Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγειας (ΠΟΥ) μιλά, σήμερα, για «ιστορικό βήμα» προς έναν κόσμο χωρίς πολιομυελίτιδα, καθώς μια ομάδα ειδικών επιβεβαίωσε ότι ο δεύτερος από τους τρεις τύπους του ιού της πολιομυελίτιδας έχει εξαφανιστεί παγκοσμίως.

Η ανακοίνωση της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της Πολιομυελίτιδας σημαίνει ότι κυκλοφορεί ακόμη μόνο ο τύπος 1 του ιού της πολιομυελίτιδας, αφού η εξάλειψη του τύπου 2 έχει κηρυχθεί ήδη από το 2015 και του τύπου 3 αυτή την εβδομάδα.

Τα περιστατικά πολιομυελίτιδας παγκοσμίως έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 99% από το 1988, αλλά ο ιός πολιομυελίτιδας τύπου 1 εξακολουθεί να υπάρχει στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν, όπου προσέβαλε συνολικά 88 άτομα φέτος. Πρόκειται για μια αύξηση από το 2017 που είχαν παρατηρηθεί μόνο 22 περιπτώσεις πολιομυελίτιτιδας σε παγκόσμιο επίπεδο.

«Η εξάλειψη του ιού της πολιομυελίτιτδας τύπου 3 αποτελεί σημαντικό ορόσημο για έναν κόσμο χωρίς πολιομυελίτιδα, αλλά δεν μπορούμε να επαναπαυτούμε», δήλωσε η Ματσίντισο Μοέτι, διευθύντρια του ΠΟΥ στην Αφρική.

Ο Σεθ Μπέρκλεϊ, διευθύνων σύμβουλος της GAVI, της διεθνούς οργάνωσης που αγωνίζεται για ίση πρόσβαση στα εμβόλια των παιδιών που ζουν στις φτωχότερες χώρες του κόσμου, δήλωσε ότι ήταν «μια τεράστια νίκη στον αγώνα κατά της πολιομυελίτιδας».

Η πολιομυελίτιδα εισβάλλει στο νευρικό σύστημα και μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη παράλυση εντός ωρών. Δεν μπορεί να θεραπευθεί, αλλά η μόλυνση μπορεί να αποφευχθεί με εμβολιασμό - και μια σημαντική μείωση των περιπτώσεων παγκοσμίως τις τελευταίες δεκαετίες οφείλεται σε έντονες εθνικές και περιφερειακές εκστρατείες ανοσοποίησης σε μωρά και παιδιά.

Σε μη εμβολιασμένους πληθυσμούς, ωστόσο, οι ιοί πολιομυελίτιδας μπορούν να επανεμφανιστούν και να εξαπλωθούν γρήγορα. Κρούσματα πολιομυελίτιδας που προήλθαν από εμβόλιο μπορεί επίσης να παρατηρηθούν σε περιοχές όπου η ανοσία είναι χαμηλή και δεν είναι καλό το σύστημα αποχέτευσης, καθώς οι εμβολιασμένοι άνθρωποι μπορεί να εκκρίνουν τον ιό, θέτοντας τον μη εμβολιασμένο πληθυσμό σε κίνδυνο.

Οι Φιλιππίνες τον περασμένο μήνα ανακοίνωσαν ότι σχεδιάζουν εκστρατεία επείγοντος εμβολιασμού μετά την επανεμφάνιση της πολιομυελίτιδας και την καταγραφή των πρώτων δύο περιπτώσεων πολιομυελίτιδας εδώ και 20 χρόνια.

Η Μοέτι καλεί τις κυβερνήσεις να βρίσκονται σε διαρκή επαγρύπνηση, λέγοντας πως οι χώρες πρέπει διαρκώς να ενισχύουν τις προσπάθειες εμβολιασμού για να προστατεύσουν τον πληθυσμό και να εντείνουν τις επισκέψεις ρουτίνας στους γιατρούς προκειμένου να διασφαλίσουν ότι ακόμη και ο παραμικρός κίνδυνος επανεμφάνισης του ιού θα εντοπιστεί.

Αν λαχανιάζετε εύκολα, δυσκολεύεστε να πάρετε βαθιά αναπνοή και αισθάνεστε κόπωση, τότε, ίσως, αυτό να οφείλεται και σε κάποια από τις παρακάτω καθημερινές συνήθειες που επιβαρύνουν την υγεία σας. Τι είναι αυτό που μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή και ίσως να μην το γνωρίζετε; Διαβάστε παρακάτω, για να μάθετε όσα βλάπτουν το αναπνευστικό σύστημα και πρέπει να σταματήσετε να κάνετε άμεσα.

Δεν ξεσκονίζετε συχνά

Όταν ο αέρας είναι γεμάτος σκόνη, αυτό μπορεί τελικά να βλάψει τους πνεύμονές σας και να προκαλέσει αναπνευστικά προβλήματα.

Το συχνό ξεσκόνισμα και το καθάρισμα του σπιτιού είναι λοιπόν απαραίτητα. Επιμείνετε στα έπιπλα, βάλτε ηλεκτρική και μην ξεχνάτε το σφουγγάρισμα! Επίσης σκόνη μπορεί να παγιδευτεί και στους τοίχους, οπότε περάστε ένα βρεγμένο πανί κάθε τόσο.

Δεν πλένετε συχνά τα χέρια σας

Δεδομένου ότι η πλειοψηφία των πιο συχνών αναπνευστικών λοιμώξεων μεταδίδονται με την επαφή, το πλύσιμο των χεριών θεωρείται το Α και το Ω στην πρόληψή τους. Για να προστατεύσετε λοιπόν τους πνεύμονές σας, πλένετε τακτικά τα χέρια σας, κάθε φορά που γυρνάτε στο σπίτι, πριν και μετά το φαγητό και -αν είστε κρυωμένοι- όταν φταρνίζεστε ή φυσάτε τη μύτη σας. Έτσι, προστατεύετε και τους γύρω σας.

Δεν ανάβετε τον απορροφητήρα όταν μαγειρεύετε

Ό,τι κι αν μαγειρεύετε στα μάτια της κουζίνα, τα σωματίδια που απελευθερώνονται από τις κατσαρόλες και τα τηγάνια, ίσως να ερεθίσουν τα πνευμόνια σας. Για να καθαρίσετε όσο γίνεται περισσότερο τον αέρα του σπιτιού, μην ξεχνάτε να ενεργοποιείτε τη λειτουργία του απορροφητήρα.

Δε γυμνάζεστε αρκετά

Η άσκηση δε σας βοηθά μόνο στη διατήρηση μιας καλλίγραμμης σιλουέτας, αλλά θα βελτιώσει και την αναπνευστική λειτουργία. Το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Πνευμόνων τονίζει «Η τακτική άσκηση μπορεί να αυξήσει τη δύναμη και να βελτιώσει τη λειτουργία των μυών σας, κάνοντάς τους έτσι πιο αποδοτικούς. Οι μύες σας θα χρειάζονται λιγότερο οξυγόνο για να κινηθούν και θα παράγουν λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα. Αυτό θα έχει ως άμεση συνέπεια τη μείωση της ποσότητας του αέρα που πρέπει να εισπνεύσετε και να εκπνεύσετε για κάποια άσκηση». Με αποτέλεσμα, όσο γυμνάζεστε να μη λαχανιάζετε εύκολα.

Δεν επισκέπτεστε τον γιατρό σας

«Η μισή θεραπεία είναι η πρόληψη» λένε οι γιατροί και αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να περιμένετε την εμφάνιση συμπτωμάτων για να αντιμετωπίσετε κάποιο αναπνευστικό πρόβλημα. Ένα check-up ανά τακτά χρονικά διαστήματα μπορεί να αποβεί σωτήριο!

Δεν ενεργοποιείτε τον εξαερισμό όταν κάνετε ντουζ

Η άσκηση που καίει τις περισσότερες θερμίδες από οποιαδήποτε άλλη -Πανεύκολη, την κάνεις στο σπίτι

 

Η συσσώρευση της υγρασίας, ίσως να οδηγήσει στην ανάπτυξη μούχλας, η οποία με τη σειρά της να προκαλέσει αναπνευστικά προβλήματα. Οπότε, κάθε φορά που κάνετε ντους ανοίγετε τον εξαερισμό. Αν έχετε παράθυρο, ανοίξτε το μόλις τελειώσετε.

Δεν πίνετε αρκετό νερό

Εκτός από τις υπόλοιπες ευεργετικές ιδιότητές του, το νερό συμβάλλει και στην αποφυγή της δυσκολίας στην αναπνοή. Καθαρίζει το αναπνευστικό σύστημα και αποτρέπει την ανάπτυξη βλέννης.

Δεν αερίζετε συχνά το σπίτι σας

Φυσικά, δεν πρέπει να κρατάτε κλειστά τα παράθυρα για να μην μπαίνει η σκόνη στο σπίτι σας, καθώς αυτό επίσης μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή. Φρεσκάροντας τον αέρα, αποφεύγετε και τον κίνδυνο να εμφανιστεί μούχλα, αφού μειώνονται τα επίπεδα υγρασίας.

Δεν κόβετε το κάπνισμα

Εντάξει, δε χρειάζεται κανείς να πει πλέον πόσο βλαβερό είναι το κάπνιμα για τους πνεύμονες -αλλά και όλον τον ανθρώπινο οργανισμό, προκαλώντας μια σειρά προβλημάτων, πολλές φορές ανίατων. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι αρκούν μόλις 72 ώρες για να δείτε διαφορά σην αναπνοή σας, από τη στιγμή που κόβετε το κάπνισμα.

Τις περισσότερες φορές που έχετε πονοκέφαλο, ή στομαχόπονο, ή οποιουδήποτε άλλο πόνο στο σώμα, ο γιατρός θα σας συστήσει εκτός των άλλων να πάρετε κάποιο αναλγητικό για να σας ανακουφίσει από τον πόνο. Όμως τα παυσίπονα δεν είναι “πανάκεια”. Πρέπει να γνωρίζετε πότε πρέπει να παίρνετε το καθένα και τι ακριβώς κάνει αυτό που παίρνετε.

Για πόνο που σχετίζεται με φλεγμονή, όπως πόνος στην πλάτη ή ο πονοκέφαλος, η παρακεταμόλη και τα αντιφλεγμονώδη παυσίπονα λειτουργούν καλύτερα. Εάν ο πόνος προκαλείται από ευαίσθητα ή κατεστραμμένα νεύρα, όπως στην περίπτωση του έρπητα ζωστήρα ή της ισχιαλγίας, τότε χρειάζεστε φάρμακα που χρησιμοποιούνται επίσης για την επιληψία και την κατάθλιψη. Αυτά τα χάπια αλλάζουν τον τρόπο που λειτουργεί το κεντρικό νευρικό σύστημα.

Ο στόχος της λήψης οποιουδήποτε φαρμάκου είναι να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής σας. Όλα τα παυσίπονα έχουν πιθανές παρενέργειες, γι' αυτό και πρέπει να σταθμίζετε κάθε φορά τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της λήψη τους.

Δείτε μια λίστα με τα πιο βασικά παυσίπονα που κυκλοφορούν και μάθετε τι ακριβώς είναι και κάνει το κάθε ένα από αυτά:

Παρακεταμόλη

Η παρακεταμόλη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των πονοκεφάλων και των περισσοτέρων μη-νευρικών πόνων. Δύο ταμπλέτες παρακεταμόλης έως και τέσσερις φορές την ημέρα είναι μια ασφαλής δοσολογία για τους ενήλικες. Ανεπιθύμητες παρενέργειες δεν είναι συχνές και αυτή η δοσολογία μπορεί να λαμβάνεται τακτικά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η υπερβολική δόση παρακεταμόλης μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όμως, γι' αυτό μην μπείτε στον πειρασμό να αυξήσετε τη δόση, απλά και μόνο επειδή ο πόνος σας είναι έντονος. Αν ο πόνος διαρκεί για περισσότερες από τρεις ημέρες, δείτε τον γιατρό σας.

Ιβουπροφαίνη

Τα λεγόμενα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), όπως η ιβουπροφαίνη, η δικλοφενάκη και η ναπροξένη, λειτουργούν καλύτερα όταν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις μιας φλεγμονώδους αιτίας του πόνου, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με την αρθρίτιδα ή με έναν τραυματισμό. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα, εκτός εάν έχετε φλεγμονή. Αν τα πάρετε για μεγάλα χρονικά διαστήματα, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος στομαχικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένης της αιμορραγίας και των προβλημάτων στα νεφρά και την καρδιά. Μην παίρνετε περισσότερο από τη συνιστώμενη δόση, καθώς αυτό θα αυξήσει τον κίνδυνο σοβαρών παρενεργειών.

Ασπιρίνη

Η ασπιρίνη παράγει τον ίδιο τύπο παρενέργειες όπως τα άλλα ΜΣΑΦ, αλλά δεν είναι τόσο αποτελεσματική ως παυσίπονο, το οποίο σημαίνει ότι συνήθως δεν συνταγογραφείται για τον πόνο. Είναι επικίνδυνη για τα παιδιά κάτω των 16 ετών και η δοσολογία της για τα παιδιά θέλει μεγάλη προσοχή και πάντα την συμβουλή ενός γιατρού.

Κωδεΐνη

Η κωδεΐνη δεν λειτουργεί πολύ καλά από μόνη της. Λειτουργεί καλύτερα όταν συνδυάζεται με την παρακεταμόλη σε ένα χάπι. Μπορείτε να αγοράσετε τέτοια χάπια (με παρακεταμόλη και χαμηλή δόση κωδεΐνης) άνω από το φαρμακείο. Μια υψηλότερη δόση κωδεΐνης πρέπει πάντα να συνταγογραφηθεί. Άλλα μέσης ισχύος συνταγογραφούμενα παυσίπονα περιλαμβάνουν την τραμαδόλη και την διυδροκωδεΐνη. ΠΡΟΣΟΧΗ: Όλα αυτά τα παυσίπονα μπορεί να προκαλέσουν εξάρτηση, πράγμα που σημαίνει ότι όταν σταματήσετε τη λήψη τους μπορεί να αισθανθείτε αδιαθεσία για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Εάν νιώθετε ότι χρειάζεστε όλο και περισσότερα από αυτά τα φάρμακα, επικοινωνήστε άμεσα με τον γιατρό σας για συμβουλές.

Διαλυτά παυσίπονα

Τα αναβράζοντα παυσίπονα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι και μπορεί να περιέχει έως 1g αλάτι ανά δισκίο. Το υπερβολικό αλάτι μπορεί να αυξήσει την αρτηριακή σας πίεση, η οποία με τη σειρά της μπορεί να σας θέσει σε αυξημένο κίνδυνο άλλων προβλημάτων υγείας, όπως οι καρδιακές παθήσεις και τα εγκεφαλικά επεισόδια. Αν έχετε λάβει οδηγίες από τον γιατρό σας να προσέχετε γενικώς την λήψη αλατιού, ίσως θα πρέπει να μην παίρνετε αναβράζοντα παυσίπονα. Προτού, ωστόσο, πάρετε οποιαδήποτε πρωτοβουλία, συμβουλευτείτε πάντα τον γιατρό σας.

Μορφίνη

Η μορφίνη και τα παρεμφερή φάρμακα (για παράδειγμα, η οξυκωδόνη, η φαιντανύλη και η βουπρενορφίνη) είναι τα ισχυρότερα παυσίπονα που υπάρχουν. Μερικά διατίθενται ως επιθέματα, αλλά όλα λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε περιπτώσεις πολύ έντονου πόνου.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτά είναι φάρμακα που θα πρέπει ΠΑΝΤΑ να τα παίρνετε με συνταγή γιατρού και μόνο! Η δόση και η απόκριση του οργανισμού σας σε αυτά θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά από τον γιατρό σας. Αυτά τα φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο ως μέρος μιας μακροπρόθεσμης θεραπείας για τη διαχείριση του πόνου σας.

Πηγή: nhs.uk

Το τρίψιμο των ματιών είναι φαινομενικά ακίνδυνο και πολύ συνηθισμένο. Οι περισσότεροι άνθρωποι τρίβουν περιστασιακά τα μάτια τους χωρίς να παθαίνουν κάτι. Μερικές φορές, όμως, υπάρχουν απρόσμενες συνέπειες. Όπως εξηγεί ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Αναστάσιος-Ιωάννης Κανελλόπουλος, καθηγητής Οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, οι περισσότεροι άνθρωποι τρίβουν τα μάτια τους όταν:

Πάσχουν από αλλεργική αντίδραση

Είναι κουρασμένοι και νυστάζουν

Νιώθουν τα μάτια τους ξηρά

Μπαίνει κάτι στο μάτι τους

«Όταν η αιτία είναι η ξηρότητα ή ένα σκουπιδάκι, το τρίψιμο των ματιών διεγείρει τη ροή των δακρύων», λέει.  «Έτσι, λιπαίνει τα ξηρά μάτια και απομακρύνει τη σκόνη και άλλες ερεθιστικές ουσίες».

Το τρίψιμο μπορεί επίσης να είναι θεραπευτικό, αφού πιέζοντας απαλά τον οφθαλμικό βολβό διεγείρουμε (χωρίς να το ξέρουμε) το πνευμονογαστρικό νεύρο,  επιβραδύνοντας τον καρδιακό παλμό μας και καταπραΰνοντας το στρες!

Αν, όμως, τρίβει κάποιος τα μάτια του πολύ συχνά ή πολύ δυνατά, μπορεί να τους προκαλέσει διάφορες βλάβες. Ο Δρ. Κανελλόπουλος εξηγεί τι θα μπορούσε να συμβεί:

Κοκκίνισμα και μαύροι κύκλοι

Αν το τρίψιμο των ματιών είναι αρκετά δυνατό, μπορεί να προκαλέσει ρήξη των μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κοκκίνισμα των ματιών. Στη συνέχεια όμως το αίμα θα διαχυθεί στους παρακείμενους ιστούς και μπορεί να οδηγήσει τελικά σε σχηματισμό μαύρων κύκλων κάτω από τα μάτια.

Μόλυνση στα μάτια

Τα χέρια μας φέρουν περισσότερα βακτήρια απ' οποιοδήποτε άλλο τμήμα του σώματος. Όταν τρίβουμε τα μάτια μας, υπάρχει κίνδυνος να τα μολύνουμε, με συνέπεια λοιμώξεις όπως η επιπεφυκίτιδα.

Ο κίνδυνος αυτός παραμένει ακόμα κι αν πλένετε ή απολυμαίνετε συχνά τα χέρια σας, διότι με κάθε αντικείμενο που θα αγγίζετε, θα ξαναμολύνονται με χιλιάδες βακτήρια.

Εκδορά στον κερατοειδή

Μερικές φορές μπαίνει στο μάτι μια βλεφαρίδα ή ένας κόκκος σκόνης και μοιραία η αυθόρμητη κίνηση είναι να το τρίψουμε για να βγει. Ωστόσο αυτό δεν είναι καθόλου καλή ιδέα, διότι υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουμε εκδορά (γδάρσιμο) στον κερατοειδή, δηλαδή στην επιφανειακή στοιβάδα του ματιού. Η εκδορά μπορεί να προκληθεί από το νύχι μας ή από την τριβή του ξένου αντικειμένου στην επιφάνεια του ματιού.

Η εκδορά του κερατοειδούς είναι ένας συχνός, επώδυνος τραυματισμός που τυπικά χρειάζεται λίγες ημέρες για να επουλωθεί. Αυτό όμως ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι θα αντιμετωπιστεί εγκαίρως και ότι δεν θα μολυνθεί από κάποιο βακτήριο ή ιό. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να εξελιχθεί σε έλκος (πληγή) του κερατοειδούς, που είναι πολύ πιο σοβαρή κατάσταση.

Αν λοιπόν νιώθετε κάτι στο μάτι σας, αντί να το τρίψετε, αφήστε τα δάκρυά σας να το ξεπλύνουν μόνα τους. Ειδάλλως, δοκιμάστε να το ξεπλύνετε με αμπούλες φυσιολογικού ορού από το φαρμακείο ή με τεχνητά δάκρυα. Αν δεν τα καταφέρετε, πηγαίνετε στον οφθαλμίατρο.

Επιδείνωση της εξελισσόμενης μυωπίας

Η μυωπία συνήθως παρουσιάζεται σε παιδιά ηλικίας 8-12 ετών και επιδεινώνεται κατά την εφηβεία. Μετά την ενηλικίωση μπορεί να παρατηρηθούν κάποιες αλλαγές στους βαθμούς της, αλλά συνήθως είναι μικρές.

Ωστόσο σε μερικούς πάσχοντες εξακολουθεί να επιδεινώνεται χρόνο με το χρόνο, με τελικό επακόλουθο υψηλού βαθμού μυωπία. Αυτή είναι η προοδευτικά εξελισσόμενη μυωπία. Πολλοί πάσχοντες από αυτήν ανακαλύπτουν ότι το τρίψιμο των ματιών την επιδεινώνει.

Επιδείνωση του γλαυκώματος

Το γλαύκωμα είναι μία ομάδα οφθαλμικών παθήσεων, με κοινό χαρακτηριστικό την προοδευτική βλάβη του οπτικού νεύρου. Η πιο συνηθισμένη αιτία που προκαλεί αυτή τη βλάβη είναι η αυξημένη πίεση στο εσωτερικό του ματιού (λέγεται ενδοφθάλμια πίεση).

Το τρίψιμο των ματιών αυξάνει την ενδοφθάλμια πίεση, επειδή διαταράσσει τη ροή αίματος στα μάτια. Όταν λοιπόν συνηθίζουν να τρίβουν τα μάτια τους οι πάσχοντες από γλαύκωμα, υπάρχει κίνδυνος να επιδεινώσουν τις βλάβες στο οπτικό νεύρο, αυξάνοντας τον κίνδυνο απώλειας της όρασής τους.

Χαλάρωση των βλεφάρων

Αν και αυτός δεν είναι ο πιο σοβαρός κίνδυνος, δεν παύει να είναι κάτι ανεπιθύμητο. Έχει διαπιστωθεί πως όσοι τρίβουν δυνατά τα μάτια τους μπορεί με τον καιρό να επιταχύνουν την απώλεια ελαστικότητας του βλεφάρου, με συνέπεια την χαλάρωσή του.

Κερατοειδικός αστιγματισμός

Ο αστιγματισμός εκδηλώνεται όταν το φως που διέρχεται στο εσωτερικό του ματιού δεν εστιάζει σε ένα σημείο, αλλά σε πολλά. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διαταραχή της καμπυλότητας του κερατοειδούς ή του φακού του ματιού.

Όταν το πρόβλημα είναι ακανόνιστες καμπυλώσεις στην επιφάνεια του κερατοειδούς, η συνέπεια είναι ο κερατοειδικός αστιγματισμός. Ο αστιγματισμός αυτός είναι συχνότερος στα άτομα που τρίβουν πολύ τα μάτια τους.

Κερατόκωνος

Το τρίψιμο των ματιών αποτελεί ισχυρό παράγοντα κινδύνου για ανάπτυξη κερατόκωνου. Και αυτή είναι ίσως η πιο ανησυχητική συνέπειά του.

Μελέτες έχουν δείξει ότι στα ευαίσθητα άτομα το συνεχές τρίψιμο μπορεί να οδηγήσει σε λέπτυνση των ινών κολλαγόνου στον κερατοειδή χιτώνα του ματιού. Η λέπτυνση αυτή προκαλεί αστάθεια και αλλαγή του σχήματος του κερατοειδούς, το οποίο από σφαιρικό γίνεται κωνικό. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως κερατόκωνος και είναι μία σοβαρή πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε διαταραγμένη όραση και τελικά ανάγκη για μεταμόσχευση κερατοειδούς.

Ο κίνδυνος για εκδήλωση κερατόκωνου είναι ιδιαίτερα αυξημένος στα άτομα με υποκείμενα προβλήματα υγείας, κυρίως με ατοπία (αλλεργική προδιάθεση) που συνήθιζαν να τρίβουν δυνατά και συχνά τα μάτια τους κατά την παιδική ηλικία. Σημειώνεται πως ο κερατόκωνος συνήθως ανιχνεύεται κατά την εφηβεία.

Δείτε ποιες τροφές ωφελούν και ποιες βλάπτουν όσον αφορά το ουρικό οξύ στον οργανισμό σας:

Νερό. Πολύ νερό!...

Αλλάζοντας τη διατροφή σας μπορεί να διαχειριστείτε ποιο εύκολα τα συμπτώματα της ουρικής αρθρίτιδας. Ξεκινήστε με την κατανάλωση περισσότερου νερού, γιατί η αφυδάτωση μπορεί να αυξήσει το ουρικό οξύ.

Μια μελέτη έδειξε ότι οι άνδρες που έπιναν 5-8 ποτήρια νερό την ημέρα είχαν 40% χαμηλότερο κίνδυνο να εκδηλώσουν αυξημένο ουρικό οξύ.

Καλό είναι να αποφεύγετε τα ζαχαρούχα αναψυκτικά.

Δεν χρειάζεται να περιορίσετε όλα τα τρόφιμα που περιέχουν πουρίνες. όπως τα μπιζέλια, τα φασόλια,τα μανιτάρια,το κουνουπίδι,το σπανάκι, και το κοτόπουλο. Έρευνα έδειξε ότι δεν συνδέονται με το αυξημένο ουρικό οξύ.

Απολαύστε γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά

Τα γαλακτοκομικά προϊόντα κάποτε ήταν απαγορευμένα για τους ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα. Νέες έρευνες δείχνουν ότι τα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γάλα και γαλακτοκομικά μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο περισσότερο από 40%.

Λιγότερο κρέας

Φάτε περιορισμένες ποσότητες κοτόπουλο, χοιρινό ή άπαχο βοδινό κρέας - το πολύ μία μερίδα την ημέρα. Αυτά τα είδη κρέατος έχουν λιγότερες πουρίνες από τα υπόλοιπα, όπως είναι τα εντόσθια και άλλα.

Καφεΐνη με μέτρο

Η μέτρια κατανάλωση καφέ φαίνεται ότι δεν αποτελεί κίνδυνο για τα άτομα με ουρική αρθρίτιδα. Το πρόβλημα έγκυται στην κατανάλωση καφεϊνούχων ποτών, τα οποία μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα του ουρικού οξέος.

Πηγή: webmd.com

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE