός Υγείας Γενς Σπαν δήλωσε «πολύ σκεπτικός» για μια τόσο «επικίνδυνη» απόφαση, με τον αμερικανό ομόλογό του Αλεξ Αζάρ να σχολιάζει: «Εδώ δεν πρόκειται για αγώνα ποιος θα βγει πρώτος». Όλοι πια μιλούν για ένα εμβόλιο που θυμίζει «ρωσική ρουλέτα».

 

Το Κρεμλίνο δεν δείχνει να συμφωνεί με τον Αζάρ. Δεν είναι τυχαίο ότι στο εμβόλιο δόθηκε το όνομα του σοβιετικού δορυφόρου που «κέρδισε» στον ανταγωνισμό της κατάκτησης του Διαστήματος στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και ήταν ο πρώτος που είχε τεθεί σε τροχιά. Το σκεπτικό της Μόσχας; Εάν το εμβόλιο είναι έστω και εν μέρει αποτελεσματικό, ποιος νοιάζεται εάν παραβιάσθηκαν οι κανόνες για να δοθεί πρώτο στην κυκλοφορία;

 

Η κριτική στη βιασύνη της Μόσχας είναι δικαιολογημένη. Ενώ οι ερευνητές στη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Κίνα πειραματίζονται με εμβόλια, είναι αλήθεια ότι παραβιάζουν τους κανονισμούς που έχουν τεθεί εδώ και χρόνια για την ασφάλεια των πολιτών, προκειμένου να κερδίσουν χρόνο. Ομως η Ρωσία τους αγνόησε πλήρως αυτούς τους κανονισμούς. Το ρωσικό εμβόλιο δεν έχει μπει καν στην τρίτη φάση των δοκιμών – ένα κρίσιμο στάδιο στη διάρκεια του οποίου γίνονται δοκιμαστικά εμβόλια σε χιλιάδες ανθρώπους επί τουλάχιστον έναν χρόνο.

 

Το ότι η κόρη του ρώσου προέδρου έκανε το δοκιμαστικό εμβόλιο (και ως παρενέργεια είχε μόνο χαμηλό πυρετό για μια ημέρα, όπως είπε ο Πούτιν) μπορεί να δίνει εντυπωσιακούς τίτλους στις εφημερίδες, δεν μπορεί όμως να υποκαταστήσει τις δοκιμές σε χιλιάδες ανθρώπους όλων των ηλικιών και με διάφορα ιατρικά ζητήματα. Η βιαστική χορήγηση ενός αναποτελεσματικού – και ακόμα χειρότερα, επικίνδυνου – εμβολίου, εξηγούν οι ειδικοί θα αποτελέσει μεγάλο πλήγμα στις διεθνείς προσπάθειες για μαζική ανοσοποίηση, με αποτέλεσμα να παραταθεί η πανδημία. 

 

Καχυποψία

Ομως υπάρχουν κι εκείνοι που θεωρούν ότι οι αμφιβολίες πως ρώσοι επιστήμονες μπορούν να ξεπεράσουν τις δυτικές φαρμακοβιομηχανίες έχουν τις ρίζες τους περισσότερο στη γεωπολιτική και λιγότερο στην επιστήμη, σημειώνουν οι Financial Times. Μπορεί η Ρωσία να μην έχει μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες και να εισάγει τα περισσότερα φάρμακα, όμως το ερευνητική Ινστιτούτο Επιδημιολογίας και Μικροβιολογίας Gamalaya, που ανέπτυξε το εμβόλιο, εργάζεται πάνω στους αδενοϊούς από τη δεκαετία του 1980 και βάσισε το Sputnik V στο ήδη διεθνώς εγκεκριμένο δικό του εμβόλιο εναντίον του ιού Εμπολα.

 

Την τελευταία δεκαετία, η εμπιστοσύνη της Δύσης προς τη Ρωσία έχει περιορισθεί σημαντικά. Η Μόσχα συνεχίζει να αρνείται τις κατηγορίες: ανάμειξη στις αμερικανικές εκλογές, εμπλοκή στην απόπειρα δολοφονίας του διπλού πράκτορα Σεργκέι Σκριπάλ, κατάρριψη της πτήσης ΜΗ17 των μαλαισιανών αερογραμμών.

 

Επειτα απ’ όλα αυτά, οι περισσότερες ρωσικές πρωτοβουλίες αντιμετωπίζονται με καχυποψία από τη Δύση. Οταν η Μόσχα έστειλε ιατρικές ομάδες στην Ιταλία στην κορύφωση της πανδημίας τον Μάρτιο, κάποιοι αναλυτές έγραψαν ακόμα και για μια αποστολή που είχε στόχο να κλαπούν αμυντικά μυστικά. Η ρωσική δωρεά αναπνευστήρων στη Νέα Υόρκη, προκάλεσε διπλωματικό πονοκέφαλο. Το εμβόλιο σίγουρα θα μπει στην ίδια λίστα.

Ξεπερνούν τα 15 τα δηλητηριώδη είδη μανιταριών στην Ελλάδα, που μπορούν να επιφέρουν ακόμη και τον θάνατο. Η Ελλάδα είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες στην Ευρώπη σε συνολικό αριθμό μανιταριών (όχι μόνο επικίνδυνων) και τα τελευταία χρόνια οι ερασιτέχνες συλλέκτες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα και ανέρχονται πλέον σε αρκετές χιλιάδες, με ορισμένους εξ αυτών όμως, να αγνοούν βασικά μέτρα προφύλαξης. Τα παραπάνω επισημαίνει ο πρόεδρος των Μανιταρόφιλων Ελλάδας, Γιώργος Κωνσταντινίδης, τον οποίο το ΑΠΕ-ΜΠΕ αναζήτησε με αφορμή το σοβαρό περιστατικό με τη δηλητηρίαση δεκαεξάχρονου στο Βαρικό Φλώρινας, που αποδόθηκε σε κατανάλωση άγριων μανιταριών από το δάσος.

 

   Ο κ. Κωνσταντινίδης, ο οποίος -μεταξύ άλλων- έχει συγγράψει έξι βιβλία για τα μανιτάρια και ετοιμάζει άλλα δύο, επισημαίνει ότι από αυτά τα 15 είδη, τα πλέον επικίνδυνα είναι δύο, τα οποία ευθύνονται για το 90% των θανατηφόρων περιστατικών στην Ελλάδα (αλλά και στην Ευρώπη, όπου επίσης υπάρχουν). Πρόκειται για δύο αμανίτες, τον φαλλοειδή και τον εαρινό, τα οποία είναι ευμεγέθη και όμορφα μανιτάρια και γι' αυτό τραβούν συχνά την προσοχή των ερασιτεχνών συλλεκτών. Τα υπόλοιπα 13 είδη είναι είτε πολύ μικρά σε μέγεθος είτε πολύ σπάνια, οπότε δεν είναι εξίσου σύνηθες να τα συλλέξει κάποιος. Ένα είδος εξίσου επικίνδυνο με τα δύο πρώτα, το οποίο όμως έχει παρατηρηθεί πάρα πολύ σπάνια στην Ελλάδα και μόνο στην περιοχή των συνόρων με τη Βουλγαρία, είναι ο αμανίτης ο δυσώδης.

 

   Περίπου 200 περιστατικά δηλητηρίασης από μανιτάρια ετησίως, συνήθως όχι σοβαρά

 

   Κάθε χρόνο, σημειώνει ο κ. Κωνσταντινίδης, καταγράφονται στην Ελλάδα περίπου 200 περιστατικά ατόμων (καταναλωτών ή συλλεκτών), που προσέρχονται σε νοσοκομεία με την υποψία δηλητηρίασης από μανιτάρια, και συνήθως -αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις- έχουν όντως δηλητηριαστεί από αυτά. Τα περισσότερα από αυτά τα περιστατικά είναι ασήμαντα ως προς τον κίνδυνο για την υγεία, αλλά κάθε τρία με πέντε χρόνια καταγράφεται και κάποια μοιραία εξέλιξη. Δυστυχώς, οι άνθρωποι που παρότι δεν έχουν γνώσεις και εξοικείωση με τα μανιτάρια, τα συλλέγουν και τα καταναλώνουν, επειδή μπορεί να μοιάζουν με ακίνδυνα βρώσιμα, είναι περισσότεροι από ό,τι θα ανέμενε κάποιος.

 

   Όπως παρατηρεί ο κ. Κωνσταντινίδης, την καλύτερη απάντηση στο εύλογο ερώτημα σχετικά με το πώς είναι δυνατόν να συλλέγει μανιτάρια κάποιος που δεν γνωρίζει βασικά πράγματα για αυτά, τού την έχει δώσει ένας αστυνομικός της Τροχαίας: «Κι εγώ αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν οι άνθρωποι να οδηγούν υπό την επήρεια αλκοόλ ή ουσιών και να παραβιάζουν τόσο συχνά τον κόκκινο σηματοδότη, αλλά δυστυχώς συμβαίνει και μάλιστα συχνά».

 

   Τα τρία χαρακτηριστικά που μαρτυρούν ...δηλητήριο

 

   Υπάρχουν κάποια μορφολογικά χαρακτηριστικά, που αν συνυπάρχουν σε ένα μανιτάρι, αυξάνονται οι πιθανότητες να πρόκειται για δηλητηριώδες είδος; «Και οι τρεις αμανίτες έχουν τα εξής κοινά χαρακτηριστικά: πρώτον, είναι ομπρελόμορφοι και αν αναστρέψουμε το "καπέλο" τους θα δούμε ελάσματα (ακτίνες) αντίστοιχα με αυτά που έχουν τα βρώσιμα μανιτάρια (πορτομπέλο, σαμπινιόν, πλευρώτοι), αλλά σε αυτή την περίπτωση τα ελάσματα είναι λευκά κι όχι σκουρόχρωμα. Δεύτερον, στο πάνω μέρος του "ποδιού" τους κρέμεται ένα μεμβρανώδες στοιχείο, σαν φουστίτσα, που το λέμε δαχτυλίδι και, τρίτον, η βάση τους δεν αναδύεται απευθείας από το έδαφος, αλλά μέσα από μια κυπελλόμορφη θήκη», εξηγεί ο κ. Κωνσταντιντίδης, διευκρινίζοντας ότι η συνύπαρξη των τριών αυτών στοιχείων σε ένα είδος αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες να είναι δηλητηριώδες, για αυτό και συνιστάται στους αρχάριους να μην το συλλέγουν.

 

   Η μοιραία μπουκιά και τι πρέπει να πράττουν οι ερασιτέχνες

 

   Αρκεί να αγγίξει κάποιος ένα δηλητηριώδες μανιτάρι για να υπάρξουν επιπτώσεις στην υγεία του ή πρέπει να το καταναλώσει; Και σε ποια ποσότητα η κατανάλωσή του μπορεί να είναι μοιραία; «Μόνο η είσοδος στο πεπτικό σύστημα μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα. Αλλά αν μπει στο πεπτικό, αρκούν 50 γραμμάρια, εν ολίγοις μια μπουκιά δηλητηριώδους μανιταριού όταν είναι μαγειρεμένο» σημειώνει ο πρόεδρος των Μανιταρόφιλων Ελλάδας, ενώ ερωτηθείς τι συνιστάται στους αρχάριους μανιταροσυλλέκτες, επισημαίνει ότι η συνήθης σύσταση είναι να ασχολούνται αρχικά με μόλις ένα-δύο είδη, τα οποία είναι πολύ συνηθισμένα στην περιοχή τους και γνωστά από γενιά σε γενιά, να γνωρίσουν τα πάντα γύρω από αυτά, αλλά ταυτόχρονα να μάθουν «απ' έξω και ανακατωτά» και όλα τα χαρακτηριστικά των επικίνδυνων μανιταριών, που μοιάζουν με αυτά τα είδη.

 

   «Όσο περιορίζεις τον αριθμό των μανιταριών που κυνηγάς, τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος και όταν τα μάθεις καλά, μπορείς σταδιακά να προχωρήσεις και σε άλλα είδη» επισημαίνει και εξηγεί ότι στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 6000-7000 είδη μεγαλόσχημων μανιταριών, με αποτέλεσμα η χώρα μας να θεωρείται από τις πλουσιότερες στην Ευρώπη από αυτή την άποψη, μαζί με την Ιταλία.

 

   Η Ελλάδα στο κλαμπ των πρωτοπόρων

 

   Την τελευταία δεκαετία, «χτίζοντας» πάνω σε μια επίπονη δουλειά καταγραφής, αναγνώρισης και ενημέρωσης, που αναπτύσσει ρίζες τα τελευταία 20- 25 χρόνια, η Ελλάδα έχει μπει στο «κλαμπ» των πρωτοπόρων χωρών σε ό,τι αφορά τα μανιτάρια.

 

   «Την τελευταία 20ετία έχει γίνει πολύ συστηματική δουλειά για την καταγραφή μανιταριών και την ενημέρωση, ενώ έχουν αναπτυχθεί συνεργασίες ανάμεσα σε επαγγελματίες μυκητολόγους και ερασιτέχνες, αλλά και ανάμεσα σε τοπικούς φορείς και φορείς διαχείρισης πάρκων. Ως αποτέλεσμα, παρά την πολύ μεγάλη αύξηση των μανιταρόφιλων και των συλλεκτών, που πλέον αριθμούν πολλές χιλιάδες, τα ποσοστά των δηλητηριάσεων είναι πολύ χαμηλά, σε σχέση με άλλες χώρες, ακόμα και προηγμένες σε αυτό το πεδίο. Από ουραγοί σε ό,τι αφορά το μανιτάρι, εξελιχθήκαμε την τελευταία δεκαετία σε πρωτοπόρους, δίπλα σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία και τα κράτη της πρώην ΕΣΣΔ, αλλά και η Τσεχία, η Ρουμανία και η Πολωνία, στο επίπεδο τόσο του αριθμού των ανθρώπων που ασχολούνται με τα μανιτάρια, όσο και των επιστημονικών δημοσιεύσεων γύρω από αυτά και της επίδρασής τους στην κοινωνία» υπογραμμίζει ο κ. Κωνσταντινίδης, υπενθυμίζοντας ότι από μόλις έναν πριν από περίπου χρόνια, οι σύλλογοι μανιταρόφιλων έχουν πλέον αυξηθεί σε δέκα, ενώ κάθε χρόνο γίνονται περίπου 50 εκδηλώσεις και δράσεις (σεμινάρια, φεστιβάλ, έκδοση χιλιάδων εκπαιδευτικών αφισών), στις οποίες συμμετέχουν πάρα πολλοί άνθρωποι. Στις εκδηλώσεις, παρατηρεί, σερβίρονται χιλιάδες μερίδες μαγειρεμένων μανιταριών, κάποτε 40 ή 50 είδη ταυτόχρονα, αλλά η γνώση είναι δύναμη και δεν έχει ποτέ υπάρξει περιστατικό δηλητηρίασης._

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE