Η διατροφή είναι γνωστό ότι αποτελεί ένα σημείο-κλειδί στη διαχείριση ασθενειών όπως ο διαβήτης και η υπέρταση μια νέα έρευνα, όμως, έρχεται να προστεθεί στον ολοένα αυξανόμενο όγκο ενδείξεων που υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να συμβάλει και στην αντικαρκινική θεραπεία.

Συγκεκριμένα, στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature, διαπιστώθηκε ότι ο περιορισμός της πρόσληψης αμινοξέων που βρίσκονται στο κόκκινο κρέας και στα αυγά ενίσχυσε σημαντικά την αντικαρκινική θεραπεία στα ποντίκια, επιβραδύνοντας την ανάπτυξη των όγκων.

«Πρόκειται για πολύ ισχυρές επιδράσεις, η δυναμική των οποίων προσομοιάζει σε αυτή των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην αντικαρκινική θεραπεία. Η μελέτη αυτή δείχνει ότι υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στις οποίες ίσως ένα φάρμακο ή μια θεραπεία να μη λειτουργούν αποτελεσματικά από μόνα τους, όταν, όμως, συνδυαστούν με τη σωστή διατροφή, επιφέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα», σημειώνει ο Jason Locasale, αναπληρωτής καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Duke και επικεφαλής της μελέτης.

Η εργασία επικεντρώθηκε στον περιορισμό της πρόσληψης μεθειονίνης, ένα αμινοξύ που θεωρείται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Ο περιορισμός της έχει ήδη συνδεθεί τόσο με την αντιγήρανση όσο και με την απώλεια βάρους, η σημασία του για τα καρκινικά κύτταρα που υποδεικνύεται στην παρούσα μελέτη, όμως, θα μπορούσε να αποτελεί μια ιδιαίτερα ελπιδοφόρο οδό για την ενίσχυση της αντικαρκινικής θεραπείας.

«Εξοντώνοντας» τον καρκίνο

Αρχικά, οι ερευνητές εξέτασαν τον περιορισμό της μεθειονίνης σε υγιή ποντίκια για να επιβεβαιώσουν ότι είχε πράγματι τις επιθυμητές επιδράσεις στον μεταβολισμό τους. Στη συνέχεια, προχώρησαν στα ποντίκια που έπασχαν από καρκίνο του παχέος εντέρου και κακοήθεις όγκους μαλακών μορίων, γνωστούς και ως σαρκώματα.

Διαπίστωσαν, λοιπόν, ότι οι χαμηλές δόσεις χημειοθεραπείας, οι οποίες από μόνες τους δεν είχαν καμία επίδραση στον καρκίνο του παχέος εντέρου, οδήγησαν σε «αξιοσημείωτη αναστολή της ανάπτυξης του όγκου», όταν συνδυάστηκαν με τον περιορισμό της μεθειονίνης. Παρομοίως, ο συνδυασμός της περιορισμένης μεθειονίνης με την ακτινοθεραπεία στην περίπτωση των σαρκωμάτων περιόρισε και πάλι την ανάπτυξη του όγκου.

«Στην ουσία “εξοντώνουμε” τα καρκινικά κύτταρα στερώντας τους συγκεκριμένα συστατικά που τα θρέφουν σε ένα πολύ βασικό για αυτά στάδιο. Δεν ισχυριζόμαστε ότι θεραπεύσαμε τον καρκίνο, ούτε ότι η μέθοδος αυτή είναι πανάκεια. Πιστεύουμε, όμως, ότι έχει αρκετές προοπτικές, ακόμα κι αν απέχει πολύ από την εφαρμογή της στους ανθρώπους», εξηγεί ο Δρ. Locasale.

Ο ίδιος και οι συνεργάτες του επέκτειναν την έρευνα, δοκιμάζοντας τη διατροφή με περιορισμένη μεθειονίνη σε έξι υγιείς ενήλικες και βρήκαν ότι η επίδρασή της στον ανθρώπινο μεταβολισμό είναι παρόμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε στα ποντίκια.

Αυτό υποδεικνύει ότι η διατροφή αυτή θα μπορούσε να επιδρά και σε κάποιους ανθρώπινους όγκους, με τους επιστήμονες να ευελπιστούν στη δοκιμή της έρευνας και σε ασθενείς με καρκίνο, με στόχο την ανάδειξη μιας νέας θεραπευτικής προσέγγισης.

Πηγή: ygeiamou.gr

Προσοχή στη διατροφή τις ημέρες των εορτών στους πάσχοντες από αιμορροΐδες, εφιστούν οι ειδικοί χειρουργοί, ώστε να αποφευχθούν δυσάρεστα περιστατικά.

Τι πρέπει να αποφεύγουν στη διατροφή όσοι πάσχουν από αιμορροΐδες

Σύμφωνα με τον γενικό χειρουργό πρωκτολόγο Δημήτρη Μουσιώλη που μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι τροφές που πρέπει να αποφύγουν όσοι πάσχουν από αιμορροιδοπάθεια είναι:

Τροφές με χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες (γλυκά, τυριά, κρέας)

Αεριούχα αναψυκτικά, καφές, αλκοόλ.

Ζύμες, άσπρο ψωμί, ζυμαρικά με άσπρο αλεύρι.

Καυτερά φαγητά,τηγανητά, καπνιστά.

Επεξεργασμένα τρόφιμα που περιέχουν νάτριο σε μεγάλες ποσότητες.

Γενικά τροφές πλούσιες σε λίπη.

Τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη.

Η ιδανική διατροφή

Αντίθετα και σε γενικές γραμμές, η ιδανική τροφή για αιμορροΐδες, είναι αυτή που βασίζεται σε φυτικές ίνες και αποτελείται από:

Τρόφιμα ολικής άλεσης, όπως τα δημητριακά, τα ψωμιά, τα ζυμαρικά ολικής άλεσης και το μαύρο ρύζι.

Ριζοματώδη λαχανικά, ειδικά πατάτες και γογγύλια,

Ωμά ή φρέσκα λαχανικά, όπως το μαρούλι, οι ελιές, οι ντομάτες, το αγγούρι και τα καρότα.

Ξηρά ή φρέσκα φρούτα, όπως τα σμέουρα, τα βερίκοκα, τα δαμάσκηνα και τα μανταρίνια.

Τα προβιοτικά γιαούρτια μπορούν επίσης να είναι εξαιρετικά για τη γρήγορη ανακούφιση από τα συμπτώματα των αιμορροΐδων

Διατροφή και νερό

Μην παραλείπετε να καταναλώνετε 6 έως 10 ποτήρια νερού καθημερινά. Όσο περισσότερο, τόσο το καλύτερο.

Χριστούγεννα χωρίς τα γλυκά της εποχής δεν γίνονται. Μελομακάρονα, κουραμπιέδες και δίπλες έχουν την τιμητική τους. Τα αγαπημένα γλυκά βρίσκονται πάντα στο γιορτινό τραπέζι. Αυτό που σκέφτονται όμως μερικοί πριν απολαύσουν τα συγκεκριμένα γλυκά είναι το πόσες θερμίδες έχουν. Ένα μεγάλο μελομακάρονο, λοιπόν, ισούται με περίπου 130 με 150 θερμίδες κι ένας κουραμπιές έχει 150 με 180 θερμίδες. Πιο ελαφρύ, και όσον αφορά τα υλικά, είναι το μελομακάρονο που περιέχει ελαιόλαδο, κανέλα και πορτοκάλι σε αντίθεση με τον κουραμπιέ που φημίζεται για το βούτυρό του. Όσον αφορά, τώρα, τις δίπλες, αυτό είναι πιο ελαφρύ γλυκό έχοντας περίπου 87 θερμίδες ανά 30 γραμμάρια. Επιπλέον μια δίπλα είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά στοιχεία. Απολαύστε, λοιπόν, τα γλυκά των Χριστουγέννων αλλά τηρήστε και το μέτρο!

Ένα από τα πλέον συχνά προβλήματα των χεριών, ιδιαίτερα στις γυναίκες, είναι το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα. Η πρώτη περιγραφή του συνδρόμου ανάγεται στον James Pajet το 1863. Έκτοτε πολλοί συγγραφείς, ασχολήθηκαν με το θέμα μέχρι της ημέρες μας, αναλύοντας την αιτιολογία, την συμπτωματολογία και τη θεραπεία του συνδρόμου.

Στοιχεία ανατομικής

Το μέσο νεύρο πορεύεται κατά μήκος της παλαμιαίας επιφάνειας του αντιβραχίου και καταλήγει στα δάκτυλα, αφού διέλθει δια του καρπιαίου σωλήνα. Ο καρπιαίος σωλήνας είναι οστεο-ινώδης σωλήνας, που το έδαφος του, αποτελούν τα οστά του καρπού και η οροφή του, ο εγκάρσιος σύνδεσμος του καρπού. Το περιεχόμενο του, εκτός από το μέσο νεύρο, είναι οι 9 τένοντες που εκτελούν τις κινήσεις κάμψεως των δακτύλων και του αντίχειρα. Ο σωλήνας είναι ανένδοτος και οποιαδήποτε αύξηση του όγκου των περιεχομένων ιστών, οδηγεί αναπόφευκτα σε πίεση του μέσου νεύρου που είναι και το πιο ευπαθές.

Αιτιολογία

Τα αίτια που μπορούν να οδηγήσουν σε πίεση του μέσου νεύρου στον καρπιαίο σωλήνα, είναι πολλά.

Τα πλέον συνήθη είναι:

Έντονη χρησιμοποίηση των χεριών

Επαναλαμβανόμενες κινήσεις κάμψεως του καρπού

Κατάγματα-εξαρθρήματα του κάτω πέρατος της κερκίδος και των οστών του καρπού

Φλεγμονώδεις παθήσεις με συνηθέστερη μορφή την ρευματοειδή αρθρίτιδα

Ενδοκρινολογικές διαταραχές, όπως είναι ο υπερθυρεοειδισμός ή οι ορμονικές διαταραχές μετά την εμμηνόπαυση και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Μεταβολικά νοσήματα, κυρίως ο σακχαρώδης διαβήτης

Ανατομικές ανωμαλίες

Τοπικοί όγκοι

Διάγνωση

Τα συμπτώματα εκδηλώνονται κυρίως με μούδιασμα στα δάκτυλα, που νευρώνονται από το μέσο νεύρο, δηλαδή στον αντίχειρα, τον δείκτη, στο μέσο και στο μισό παράμεσο. Τα δάκτυλα που εμπλέκονται περισσότερο είναι ο δείκτης και ο μέσος. Στην αρχή το μούδιασμα έρχεται και παρέρχεται, ενώ αργότερα γίνεται μόνιμο, εμφανίζεται κυρίως τις πρωινές ώρες και πολλές φορές ξυπνά την/τον άρρωστο. Τα συμπτώματα αυτά, για άγνωστο λόγο, υποχωρούν ή βελτιώνονται με την ανύψωση του μέλους και επιδεινώνονται σε καταστάσεις, όπου ο καρπός βρίσκεται σε κάμψη, όπως στην οδήγηση ακόμα και στο διάβασμα της εφημερίδας.

Συχνά εμφανίζεται πόνος κεντρικότερα του καρπού, στη μεσότητα του αντιβραχίου και τον αγκώνα, ενώ μερικές μπορεί να φτάσει μέχρι  τον βραχίονα και τον ώμου. Υπαισθησίες ή παραισθησίες μπορεί να υπάρχουν σε ολόκληρο το χέρι και η απώλεια της αισθήσεως οδηγεί σε αδυναμία σταθερής σύλληψης με αποτέλεσμα να πέφτουν τα αντικείμενα από το χέρι. Μυϊκή αδυναμία εμφανίζεται σε παραμελημένες καταστάσεις και εκδηλώνεται με αδυναμία πλήρους χρησιμοποιήσεως του αντίχειρα.

Η διάγνωση επιτυγχάνεται με τη σωστή κλινική εξέταση, και επιβεβαιώνεται με τον εργαστηριακό έλεγχο (ηλεκτρομυογράφημα). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών, το ηλεκτρομυογράφημα δεν επιβεβαιώνει την κλινική εκτίμηση, η οποία θεωρείται και η πλέον η σημαντική.

Σπανιότερα απαιτούνται ειδικές εξετάσεις για το καθορισμό της αιτιολογίας της νόσου.

Θεραπεία

Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Ελαφρές μορφές αντιμετωπίζονται με νυχτερινούς νάρθηκες και αποφυγή κινήσεως κάμψεως του καρπού. Η ανάπαυση οδηγεί στη μείωση του ερεθισμού της περιοχής. Ταυτόχρονα, η χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων ενισχύει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Η έγχυση κορτιζόνης στο καρπιαίο σωλήνα έχει προταθεί σαν θεραπεία σε επιλεγμένες περιπτώσεις.

Στους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στην συντηρητική αγωγή, καθώς και στους ασθενείς με έντονα σημεία πιέσεως, είναι απαραίτητη χειρουργική διάνοιξη. Η εγχείρηση γίνεται με τοπική αναισθησία στην περιοχή του καρπού. Η τομή είναι επιμήκης 3cm περίπου και η αποσυμπίεση του μέσου νεύρου επιτυγχάνεται κατόπιν διατομής του εγκαρσίου συνδέσμου. Τα τελευταία χρόνια η ενδοσκοπική διάνοιξη (χωρίς δηλαδή, μεγάλη τομή δέρματος)εφαρμόζεται σε επιλεγμένους ασθενείς. Μετεγχειρητικά, εφαρμόζεται επίδεση για διάστημα 2-3 εβδομάδων. Η πλήρης δραστηριότητα του χεριού επανέρχεται σε χρονικό διάστημα περίπου 4-6 εβδομάδων.

Από τον Νικόλαο Γεροσταθόπουλο, διευθυντή Β’ Ορθοπαιδικού Τμήματος Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center

Μέχρι πρόσφατα ο μόνος τρόπος για να μάθει κανείς αν ένας άνθρωπος είχε τη νόσο Αλτσχάιμερ, ήταν να γίνει μεταθανάτια εξέταση στον εγκέφαλό του, μέσω νεκροψίας. Σήμερα πια αυτό αλλάζει, καθώς ήδη υπάρχουν απεικονιστικές εξετάσεις που ανιχνεύουν στον εγκέφαλο το «σήμα κατατεθέν» της νόσου, την πρωτεΐνη βήτα αμυλοειδές.

Παράλληλα, στον ορίζοντα διαφαίνονται τα πρώτα τεστ αίματος που θα ανιχνεύουν τον ίδιο βιοδείκτη ακόμη πιο εύκολα και φθηνά, ενώ οι επιστήμονες ήδη πειραματίζονται με την απεικονιστική ανίχνευση και της άλλης πρωτεΐνης, της ταυ, που είναι συνήθως παρούσα στον εγκέφαλο των ασθενών.

Οι νέες εξετάσεις δίνουν μεν νέες δυνατότητες για την πιο γρήγορη διάγνωση της ανίατης νευροεκφυλιστικής νόσου, από την άλλη όμως εγείρουν νέα ερωτήματα και διλήμματα, είτε επειδή οι γιατροί δεν είναι βέβαιοι για το διαγνωστικό αποτέλεσμα, είτε επειδή είναι αμφίβολο ότι ο ίδιος ο ασθενής θέλει να μάθει, τόσα χρόνια πριν, ότι τελικά θα πάθει Αλτσχάιμερ.

Όσο τα τεστ εξαπλώνονται, πολλοί άνθρωποι που βλέπουν τη μνήμη τους να τους προδίδει και φοβούνται ότι έχουν Αλτσχάιμερ, θα βρεθούν πια προ του διλήμματος: Θέλω πραγματικά να το ψάξω περισσότερο και να μάθω αν θα πάθω Αλτσχάιμερ;

Από τη μία, η θετική απάντηση σε ένα τεστ μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να τακτοποιήσει έγκαιρα τις προσωπικές και οικογενειακές υποθέσεις του για το μέλλον. Μπορεί επίσης να πάρει πιο γρήγορα φάρμακα, με την ελπίδα ότι έτσι θα επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου (π.χ. η εταιρεία Biogen ισχυρίζεται ότι διαθέτει ένα τέτοιο φάρμακο που καθυστερεί το Αλτσχάιμερ).

Από την άλλη όμως, ο ασθενής μπορεί να φορτωθεί άγχος με τη σκέψη του μελλοντικού Αλτσχάιμερ ή με τους φόβους για το πώς θα αντιδράσουν ο/η σύζυγός του και οι φίλοι του. Ασφαλώς δεν είναι εύκολο να ζει κανείς με την επίγνωση ότι κάποια στιγμή δεν θα μπορεί να αναγνωρίσει κανέναν ή ούτε καν να μιλήσει.

Προς το παρόν, οι υπάρχουσες απεικονιστικές διαγνωστικές εξετάσεις του εγκεφάλου είναι ακριβές, συνήθως δεν καλύπτονται ασφαλιστικά και μπορούν να γίνουν σε λίγα μόνο ιατρικά κέντρα. Συνήθως απευθύνονται σε όσους ανθρώπους μέσης και τρίτης ηλικίας έχουν ήπια γνωστικά και μνημονικά προβλήματα, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Όμως ακόμη και άνθρωποι χωρίς τέτοια συμπτώματα, αλλά που έχουν πλάκες αμυλοειδούς στον εγκέφαλο τους, είναι πιθανότερο να εμφανίσουν Αλτσχάιμερ αργότερα. Όμως σίγουρα όχι όλοι, ενώ ακόμη και όσοι τελικά αναπτύξουν άνοια, αυτό μπορεί να συμβεί μετά από αρκετά χρόνια. Αυτή η αβεβαιότητα για το τι θα συμβεί, αποθαρρύνει έως τώρα τους γιατρούς να κάνουν τα νέα διαγνωστικά τεστ σε κλινικά υγιείς ανθρώπους.

Πολλοί άνθρωποι που μαθαίνουν ότι έχουν Αλτσχάιμερ σε αρχικό στάδιο, απορροφούν το αρχικό σοκ και προσαρμόζουν τη ζωή τους ανάλογα, συνήθως αλλάζοντας τη διατροφή τους προς το υγιεινότερο, κάνοντας σωματικές και νοητικές ασκήσεις κ.α., με την προσδοκία ότι τουλάχιστον θα «φρενάρουν» κάπως την πρόοδο της νόσου. Άλλοι όμως, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», δεν είναι τόσο σίγουροι ότι η πρόωρη διάγνωση τους βοήθησε, καθώς τους πυροδότησε τρομερές ανησυχίες για το τι θα τους συμβεί όσο η νόσος προχωράει.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση του 58χρονου Τζέι Ραϊνστάιν, ο οποίος έμαθε πως έχει Αλτσχάιμερ αρχικού σταδίου το 2018 και παράτησε μια υπεύθυνη διευθυντική θέση που είχε. Όπως δήλωσε, «είχα πια παραλύσει. Παλαιότερα αγαπούσα τη δουλειά μου, ήταν η ζωή μου, η ταυτότητα μου. Αλλά και η γυναίκα μου δεν είναι πια καλά, μαθαίνοντας για μένα. Η διάγνωση έχει αφήσει το σημάδι της στην οικογένειά μας. Έχω πάθει κατάθλιψη».

Ο Ραϊνστάιν ανησυχεί για το πώς θα είναι η ζωή του σε λίγα χρόνια και ότι οι φίλοι του θα τον εγκαταλείψουν. Άλλαξε τη διατροφή του και ασκείται, έχει κάνει τη διαθήκη του μαζί με τη γυναίκα του, ενώ αποφάσισε να ενεργοποιηθεί στην Ένωση Αλτσχάιμερ, ώστε να βοηθήσει να αποστιγματιστεί η νόσος και παράλληλα να προσπαθήσει να μην αφήσει τη διάγνωση να «κλέψει» τη ζωή του. «Δεν θέλω να καθορίζομαι από τη νόσο», όπως λέει.

Παρόμοια είναι η περίπτωση του 68χρονου νευρολόγου δρ Ντάνιελ Γκιμπς, ο οποίος, έχοντας δει τόσα με τους ασθενείς τους, αποφάσισε να κάνει ο ίδιος τεστ και δυστυχώς ήταν θετικό για Αλτσχάιμερ. Τώρα ανησυχεί για το μέλλον του, γνωρίζοντας πως «το Αλτσχάιμερ είναι άσχημος τρόπος για να πεθάνεις», όπως λέει. Γι' αυτό, έχει πει στην οικογένεια του ότι αν στο μεταξύ πάθει κάποια άλλη σοβαρή πάθηση όπως πνευμονία, να μη του δώσουν θεραπεία, έτσι ώστε να πεθάνει νωρίτερα.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE