Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, η οποία περιλαμβάνει την ελκώδη κολίτιδα και τη νόσο του Κρον, συνδέεται με υπερδιπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας. Αυτό σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη, την πρώτη που κάνει αυτή τη συσχέτιση.

 

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ (Τμήματα Γαστρεντερολογίας και Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο) και την Ταϊβάν (Ιατρική Σχολή Εθνικού Πανεπιστημίου Γιανγκ-Μινγκ και Γενικό Νοσοκομείο Βετεράνων Ταϊπέι), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο γαστρεντερολογικό περιοδικό Gut, μελέτησαν στοιχεία για 1.742 ανθρώπους άνω των 45 ετών, οι οποίοι είχαν διαγνωστεί είτε με ελκώδη κολίτιδα είτε με νόσο του Κρον.

Πώς οι ασθενείς εμφάνισαν αλτσχάιμερ και μορφές άνοιας

Η νοητική/γνωστική υγεία των συμμετεχόντων παρακολουθήθηκε σε βάθος 16 ετών και συγκρίθηκε με την αντίστοιχη 17.420 ατόμων χωρίς φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Διαπιστώθηκε ότι ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό της πρώτης ομάδας (5,5%) εμφάνισε στην πορεία Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας, έναντι της δεύτερης ομάδας ελέγχου (1,5%).

Επιπροσθέτως, οι άνθρωποι με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου διαγνώστηκαν με άνοια κατά μέσο όρο επτά χρόνια νωρίτερα (σε ηλικία 76 ετών) σε σχέση εκείνους χωρίς τέτοιο πρόβλημα (στα 83 τους κατά μέσο όρο). Από όλες τις μορφές άνοιας, ο κίνδυνος για Αλτσχάιμερ ήταν ο μεγαλύτερος (εξαπλάσιος) στους ανθρώπους με φλεγμονώδη νόσο εντέρου, σε σχέση με εκείνους χωρίς τέτοια νόσο. Όσο περισσότερο χρόνο ένας άνθρωπος έχει τέτοια νόσο εντέρου, τόσο φαίνεται να αυξάνεται ο κίνδυνος της άνοιας.

Ο συσχετισμός της φλεγμονής του εντέρου και της άνοιας

Όσον αφορά το βιολογικό μηχανισμό που εξηγεί τη συσχέτιση, σύμφωνα με τους ερευνητές, πιθανώς αφορά τη χρόνια φλεγμονή του εντέρου και τη συνακόλουθη ανισορροπία στα βακτήρια που ζουν εκεί. Ολοένα περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει επικοινωνία ανάμεσα στις κοινότητες των μικροοργανισμών (μικροβίωμα) του εντέρου και στο κεντρικό νευρικό σύστημα, κάτι που είναι γνωστό ως «άξονας εντέρου-εγκεφάλου», ο οποίος φαίνεται να εμπλέκεται σε διάφορες παθήσεις. Εκτός από την άνοια, άλλες μελέτες έχουν συσχετίσει τη φλεγμονή του εντέρου και με μια άλλη νευροεκφυλιστική διαταραχή, τη νόσο Πάρκινσον. Η αιτία της ίδιας της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου δεν είναι σαφής, αλλά πιστεύεται ότι προκύπτει από την ανώμαλη υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στις μεταβολές του εντερικού μικροβιώματος.

Το κάπνισμα, το διαζύγιο και η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ είναι οι τρεις κυριότεροι κοινωνικοί παράγοντες και συμπεριφορές που έχουν τη στενότερη σχέση με τον πρόωρο θάνατο, σύμφωνα με μία νέα αμερικανο-καναδική επιστημονική μελέτη.

Μάλιστα, καθένας από αυτούς τους παράγοντες, καθώς και άλλοι, όπως η οικονομική ανασφάλεια και ο ρατσισμός, έχει μεγαλύτερη επίπτωση στην πρόωρη θνησιμότητα ενός ανθρώπου από ό,τι η έλλειψη σωματικής άσκησης.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Έλι Πάτερμαν του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), ανέλυσαν στοιχεία της περιόδου 1992-2008 για 13.611 ενηλίκους, ηλικίας 52 έως 104 ετών, και εστίασαν σε εκείνους τους παράγοντες που είχαν μεγαλύτερη σχέση με όσους πέθαναν τα επόμενα έξι χρόνια (2008-2014).

Από τους συνολικά 57 παράγοντες που εντοπίστηκαν και αναλύθηκαν, οι δέκα που σχετίζονται στενότερα με τον θάνατο, κατά σειρά σημασίας, είναι οι εξής:

Κάπνισμα

Ιστορικό διαζυγίου

Ιστορικό κατάχρησης αλκοόλ

Πρόσφατες οικονομικές δυσκολίες

Ιστορικό ανεργίας

Ιστορικό καπνίσματος στο παρελθόν

Χαμηλή ικανοποίηση από τη ζωή

Αγαμία

Ιστορικό μεγάλης φτώχειας (καταφυγή σε κοινωνικά συσσίτια) και

Αρνητικά συναισθήματα

Πιο συγκεκριμένα:

Το κάπνισμα σχεδόν διπλασιάζει τον κίνδυνο θανάτου κάποιου μέσα στην επόμενη εξαετία

Η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ τον αυξάνει κατά 36% και

Του διαζυγίου ακόμη περισσότερο, κατά 45%

Οι οικονομικές δυσκολίες αυξάνουν την πιθανότητα πρόωρου θανάτου μέσα στα επόμενα έξι χρόνια κατά 32%

Η έλλειψη σωματικής άσκησης μόνο κατά 15%

Για έναν Αφροαμερικανό, ειδικότερα, λόγω του ρατσισμού και των κοινωνικών διακρίσεων που αντιμετωπίζει, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου είναι κατά 22% μεγαλύτερος από ό,τι ενός λευκού.

«Χρειάζεται μία προσέγγιση που να καλύπτει τη συνολική διάρκεια της ζωής, για να κατανοήσει κανείς πραγματικά την υγεία και τη θνησιμότητα», δήλωσε ο δρ Πάτερμαν, η μελέτη του οποίου δεν έλαβε υπόψη της σκοπίμως τους βιοϊατρικούς παράγοντες που επηρεάζουν το προσδόκιμο ζωής, ώστε να αναδείξει την κοινωνικο-οικονομική και ψυχολογική-συμπεριφορική διάσταση.

 

Από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η πανδημία του κορωνοϊού κατέδειξε με τον πιο εμφατικό τρόπο την αξία της πρόληψης και των εμβολιασμών.

Ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί εδώ και μήνες τις προσπάθειες των ειδικών να αντιμετωπίσουν την πανδημία του κορωνοϊού, μια υγειονομική κρίση που θα λήξει οριστικά όταν βρεθεί το εμβόλιο ενάντια στον ιό. Περισσότερες από 100 ερευνητικές ομάδες εργάζονται εντατικά σε όλο τον κόσμο προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα αξιόπιστο και αποτελεσματικό εμβόλιο, ως τα τέλη του χρόνου.

Δραματική μείωση εμβολιασμών μέσα στην πανδημία

Ωστόσο, η μάχη αυτή με το χρόνο δεν θα πρέπει να αποσπά την προσοχή μας από άλλες ασθένειες και την επιτακτική ανάγκη εμβολιασμού για δεκάδες άλλα σοβαρά και θανατηφόρα λοιμώδη νοσήματα. Ασθένειες για τις οποίες η επιστήμη έχει αναπτύξει αποτελεσματικά και ασφαλή εμβόλια που προστατεύουν κατά κύριο λόγο τα μικρά παιδιά, αλλά και τους ενήλικες.

Παρά τις συστάσεις των ειδικών για την σημασία συνέχισης των εμβολιασμών κατά τη διάρκεια της πανδημίας, δεδομένα από διάφορες χώρες καταγράφουν σημαντική μείωση των εμβολιασμών που προσεγγίζει το 50% στις ηλικιακές ομάδες κάτω των δύο ετών και υπερβαίνει το 70% στις μεγαλύτερες ηλικίες. Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών, αντίστοιχα είναι και τα ποσοστά μείωσης και στη χώρα μας.

Ως αποτέλεσμα, έχει δημιουργηθεί ένα σημαντικό εμβολιαστικό κενό, που μεταφράζεται σε κενά προστασίας έναντι σημαντικών νοσημάτων, τα οποία στο πρόσφατο παρελθόν έχουν σημειώσει επιδημικές εξάρσεις (ιλαρά, μηνιγγίτιδα κλπ.). Να σημειωθεί εδώ ότι στη χώρα μας εξακολουθούν να καταγράφονται κρούσματα μηνιγγίτιδας Β, μιας εξαιρετικά επικίνδυνης και ραγδαία εξελισσόμενης νόσου, παρότι προλαμβάνεται με εμβολιασμό.

Να καλυφθεί το εμβολιαστικό κενό

Λόγω της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί, η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών έχει προχωρήσει σε επικαιροποίηση των οδηγιών της και συστήνει να αναπληρωθούν άμεσα όλα τα εμβόλια που καθυστέρησαν να χορηγηθούν.

Μάλιστα, ο κίνδυνος που προκύπτει από το εμβολιαστικό κενό οδήγησε και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων να αποστείλει επιστολή στον Υφυπουργό Υγείας και τον Γενικό Γραμματέα Δημόσιας Υγείας, με την οποία ζητά την άμεση εκκίνηση εκστρατείας ευαισθητοποίησης του γενικού πληθυσμού για τους εμβολιασμούς από το Υπουργείο, καθώς και την άρση κάθε είδους εμποδίου στην πρόσβαση των ασθενών στους εμβολιασμούς.

Υπενθυμίζεται στο σημείο αυτό και η σχετική αναφορά του Σωτήρη Τσιόδρα, ο οποίος κατά τη διάρκεια μιας ενημέρωσής του προς το κοινό, είχε καλέσει τους γονείς να μηναμελούν τα εμβόλια, ειδικά στα παιδιά ως δύο ετών. «Η διακοπή του εμβολιασμού μπορεί να αποβεί μοιραία, καθώς ίσως αυξηθούν οι πανδημίες παγκοσμίως και το σύστημα υγείας να πιεστεί με μια νόσο για την οποία υπάρχει ήδη εμβόλιο», είχε σημειώσει.

Γιατί είναι καλή περίοδος για να κάνει κάποιος τα εμβόλια που έχει παραλείψει

Οι ειδικοί αναφέρουν πως η περίοδος που διανύουμε είναι ιδανική για τη διενέργεια εμβολιασμών, ώστε να αναπληρωθεί το κενό αυτό κι αυτό γιατί τα επίπεδα των εποχικών λοιμώξεων είναι εξαιρετικά χαμηλά, ενώ τα παιδιά προσχολικής αγωγής θα πρέπει ούτως ή άλλως να επισκεφθούν τον παιδίατρό τους για Ατομικό Δελτίο Μαθητή. Αλλά και τα μεγαλύτερα παιδιά είναι πιο πιθανό να επισκεφθούν το διάστημα αυτό τον παιδίατρο, για βεβαιώσεις που χρειάζονται για κατασκηνώσεις και άλλες καλοκαιρινές δραστηριότητες.

Επίσης, καθώς τα σχολεία κλείνουν σε λίγες μέρες, ο παιδιατρικός πληθυσμός έχει περισσότερο χρόνο προκειμένου να επισκεφθεί τον γιατρό.

Σε ό, τι αφορά την εύλογη ανησυχία των γονέων για ενδεχόμενη έκθεση των παιδιών στον νέο κορωνοϊό, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων τονίζει πως σε όλα τα ιατρεία και κέντρα εμβολιασμού τηρούνται όλα τα μέτρα προστασίας και οι εμβολιασμοί είναι απολύτως ασφαλείς.

Το ηλιακό φως μπορεί να εξουδετερώσει το νέο κορωνοϊό μέσα σε μόλις 30 λεπτά σύμφωνα με μια νέα έρευνα Αμερικανών ερευνητών!

Οι ιολόγοι ανακάλυψαν ότι η υπεριώδης ακτινοβολία του ηλιακού φωτός μπορεί να καταστρέψει σε μόλις μισή ώρα το 90% του SARS-CoV-2 που είχε καταλήξει ΄σε επιφάνειες μέσω σταγονιδίων από το βήχα ή το φτάρνισμα ενός φορέα. Ο κορωνοϊός, με τα εννέα εκατομμύρια κρούσματα ανά την υφήλιο μέχρι τώρα, καλύπτεται από ένα προστατευτικό περίβλημα, που εξασθενεί με τη θερμότητα του σώματος, όταν μολύνει κάποιο άτομο. Όταν καταλήγει στον αέρα ή σε επιφάνειες με σταγονίδια, η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να καταστρέψει το περίβλημα αυτό, αφήνοντας τον ιό εκτεθειμένο να «στεγνώσει» και να αποσυντεθεί υπό το ηλιακό φως.

Η έρευνα του δρος Χοσέ Λουίς Σαγκριπάντι, συνταξιούχου ιολόγου των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και του συναδέλφου του δρος Ντέιβιντ Λάιτλ, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Photochemistry and Photobiology, διεπίστωσε ότι στη διάρκεια της κορύφωσης του καλοκαιριού στο Λονδίνο τον Ιούνιο αρκούν μόλις 30 λεπτά ηλιακού φωτός για να μειώσουν κατά 90% τη μολυσματικότητα του κορωνοϊού, ενώ τον Σεπτέμβριο θα χρειάζονταν μία ώρα και 17΄και σχεδόν τρεις ώρες τον Μάρτιο. Τον χειμώνα, ωστόσο, όταν αναμένεται ένα δεύτερο κύμα της πανδημίας στην Ευρώπη, το ηλιακό φως είναι αδύναμο και θα χρειαζόταν πέντε ώρες για να σκοτώσει τον SARS-CoV-2, που μπορεί να επιβιώσει επί μέρες σε κλειστούς χώρους.

«Ο εξαναγκασμός των πολιτών να παραμένουν σε κλειστούς χώρους ίσως να επέτεινε ή να διασφάλισε τη μόλυνσή τους από τον κορωνοϊό από άλλους συνοίκους και μεταξύ ασθενών και μελών του προσωπικού σε νοσοκομεία ή οίκους ευγηρίας. Αντιθέτως, υγιή άτομα που κινούνται σε εξωτερικούς χώρους και δέχονται την ηλιακή ακτινοβολία ίσως να εκτέθηκαν σε χαμηλότερο ιικό φορτίο και να έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν μια αποτελεσματική ανοσοαπόκριση», γράφουν οι Αμερικανοί επιστήμονες στη μελέτη τους.

Η κατανάλωση γευμάτων αργά το βράδυ μπορεί να συμβάλει στην αύξηση του βάρους και του σακχάρου στο αίμα, σύμφωνα με μία μικρή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Endocrine Society’s Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism.

Πάνω από 2,1 δισεκατομμύρια εκτιμάται ότι είναι ο αριθμός των υπέρβαρων ή παχύσαρκων ενηλίκων παγκοσμίως, γεγονός που καθιστά πιθανότερα τα προβλήματα υγείας όπως ο διαβήτης και η υψηλή αρτηριακή πίεση. Κάποιες μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση θερμίδων αργά μέσα στην ημέρα σχετίζεται με την παχυσαρκία και το μεταβολικό σύνδρομο.

«Η μελέτη αυτή δίνει νέα διάσταση στο πώς η κατανάλωση βραδινών γευμάτων επιδεινώνει την αντοχή στη γλυκόζη και μειώνει την ποσότητα του λίπους που καίγεται. Οι επιπτώσεις των βραδινών γευμάτων ποικίλουν σημαντικά ανάμεσα στους ανθρώπους και εξαρτώνται από τη συνήθη ώρα ύπνου, πράγμα που δείχνει ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι πιο ευάλωτοι από άλλους. Αν οι μεταβολικές επιδράσεις που παρατηρήσαμε με το ένα γεύμα γίνουν χρόνιες, τα βραδινά γεύματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συνέπειες όπως ο διαβήτης ή η παχυσαρκία», εξηγεί ο συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Jonathan C. Jun από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.

Οι ερευνητές μελέτησαν 20 υγιείς εθελοντές (10 άνδρες και 10 γυναίκες) για να διαπιστώσουν τον τρόπο με τον οποίο μεταβόλιζαν το δείπνο που καταναλώνεται μετά τις 10 το βράδυ σε σύγκριση με αυτό των 6 το απόγευμα. Όλοι οι εθελοντές πήγαιναν για ύπνο στις 11 το βράδυ. Οι ερευνητές, λοιπόν, βρήκαν ότι τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα ήταν υψηλότερα και η ποσότητα του λίπους που κάηκε ήταν μικρότερη στην περίπτωση του βραδινού γεύματος, ακόμα και όταν και στις δύο περιπτώσεις καταναλώθηκαν τα ίδια τρόφιμα.

«Κατά μέσο όρο, το ανώτερο επίπεδο γλυκόζης μετά το βραδινό γεύμα ήταν σχεδόν 18% υψηλότερο και η ποσότητα λίπους που κάηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν μειωμένη κατά 10% συγκριτικά με την κατανάλωση ενός απογευματινού, τελευταίου γεύματος για την ημέρα. Οι επιπτώσεις που παρατηρήσαμε στους υγιείς εθελοντές μπορεί να είναι πιο σημαντικές σε ανθρώπους που πάσχουν από παχυσαρκία ή διαβήτη, οι οποίοι έχουν ήδη υποβαθμισμένο μεταβολισμό», εξηγεί ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Chenjuan Gu.

Αυτή δεν είναι η πρώτη μελέτη που δείχνει τις επιπτώσεις της κατανάλωσης φαγητού αργά το βράδυ, είναι, όμως, από τις πιο λεπτομερείς. Οι συμμετέχοντες φορούσαν μετρητές δραστηριότητας, υποβάλλονταν σε δειγματοληψία αίματος κάθε ώρα που έμεναν στο εργαστήριο, συμμετείχαν σε μελέτες ύπνου και εξετάσεις σωματικού λίπους καθώς και του ρυθμού καύσης του λίπους (οξείδωση).

«Χρειάζεται να κάνουμε περισσότερα πειράματα για να διαπιστώσουμε αν αυτές οι επιδράσεις συνεχίζονται με την πάροδο του χρόνου και αν προκαλούνται περισσότερο από τη συμπεριφορά (όπως ο ύπνος αμέσως μετά την κατανάλωση ενός γεύματος) ή από τον κιρκαδιανό ρυθμό του σώματος», καταλήγει ο Δρ. Jun.

Το βέβαιο πάντως είναι σύμφωνα με τους ερευνητές ότι όσο πιο νωρίς φάμε το δείπνο μας και σε όσο μεγαλύτερη απόσταση από την ώρα του ύπνου, κινδυνεύουμε λιγότερο από αύξηση του λίπους στο σώμα, καθώς και του σακχάρου στο αίμα.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE