Αυτοί που λαμβάνουν καθημερινά συμπληρώματα ιχθυελαίου ωμέγα-3 έχουν μικρότερες πιθανότητες να βρεθούν αντιμέτωποι με καρδιακή προσβολή ή κάποιο άλλο καρδιαγγειακό περιστατικό συγκριτικά με εκείνους που δεν παίρνουν, αν και δεν έχουν το αντίστοιχο όφελος σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο εγκεφαλικού, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης, που δημοσιεύτηκαν  στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of the American Heart Association», αναδεικνύουν τα οφέλη αλλά και τους κινδύνους αυτών των συμπληρωμάτων.

«Η συγκεκριμένη μετα-ανάλυση προσφέρει τα πιο σύγχρονα δεδομένα σχετικά με τις επιδράσεις των συμπληρωμάτων ωμέγα-3. Είναι εμφανές, ότι τα αποτελέσματα των συγκεκριμένων συμπληρωμάτων είναι δοσοεξαρτώμενα», εξηγεί ο Γιάνγκ Χου του τμήματος Διατροφής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ της Βοστόνης.

Τα αποτελέσματα της μέχρι τώρα έρευνας υπήρξαν ασυνεπή.

Στη συγκεκριμένη μετα-ανάλυση οι ερευνητές περιέλαβαν τρεις δοκιμές αυξάνοντας έτσι το υπάρχον δείγμα κατά 64%. Χρησιμοποιήθηκαν 120.000 ενήλικες από 13 τυχαιοποιημένες δοκιμές παγκοσμίως. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ανάλυση που έχει γίνει ως σήμερα.

Διαπιστώθηκε ότι εκείνοι που λάμβαναν καθημερινά συμπληρώματα ιχθυελάιου ωμέγα-3 διέτρεχαν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης όλων των καρδιαγγειακών περιστατικών εκτός του εγκεφαλικού συγκριτικά με αυτούς που λάμβαναν καθημερινά ένα χάπι placebo. Είχαν, ακόμα 8% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιακή προσβολή ή στεφανιαία νόσο καρδιάς.

Το εύρημα αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές στις υψηλές δόσεις συμπληρωμάτων. Η μείωση του κινδύνου, επομένως, αφορούσε κατά κύριο λόγο δόσεις πάνω από 840 μικρογραμμάρια ημερησίως. Εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πεθαίνουν από καρδιαγγειακά επεισόδια. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και πολύ μικρές ποσοστιαίως μειώσεις σε ό,τι αφορά αυτόν τον κίνδυνο μεταφράζονται σε πρόληψη δεκάδων χιλιάδων περιστατικών.

Οι συστάσεις για τη δημόσια υγεία θα πρέπει να αφορούν την τήρηση μιας ισορροπημένης διατροφής, την αύξηση κατανάλωσης ψαριού και τη σωματική άσκηση, φαίνεται, ωστόσο, πως τα συμπληρώματα ιχθυελαίου έχουν κάποιο όφελος, υποστηρίζει η Τζοαν Ε. Μάνσον, πρόεδρος προληπτικής ιατρικής στο Γυναικείο Νοσοκομείο του Μπρίγκχαμ και καθηγήτρια του τμήματος Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι Ψυχογενείς Διατροφικές Διαταραχές και η βουλιμία, είναι πολύπλοκες καταστάσεις που πηγάζουν από ψυχολογικές δυσκολίες που χρειάζονται αντιμετώπιση και προσοχή.

Πρόκειται για διαταραγμένες διατροφικές συνήθειες που προέρχονται συνήθως από καταπιεσμένα συναισθηματικά θέματα, τα οποία δεν μπορεί το άτομο να αντιμετωπίσει μόνο του, με αποτέλεσμα να γίνεται βλαβερό προς τον εαυτόν του. Η Ψυχογενής Βουλιμία, για παράδειγμα, υποκρύπτει συναισθηματικές ανάγκες και βαθιά ψυχολογικά προβλήματα, που αποδεικνύεται ότι δεν μπορούν να ικανοποιηθούν μέσα από την υπερβολική διατροφή, λένε οι ειδικοί.

Η λέξη “βουλιμία”, προέρχεται από τις λέξεις “βους” (βόδι) και “λιμός” (πείνα). Σε ελεύθερη απόδοση, είναι αυτός ο οποίος όταν πεινάει, τρώει “σαν βόδι”, δηλαδή ο άνθρωπος που καταναλώνει τροφή σε μεγάλες ποσότητες.

Υπολογίζεται ότι πάνω από 90-95% των βουλιμικών ατόμων είναι γυναίκες, ενώ στις έφηβες κοπέλες εμφανίζεται σε ποσοστό από 1% έως 3%. Στους άνδρες η βουλιμία συναντάται στο 1/10 των παραπάνω ποσοστών.

Βουλιμία και συννοσηρότητες
Ποια είναι, όμως, τα ψυχολογικά θέματα που οδηγούν στη βουλιμία; Και με ποιες άλλες ψυχικές ασθένειες συνδέεται;

Ο κ. Γιώργος Παπαγεωργίου, Bsc (Psychology) University of London, MSc (Health Psychology) University of Central Lancashire, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σχεσιακής Ψυχανάλυσης (IARPP) – ΗΠΑ, διευθυντής και επόπτης επιστημονικού προσωπικού στην ΨΥΧΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ (psychikifrontida.gr), απαντά:

“Η καλά κρυμμένη -αλλά απολύτως υπαρκτή- μεγάλη δυσαρέσκεια των βουλιμικών για το σώμα τους, παράγει έντονο και διαρκές αρνητικό συναίσθημα, το οποίο μπορεί να συνδέεται ή και να προκαλεί ακόμα και κατάθλιψη. Άλλα δυσάρεστα ψυχικά φαινόμενα που συνυπάρχουν με τη βουλιμία (αυτά που λέμε συννοσηρότητες) είναι οι διαταραχές στη διάθεση, το άγχος, οι διαταραχές προσωπικότητας, η μείωση της λειτουργικότητας στο κοινωνικό πλαίσιο κ.α.”.

Σύμφωνα με τον κύριο Παπαγεωργίου, υπάρχει άμεση στατιστική συσχέτιση της βουλιμίας με την παρουσία κατάθλιψης και διαταραχών άγχους, ενώ το φαινόμενο φαίνεται να συνδέεται, επίσης, και με αναφορές χαμηλής αυτοεκτίμησης, ιστορικό σωματικής κακοποίησης καθώς και ιστορικό χρήσης ουσιών.

“Έτσι, η καθαρά βιολογική αντιμετώπιση των επιπτώσεων της βουλιμίας μέσα από δίαιτες αδυνατίσματος και γυμναστήριο, αποδεικνύονται συχνά ανεπαρκείς λύσεις, αν δεν συνυπάρχει έντονη ψυχοθεραπευτική στήριξη”, εξηγεί ο ειδικός και επισημαίνει ότι, αποτελέσματα από τη δίαιτα μπορεί να υπάρξουν, αλλά τις περισσότερες φορές μετά από 6 έως 12 μήνες τα συμπτώματα της βουλιμίας και τα περιττά κιλά επιστρέφουν.

“Δεν ευθύνεται η οποιαδήποτε δίαιτα γι' αυτό, καθώς η επιστροφή στην υπερφαγία, συνδέεται με την ψυχική ανάγκη που δημιούργησε το πρόβλημα, η οποία τελικά δεν έχει αντιμετωπιστεί”, αναφέρει..

Παχυσαρκία, βουλιμία, κληρονομικότητα και εγκέφαλος
Η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο στην παχυσαρκία και μάλιστα μελέτες δείχνουν, ότι η επιρροή της αγγίζει το 40% των περιστατικών. Το υπόλοιπο ποσοστό (60%) σχετίζεται με παράγοντες κοινωνικού περιβάλλοντος που έχουν προκύψει μετά τη γέννηση, ή ακόμα και με ζητήματα προσωπικής ευθύνης.

“ Η επιρροή της κληρονομικότητας αποδεικνύεται, με το χαρακτηριστικό παράδειγμα των υιοθετημένων παιδιών, το βάρος των οποίων συσχετίζεται περισσότερο με το βάρος των βιολογικών τους γονέων απ' ότι με το βάρος των θετών γονέων, που τα ανατρέφουν. Επίσης τα παιδιά βουλιμικών γονέων έχουν τετραπλάσιες πιθανότητες από το μέσο όρο να εκδηλώσουν την ίδια διαταραχή στη ζωή τους".

Η βουλιμική συμπεριφορά, ωστόσο, εξηγείται και από την έλλειψη αισθήματος κορεσμού (η ψυχική αίσθηση του "χόρτασα"), η οποία συμβαίνει, όταν στον εγκέφαλο του πάσχοντα από τη διαταραχή, αργεί πολύ να ενεργοποιηθεί η διαδικασία του κορεσμού. Υπεύθυνη ουσία που προωθεί το αίσθημα κορεσμού είναι η σεροτονίνη, αναφέρει ο Διευθυντής της Ψυχικής Φροντίδας και συμπληρώνει:

“Υπάρχουν πολλές αναφορές ότι φάρμακα που δρουν ενάντια στην κατάθλιψη, δηλαδή τα αντικαταθλιπτικά, αυξάνουν τη δραστηριότητα της σεροτονίνης, δηλαδή της ουσίας που έχει επίσης αποδειχθεί ότι προωθεί το αίσθημα του κορεσμού. Φαίνεται λοιπόν ότι όσοι είναι σε αγωγή αντικαταθλιπτικών “χορταίνουν” σημαντικά νωρίτερα!! απ΄ όταν πριν λάβουν αγωγή. Κι αυτή η προκαλούμενη μείωση του αισθήματος πείνας νιώθουν ότι τους βοηθάει στην αρχική τους προσπάθεια απώλειας βάρους. Και δυστυχώς, αρκετοί το εφαρμόζουν από μόνοι τους, χωρίς ιατρική συμβουλή προς αυτό, πράγμα απαράδεκτο. Τέτοιο αίσθημα ξεγελά, ως ενθαρρυντικό για αρχή, όμως, ΔΕΝ υπάρχει χρησιμότητα τελικά μετά τη λήξη της αγωγής. Χωρίς ψυχοθεραπεία, οι περισσότεροι δυστυχώς υποτροπιάζουν και επανέρχονται στην πρότερη κατάσταση βάρους και κατάθλιψης”.

Εννέα στους δέκα που κάνουν διατροφή και άσκηση χωρίς ψυχοθεραπεία “επιστρέφουν” στην παχυσαρκία
Στην προσπάθεια να καταπολεμήσει τη βουλιμία του, το άτομο συχνά θα κάνει κάποιες ιδιαίτερα ηρωικές προσπάθειες να χάσει κιλά, όπως είναι, η αυστηρή νηστεία ή η υπερβολική σωματική άσκηση. Δυστυχώς όμως, όπως αναφέρει ο κ. Γιώργος Παπαγεωργίου, ενώ αυτά τα προγράμματα χρειάζονται χρόνο και κόπο για να αποδώσουν, διακόπτονται από ξαφνικές σύντομες κρίσεις υπερφαγίας, οι οποίες υπερνικούν.

“Υπάρχουν δηλαδή άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες ασιτίας για δύο 24ωρα και μέσα σε μισή ώρα μπορεί να καταναλώσουν θερμίδες δύο ημερών. Είναι προφανές, λοιπόν, πως η ψυχική ανάγκη υπερνικά ένα στείρο συμπεριφορικό πρόγραμμα. Και μπορώ να σας αναφέρω, επίσης, ότι τα επεισόδια υπερφαγίας αυξάνονται κατά τη διάρκεια της εφαρμογής μιας δίαιτας αδυνατίσματος, ενώ προηγουμένως μπορεί να ήταν λιγότερα”, τονίζει ο ειδικός.

Ενώ οι 7 στους 10 βουλιμικούς, σύμφωνα με έρευνες, μπορεί να φέρουν αξιόλογα αποτελέσματα με την εφαρμογή μιας σκληρής διατροφής ή άσκησης, μόλις ο 1 στους 10 παραμένει πιστός στην απόφασή του να χάσει βάρος. Ενώ οι 2 στους 10 όχι μόνο επανέρχονται στις “παλιές” τους συνήθειες, αλλά και επιδεινώνονται σημαντικά.

Στο συντριπτικό ποσοστό του 90% (δηλαδή οι 9 στους 10) στο τέλος επιστρέφουν στα περιττά κιλά.

“Είναι πολύ δυνατή η ψυχική ανάγκη που παράγει αυτό το φαινόμενο”, λέει ο Διευθυντής της Ψυχικής Φροντίδας και συμπληρώνει: “Μετά από ένα, το πολύ δύο έτη, τα περιττά κιλά επιστρέφουν σε ποσοστό πάνω από 90%. Δυστυχώς το βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα είναι εύκολο. 'Όσο όμως η ψυχική ανάγκη που δημιούργησε την πρώτη διαταραχή έχει παραμείνει αθεράπευτη, τα περιττά κιλά μακροπρόθεσμα -σε ένα 1 έως 2 έτη- θα επανέλθουν”.

Ωστόσο, οι άνθρωποι που υποφέρουν από διαταραχές πρόσληψης τροφής συνήθως έχουν άρνηση να παραδεχθούν το πρόβλημά τους κι έτσι είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εμπλακούν στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Και για αυτήν, χρειάζεται η εσωτερική τους βούληση να αλλάξουν ψυχικώς και να αποφασίσουν να επισκεφθούν έναν ειδικό.

Αυξάνονται συνεχώς οι ασθενείς και οι θάνατοι εξαιτίας της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου (ΧΝΝ). Η ΧΝΝ αποτελεί «έναν παγκόσμιο δολοφόνο σε κοινή θέα», σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι οποίοι παρουσίασαν τα τελευταία στοιχεία για την εξέλιξή της διεθνώς.

ΧΝΝ, η 12η αιτία θανάτου στον κόσμο

Οι άνθρωποι που τελικά χρειάζονται αιμοκάθαρση (αιμοδιάλυση) έχουν αυξηθεί κατά 40% από το 1990 μέχρι σήμερα, ενώ οι θάνατοι λόγω ΧΝΝ κάθε χρόνο εκτιμάται ότι ξεπέρασαν τα 1,23 εκατομμύρια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τέο Βος, της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σιάτλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», επισήμαναν ότι η ΧΝΝ είναι πια η 12η αιτία θανάτου στον κόσμο, από 17η που ήταν το 1990.

Νεφροπαθείς, υπέρταση, καρδιά

Δυστυχώς, σύμφωνα με τους επιστήμονες, παραμένουν μεγάλες οι ανισότητες στην πρόσβαση των νεφροπαθών σε μηχανήματα αιμοκάθαρσης. «Τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα. Τα συστήματα υγείας πολλών χωρών αδυνατούν να ανταποκριθούν στη ζήτηση για αιμοκάθαρση, Οι συνέπειες είναι κυριολεκτικά φονικές», τόνισε ο δρ. Βος.

Εκτός από την ανεπάρκεια των ίδιων των νεφρών, οι νεφροπαθείς κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιαγγειακές νόσους.

Περίπου 1,36 εκατομμύρια καρδιαγγειακοί θάνατοι ετησίως οφείλονται στη νεφρική δυσλειτουργία.

Τα ετήσια περιστατικά ΧΝΝ έφθασαν τα 700 εκατομμύρια και σχεδόν το ένα τρίτο αφορά μόνο δύο χώρες, την Κίνα (132 εκατ.) και την Ινδία (115 εκατ.).

Σε 79 από 195 χώρες που υπάρχουν στοιχεία, τα ετήσια περιστατικά ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο, ενώ σε δέκα χώρες (μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Ιαπωνία) υπερβαίνουν τα δέκα εκατομμύρια.

Η υπέρταση και ο διαβήτης είναι οι κυριότερες αιτίες της ΧΝΝ, ενώ ο ιός HIV και οι διάφορες τοξικές ουσίες και τα βαρέα μέταλλα, επίσης, αποτελούν παράγοντες κινδύνου.

Η αξία και οι βάσεις της προληπτικής ιατρικής έχουν τις ρίζες τους στον 5ο π.Χ. αιώνα, όταν ο Ιπποκράτης με τη ρήση «Κάλλιον το προλαμβάνειν παρά το θεραπεύειν» τονίζει για πρώτη φορά την υπεροχή της πρόληψης σε σχέση με τη θεραπεία της ήδη εγκατεστημένης νόσου. Έπειτα από 2.500 χρόνια, η πρόοδος της επιστήμης έχει καταδείξει σαφή σχέση των κυριότερων αιτιών θανάτου (καρδιοπάθειες, κακοήθη νεοπλάσματα, πνευμονοπάθειες, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, ατυχήματα, σακχαρώδης διαβήτης, γρίπη, πνευμονία) με παράγοντες κινδύνου οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό μπορούν να προληφθούν (κάπνισμα, υπέρταση, παχυσαρκία, ανεπαρκής σωματική άσκηση, υψηλές τιμές σακχάρου και λιπιδίων ορού, κακή διατροφή, αλκοόλ). Η έγκαιρη αναγνώριση και η εξάλειψη ή η μείωση των παραπάνω παραγόντων κινδύνου (π.χ. διακοπή καπνίσματος, εμβολιασμοί) συνιστά την πρωτογενή πρόληψη. Αντίστοιχα, η πρόοδος της ιατρικής και των διαγνωστικών μεθόδων επιτρέπει την πρώιμη διάγνωση και αντιμετώπιση ασυμπτωματικής νόσου ή πρόδρομων σταδίων νόσου (π.χ. πρώιμη ανίχνευση καρκίνου τραχήλου της μήτρας), η οποία αποτελεί τη δευτερογενή πρόληψη.

Οι λάθος πρακτικές

Στη σύγχρονη κοινωνία, υπάρχουν άνθρωποι που δυστυχώς αδιαφορούν για τις δυνατότητες που τους παρέχει η επιστήμη στον τομέα της πρόληψης, με αποτέλεσμα την έξαρση νοσημάτων που σε μεγάλο βαθμό μπορούν να προληφθούν. Εξίσου «επικίνδυνη» είναι και η υπερβολική και άκριτη χρήση «προληπτικών» εξετάσεων, συχνά χωρίς ένδειξη, χωρίς προγραμματισμό και χωρίς αξιολόγηση από τον «θεράποντα ιατρό». Αποτελεί σύνηθες φαινόμενο η διενέργεια «πακέτων εξετάσεων προληπτικού ελέγχου», των οποίων τα αποτελέσματα, ιδίως όταν είναι εντός των φυσιολογικών ορίων, ξεχνιούνται σε κάποιο συρτάρι χωρίς ποτέ να αξιολογηθούν. Τα πιθανά σφάλματα των εργαστηριακών εξετάσεων, που οδηγούν σε ψευδώς θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Μικρές αποκλίσεις από το «φυσιολογικό» δεν υποδηλώνουν απαραίτητα νόσο. Επίσης, η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης έχει αξία όταν αυτή οδηγεί σε αποτελεσματικότερη θεραπεία, βελτίωση της επιβίωσης και της ποιότητας ζωής.

Οι βασικές αρχές

Είναι προφανές ότι η πρωτογενής πρόληψη απευθύνεται σε όλο το φάσμα του πληθυσμού. Η υιοθέτηση ενός «υγιεινού» τρόπου ζωής σε όλα τα επίπεδα (διατροφή, διατήρηση ιδανικού σωματικού βάρους, άσκηση, αποφυγή έκθεσης σε βλαπτικούς παράγοντες) μας αφορά όλους. Σε επίπεδο δευτερογενούς πρόληψης στους ενηλίκους, άτομα ηλικίας 18 έως 40 ετών, θα πρέπει να υποβάλλονται σε περιοδική ιατρική εξέταση και στοχευμένο εργαστηριακό έλεγχο ανά 5 έτη περίπου. Στις ηλικίες άνω των 40 ετών, το μεσοδιάστημα των προληπτικών ελέγχων βραχύνεται στα 1-3 έτη και ο έλεγχος διευρύνεται, με βάση τις διεθνώς αναγνωρισμένες κατευθυντήριες οδηγίες, αλλά και τις ανάγκες κάθε ατόμου.

Ο ρόλος διεθνώς αναγνωρισμένων οργανισμών και φορέων που έχουν καθορίσει τις κατευθυντήριες οδηγίες για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη, αλλά και ο ρόλος του ιατρού που θα τις εφαρμόσει εξατομικευμένα, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του κάθε ανθρώπου, είναι καθοριστικός για τον σχεδιασμό ενός σωστού προγράμματος προληπτικού ελέγχου. Η ενημέρωση για την αξία της πρόληψης είναι σημαντική, αρκεί να γίνεται από αξιόπιστες πηγές και με σωστό και κατανοητό τρόπο.

Μια σχέση με μεγάλη αξία

Αυτό όμως που θα δώσει πραγματική αξία στην πρόληψη είναι η διατήρηση μιας διαχρονικής σχέσης εμπιστοσύνης με τον γιατρό μας, καθώς ο προσωπικός μας γιατρός:

 

·      Θα δώσει τις γενικές πληροφορίες για την υιοθέτηση και τη διατήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής, διαχωρίζοντας τις σωστές και αποτελεσματικές συμβουλές από την παραπληροφόρηση, η οποία ανθεί στις μέρες μας.

 

·      Θα ανιχνεύσει έγκαιρα την παρουσία διαφόρων παραγόντων κινδύνου και θα βοηθήσει στην εξάλειψή τους, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του κάθε ανθρώπου, όπως η κληρονομικότητα και η συνύπαρξη άλλων νοσημάτων ή παραγόντων κινδύνου.

 

·      Θα καθορίσει το πρόγραμμα εργαστηριακών και παρακλινικών εξετάσεων που θα πραγματοποιηθούν και θα αξιολογήσει τα αποτελέσματά τους.

 

·      Θα διατηρήσει το «αρχείο» της υγείας μας, ώστε να μπορεί έγκαιρα να ανιχνεύει μεταβολές που μπορεί να έχουν σημασία για την έγκαιρη διάγνωση προβλημάτων ή, αντίστροφα, να «φιλτράρει» μικρές αποκλίσεις από το φυσιολογικό που θα οδηγούσαν σε ανησυχία και άσκοπες εξετάσεις κάποιον που δεν μας γνωρίζει.

 

·      Θα καθορίσει το πρόγραμμα των απαραίτητων εμβολιασμών για την πρόληψη νοσημάτων.

 

iatronet.gr- Στέργιος Τασιόπουλος, Παθολόγος, Αναπλ. Διευθυντής Α' Παθολογικής Κλινικής ΥΓΕΙΑ & Αναπλ. Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας ΥΓΕΙΑ

Μεγάλη απόλαυση και ταυτόχρονα μεγάλος μπελάς. Η ζάχαρη όταν καταναλώνεται αλόγιστα και σε μεγάλες ποσότητες μόνο προβλήματα μπορεί να προκαλέσει.

Δεν πρέπει να τη βγάλετε τελείως από τη ζωή σας, άλλα είναι καλό να μην τρώτε πάνω από 4-5 κουταλάκια του γλυκού την ημέρα, συμπεριλαμβανομένου της ζάχαρης που λαμβάνετε από τις τροφές.

Προβλήματα όπως η ηπατική νόσος, ο διαβήτης, η παχυσαρκία και ακόμη οι καρδιακές παθήσεις, είναι μόνο μερικές από τις παρενέργειες της υπερκατανάλωσης ζάχαρης.

Πως θα καταλάβετε, όμως, ότι το έχετε παρακάνει; Ποια είναι τα σημάδια;

1. Κόπωση

Όταν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας είναι πολύ υψηλά, το σώμα σας δεν είναι σε θέση να αποθηκεύσει και να απορροφήσει σωστά τη γλυκόζη. Τα κύτταρα σας δεν λαμβάνουν τα καύσιμα που χρειάζονται για να σας δώσουν ενέργεια. Αυτό μπορεί να προκαλέσει συνεχή κόπωση.

2. Συχνή ούρηση

Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα εμποδίζουν τα νεφρά να απορροφούν τα υγρά. Αυτό προκαλεί στο σώμα την εξίσωση της συγκέντρωσης γλυκόζης στο αίμα και στα κύτταρα με ταυτόχρονη του διάλυση αίματος με ενδοκυτταρικό υγρό. Αυτή η διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε συχνή ούρηση.

3. Συνεχής πείνα

Η γλυκόζη δεν μπορεί να εισέλθει στα κύτταρα όταν η γλυκόζη του αίματός σας παραμείνει σε υψηλό επίπεδο, πράγμα που εμποδίζει το σώμα σας να δεχθεί την ενέργεια που χρειάζεται. Ως αποτέλεσμα, το σώμα σας αναζητά πηγές ενέργειας αλλού, προκαλώντας την επιθυμία σας για φαγητό.

4. Υπερβολική δίψα

Το σώμα χάνει τα υγρά όταν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι πολύ υψηλά. Ο υποθάλαμος αξιολογεί το επίπεδο αφυδάτωσής σας, μετά στέλνει ένα σήμα στον εγκέφαλο για να δημιουργήσει δίψα. Η απώλεια υγρών μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ξηροστομία.

5. Ξηρό δέρμα

Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορούν να προκαλέσουν ξηρό δέρμα για διάφορους λόγους. Η υπερβολική ούρηση αφυδατώνει το σώμα και το δέρμα και τα χαλασμένα νεύρα από το υψηλό σάκχαρο του αίματος μπορούν να διαταράξουν τους ιδρωτοποιούς αδένες, γεγονός που έχει αρνητική επίδραση στην ισορροπία του δέρματος.

6. Μεγάλη απώλεια βάρους

Όταν τα επίπεδα γλυκόζης είναι πολύ υψηλά, μπορεί να εμφανιστεί απώλεια βάρους μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτό μπορεί να προκληθεί από απώλεια υγρών λόγω συχνής ούρησης. Εάν τα επίπεδα ινσουλίνης σας δεν επαρκούν για τον μεταβολισμό της γλυκόζης, το σώμα μπορεί να αλλάξει σε λειτουργία καύσης λίπους για να αντισταθμίσει, κάτι που μπορεί επίσης να οδηγήσει σε απώλεια βάρους.

7. Προβλήματα μνήμης

Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα που είναι συνεχώς υψηλά μπορούν να αποτρέψουν την είσοδο γλυκόζης στα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των κυττάρων του εγκεφάλου. Χωρίς γλυκόζη, ο εγκέφαλος μπορεί να αρχίσει να έχει πρόβλημα να πάρει ενέργεια. Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στη συγκέντρωση, τη μνήμη και τη λήψη αποφάσεων.

8. Θολή όραση

Υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα έχουν ως αποτέλεσμα την αφυδάτωση, η οποία μπορεί να επηρεάσει την όρασή σας. Όταν το σώμα αφυδατώνεται, τα κύτταρα του ματιού αρχίζουν να παραμορφώνονται. Χάνουν την ικανότητά τους να εστιάζουν σωστά, προκαλώντας θολή όραση.

9. Αιμορραγία

Αγγειακές βλάβες μπορεί να προκύψουν από το υψηλό σάκχαρο στο αίμα Αυτό μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στην κυκλοφορία του αίματος στα άκρα σας. Μπορεί να παρατηρήσετε ότι τα τραύματα και οι περικοπές είναι ιδιαίτερα αργά για να θεραπευτούν, επειδή οι ιστοί σας δεν παίρνουν τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται.

10. Νεύρα

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα με υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα τείνουν να είναι πιο ανήσυχοι, ευερέθιστοι και καταθλιπτικοί. Όταν ο εγκέφαλός σας δεν έχει επαρκή παροχή γλυκόζης, μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στη διάθεσή σας με αποτέλεσμα τα νεύρα.

Πηγή: Runnfun

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE